top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  ONAMA  ·  CEZA MUHAKEMESİNDE TAHLİYE İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürmede İlk Darbenin Haksız Tahrik İndirimine Etkisi ve Adli Rapor

 

2025/5707 E., 2026/4165 K. · 20 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Tartışmada yüzüne tekme atılan sanık, karşısındaki kişiye sert bir cisim fırlattı ve yere düştükten sonra da vurmaya devam etti. Mağdurun ölümü üzerine kurulan hükümde sanık lehine haksız tahrik uygulandı. Daire, sanığın yüzündeki yaralanmaları gösteren adli muayene ve tomografi raporlarını birlikte yeterli buldu. Olayın gelişimi ve yaraların niteliği karşısında daha yüksek indirim isteyen savunmayı kabul etmeyerek kasten öldürme hükmünü onadı.

 

Hukuki İlke

 

İlk saldırının sanığa yönelmesi tahrik değerlendirmesinde dikkate alınırken indirimin derecesi, saldırının yarattığı yaralanmalar ve sanığın buna verdiği karşılıkla birlikte belirlenir. Bu olayda dosyadaki tıbbi belgeler inceleme için yeterli görüldü.

 

Sonuç

 

Bozma görüşünü içeren tebliğnameye rağmen sanık müdafiinin temyizi esastan reddedildi. On beş yıllık hapis cezasına ilişkin hüküm oy birliğiyle onandı ve tahliye talebi reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 81/1, 29/1, 62/1

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

1. Ceza Dairesi         2025/5707 E.  ,  2026/4165 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/98 E., 2025/838 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma


İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/452 Esas, 2024/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/98 Esas, 2025/838 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.


II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik soruşturma ve kovuşturmaya, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanık hakkında beraat kararı verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.08.2023 yerine 07.08.2023 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.


2.Dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın sokakta alkol aldığı sırada maktulün yanına gelerek bu nedenle onunla tartışmaya başladığı ve sanığın yüzüne tekme attığı, sanığın da maktule fırlattığı belirlenemeyen ancak sert ve künt olduğu anlaşılan cismin maktule çarpması sonucu yere düşen maktulün yanına gelen sanığın maktule vurmaya devam ettiği ve bu suretle yaralanan maktulün hayatını kaybettiği, olay sonrası sanığın alınan adli muayene raporunda da sağ frontal bölgede, sol göz altında ve dudak bölgelerinde çeşitli ekimoz ve laserasyonların tespit edildiği ve bu durumun sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen olayda; dosya içerisinde mevcut sanık hakkında ki adli rapor ile ekindeki tomografi raporları birlikte dikkate alındığında hükme esas alınacak ölçüde yeterli oldukları, sanığın eylemi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma derecesi yönünden Mahkemenin kabul, takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.


3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.


IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/98 Esas, 2025/838 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,


Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Silahlı Çatışmada Haksız Tahrik Oranı

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Nitelikli Öldürmeye Yardımda Haksız Tahrik İndiriminin Derecesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — İlk Haksız Davranıştan Sonraki Tepki ve Haksız Tahrik İndiriminin Sınırı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Yargılamasında Savunma ve Kanun Yolları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 1. Ceza Dairesi

 

Esas No

2025/5707

 

Karar No

2026/4165

 

Karar Tarihi

20 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page