top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA  ·  KAMU DAVASININ DÜŞMESİ

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Yumruk Atan Sanıkta Öldürme Kastı ve Yaralama Sonucu Ölüm

 

2025/1950 E., 2026/3706 K. · 7 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Tarla meselesinden husumetli oldukları maktulün tarlalarının yanından geçerken küfür ettiğini savunan sanıklar, dönüş yolunda onu görünce tartışmaya başladı; sanık maktulün başına üç kez yumruk attı, diğer sanık da kürekle başına bir kez vurdu ve maktul hayatını kaybetti. İlk derece mahkemesi iki sanığı kasten öldürmeden mahkûm etti. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, hükümden sonra ölen sanık hakkındaki kamu davasını düşürdü. Diğer sanık yönünden, av tüfeğini kullanmasını önleyecek ciddi bir engel yokken eylemine kendiliğinden son verdiğini belirterek öldürme kastının kanıtlanamadığını, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olduğunu kabul etti ve hükmü bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Bu dosyada Yargıtay 1. Ceza Dairesi, maktulün küfrünün yarattığı kızgınlıkla başına yumruk atan sanığın av tüfeğini kullanmasını önleyecek ciddi bir engel bulunmadığı hâlde eylemine kendiliğinden son vermesini gözeterek öldürme kastını gösteren kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, eylemin Türk Ceza Kanununun 87/4. maddesindeki kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğunu kabul etmiştir. İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheli kaldığından sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasını isabetli bulmuştur. Hükümden sonra ölen sanık hakkında ise kamu davasının Türk Ceza Kanununun 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiğini belirtmiştir.

 

Sonuç

 

Hükümden sonra ölen sanık yönünden hüküm oy birliğiyle bozuldu; yeniden yargılama gerektirmediğinden kamu davası ölüm nedeniyle düşürüldü. Diğer sanık yönünden suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle hüküm, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle bozuldu; dosya Bergama Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 37/1, 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 87/4, 64/1
    İlk derece mahkemesinin kasten öldürme mahkûmiyeti, haksız tahrik ve takdiri indirim; Dairenin uygun gördüğü kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu ve sanığın ölümüyle kamu davasının düşmesi

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/1, 307/3, 299/1, 302/2, 303/1-a, 223/8, 304/2-a, 304/4
    Bozma üzerine kurulan hükmün doğrudan temyizi, bozma, Yargıtayca düşme kararı verilmesi ve dosyanın gönderilmesi

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

1. Ceza Dairesi         2025/1950 E.  ,  2026/3706 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/563 E., 2024/595 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ...'ın, 27.02.2025 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2024/440 Esas, 2024/449 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/4884 Esas, 2024/6952 Karar sayılı kararı ile aralarında menfaat çatışması olan sanıkların aynı müdafii ile temsil edilmesi gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/595 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına, suç vasfı yönünden kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve taksirle öldürme suçlarının kararda tartışılmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.02.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. .

2. Sanık ... ve vefat sanık ... ile maktul arasında daha önceden tarla meselesinden husumet bulunduğu, olay günü sanıkların tarlalarında çalıştıkları sırada maktulün sanıkların tarlasının yanından geçerken aksi kanıtlanamayan savunmalara göre küfür ettiği, sanıkların tarladan dönüş yolu üzerinde maktulü ... Hayvan Çiftliği önünde görmeleri üzerine traktörlerini durdurdukları, maktulun yanına giderek tartışmaya başladıkları, sanıkların maktule "Neden küfür ediyorsun" diye sordukları,

araya tanıklar ... ve ... ...'in girerek engel olmaya çalıştıkları, tartışmanın devamında sanıkların traktöre yöneldikleri, vefat eden sanık ...'ın kürek aldığı, ...'ın ise kılıfı üzerinde bulunan av tüfeğini aldığı, tanık ...'nın sanık ...'ın elinden av tüfeğini alarak olay yerinde bulunan tuvaletin yan tarafına bıraktığı, bunun üzerine sanık ...'ın maktulün kafa bölgesine üç kez yumruk attığı, ...'ın ise elinde bulunan kürek ile maktulün kafasına bir kez vurduğu, aldığı kürek darbesi ile maktulun yere düştüğü ve sanıkların traktöre binerek olay yerini terk ettikleri olayda;

a. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda taksirle öldürme suçunun kanuni koşullarının oluşmadığı, maktulün ölümü ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheli olması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Sanık ...'ın tarlada çalıştıkları sırada maktulün kendilerine küfür etmesinin yarattığı kızgınlıkla maktule yumruk attığı, av tüfeğini kullanmasını önleyecek ciddi bir engelin bulunmadığı, sanık ve babası...'ın eylemlerine devam etmek yerine kendiliklerinden son verdikleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 87/4- 2. cümle maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.02.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/595 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği ölüm nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (2-b) paragrafında açıklandığı üzere suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/595 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Yaralama Sonucu Ölümde Öldürme Kastı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Haksız Tahrik İddiasının İspatı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Kavgada Ölüm Hâlinde Öldürme Kastı ve Yaralama Ayrımı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 1. Ceza Dairesi

 

Esas No

2025/1950

 

Karar No

2026/3706

 

Karar Tarihi

7 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page