CEZA HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ · ONAMA
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Öldürmeye Teşebbüs ve Olası Kastla Yaralamada Temyizin Farklı Sonuçları
2025/2443 E., 2026/4143 K. · 20 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Aynı sanık hakkında olası kastla yaralama ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle iki hüküm kurulmuştu. Daire, yaralama bakımından ceza ve istinaf kararının türü nedeniyle temyiz yolunun kapalı olduğunu belirledi. Öldürmeye teşebbüs yönünden ise savunmanın kast ve delillerle ilgili itirazlarını inceledi. Adli raporları yeterli buldu; takdiri indirim uygulanmamasının da somut hükümde gerekçelendirildiğini kabul etti.
Hukuki İlke
Birden fazla suç içeren dosyada temyiz edilebilirlik her hüküm için ayrı değerlendirilir. Yaralama hükmü hakkında esasa girilmemesi, öldürmeye teşebbüs yönünden kast ve cezanın incelenmesini engellemedi.
Sonuç
Olası kastla yaralama yönünden temyiz istemleri reddedildi. Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse ilişkin hüküm ise esastan incelenerek oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 82/1-f, 35/2
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/2-a, 298/1, 302/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
1. Ceza Dairesi 2025/2443 E. , 2026/4143 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/535 E., 2025/654 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin reddi, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/446 Esas, 2024/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-f, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2025/535 Esas, 2025/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan kurum vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a-son maddesi uyarınca ''katılan kurum lehine vekalet ücreti, hüküm fıkrasındaki maddi hata ve mükerrirlik" yönlerinden düzeltilerek esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A.Sanık Hakkında Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesii kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2025/535 Esas, 2025/654 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Öldürmeye Teşebbüste Cezanın Belirlenmesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Öldürmeye Teşebbüste Yaralanmanın Niteliği ve Aleyhe Temyiz Sınırı
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Araca Ateş Etmede Öldürmeye Teşebbüs
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kavgada Vur Talimatı Veren Sanığın Öldürmeye Teşebbüsten Sorumluluğu
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2443
Karar No
2026/4143
Karar Tarihi
20 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları