top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Öldürmeye Teşebbüste Fişeklerin Tükenmesi ve Gönüllü Vazgeçme

 

2026/1955 E., 2026/3972 K. · 14 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Sanık, bozma üzerine yapılan yargılamada maktulü kasten öldürmekten ve mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsten asgari oranda haksız tahrik indirimiyle mahkûm edildi. Savunma, mağdura yönelik eylemin gönüllü vazgeçme kapsamında kaldığını ileri sürdü. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, mağdurun atışlardan kaçıp çocuklarıyla birlikte kendini odaya kilitlediğini, tabancalardan birinin fişeklerinin tükendiğini, diğerinde teknik aksaklık yaşandığını ve ihbar üzerine polisin geldiğini belirterek gönüllü vazgeçmeyi kabul etmedi. Tasarlamanın kesin saptanamadığını da belirterek hükümleri onadı.

 

Hukuki İlke

 

Bu dosyada mağdurun atışlardan kaçıp çocuklarıyla birlikte kendini odaya kilitlemesi, sanığın tabancalarından birindeki fişeklerin tükenmesi, diğer silahında teknik aksaklık yaşanması ve ihbar üzerine polisin ikamete gelmesi nedeniyle sanığın sonuca ulaşamadığı gözetilerek gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı kabul edilmiştir. Öldürme kararının ne zaman alındığı ve belli bir hazırlıkla hareket edildiği kesin saptanamadığından, oluşan şüphe sanık aleyhine yorumlanmamış ve tasarlama kabul edilmemiştir.

 

Sonuç

 

Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafilerinin temyiz istemleri esastan reddedilerek kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle onandı. Sanık müdafiinin tahliye talebi reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 81/1, 82/1-d, 35/2, 29/1, 53/1, 58/6-7
    Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, haksız tahrik indirimi ve tekerrür uygulaması

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/1, 307/3, 289/1, 299/1, 302/1, 304/4
    Bozma üzerine kurulan hükmün temyizi, duruşmalı inceleme talebinin reddi ve onama

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

1. Ceza Dairesi         2026/1955 E.  ,  2026/3972 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/356 E., 2025/641 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2023/564 Esas, 2023/1820 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2025 tarihli ve 2024/2485 Esas, 2025/5709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması ve kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2025 Tarihli ve 2025/356 Esas, 2025/641 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Mağdur ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(d), 35/2, 29/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik uygulamasının hatalı olduğuna, sanığın eylemi tasarlayarak işlediğine ilişkindir.

3. Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın, mağdura yönelik öldürmeye teşebbüs suçunu işlemediğine, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, mağdura yönelik eylemin gönüllü vazgeçme kapsamında kaldığına, sanığın cezalarında takdîri indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dosya kapsamına göre savunma hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığı, dosyaya yansıyan aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık

aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, mağdur ...'in olay yeri inceleme raporuna yansıyan bulgularla desteklenen beyanına göre somut olayda nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluştuğu, mağdur ...'in sanığın silahla ateş etmesi sırasında atışlardan kaçması ve çocuklarını da alarak kendisini odaya kilitlemesi, sanığın tabancalarından birindeki fişeklerin tükenmiş olması, diğer silahında da teknik aksaklık yaşaması ve bu sırada olayın kolluk güçlerine haber verilmesi üzerine polisin ikamete gelmiş olması nedeniyle sonuca ulaşamadığı gözetildiğinde somut olayda gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, Yargıtay bozma ilâmına uyularak sanığın aksi kanıtlanamayan savunması ve olay yeri bulgularına göre sanık hakkında kurulan hükümlerde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşılmış olup ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, Tebliğname'nin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2025 tarihli ve 2025/356 Esas, 2025/641 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Haksız Tahrik İddiasının İspatı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Annesine Hakaret Edildiğini Bildiren Sanık Yönünden Öldürmede Haksız Tahrik

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Öldürmeye Teşebbüste Gönüllü Vazgeçme ve Ceza Sorumluluğu

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 1. Ceza Dairesi

 

Esas No

2026/1955

 

Karar No

2026/3972

 

Karar Tarihi

14 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page