CEZA HUKUKU · KISMEN BOZMA / ONAMA · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Alkollü Sanığın Nedensiz Saldırısında Canavarca His Unsuru
2026/561 E., 2026/3947 K. · 14 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
Aşırı alkollü sanık, olay günü yolda karşılaştığı ve tanımadığı iki kişiye nedensiz yere saldırdı; birini tekme ve yumrukla basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir biçimde yaraladı, diğerini ise tekmeleyip yumruklayarak, yerde sürükleyerek ve başını birden fazla kez kaldırım kenarına vurarak hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak biçimde yaraladı. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kastın yaralamaya yönelik olduğunu belirterek öldürmeye teşebbüs iddiasını yerinde görmedi. Ancak canavarca hisle yaralamanın saik suçu olduğunu, sanığın bu saikle hareket ettiğinin kanıtlanamadığını belirterek neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hükmünü bozdu.
Hukuki İlke
Bu dosyada Yargıtay 1. Ceza Dairesi, Türk Ceza Kanununun 86/3-f maddesindeki canavarca hisle yaralamanın bir saik suçu olduğunu; mağdurun hiçbir neden yokken yaralanmasının veya eylemin icra şeklinin bu nitelikli hâlin oluşumunda etkili olmadığını, failin eylemi bu özel saikle gerçekleştirmesi gerektiğini belirtmiştir. Aşırı alkollü olan ve katılanı neden yaraladığını hatırlamayan sanığın canavarca hisle hareket ettiği her türlü kuşkudan uzak biçimde kanıtlanamadığından nitelikli hâlin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. Öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması, beden yoluyla yaralama ve yaraların niteliği ise kastın yaralamaya yönelik olduğunu göstermiştir.
Sonuç
Kasten yaralama hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz istemi oy birliğiyle reddedildi. Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret hükmü, temyiz isteminin esastan reddiyle oy birliğiyle onandı. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hükmü, canavarca hisle yaralamanın şüpheli kalması nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle bozuldu; dosya Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 86/1, 86/2, 86/3-f, 87/3, 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2, 53/1, 58/3, 58/6-7
Canavarca hisle kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama; kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret ve zincirleme suç; hak yoksunluğu ve tekerrür5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/1, 286/2-b, 286/3-a, 280/1-a, 280/1-g, 298/1, 302/1, 302/2, 304/2-b
Temyiz edilebilirlik, istinaf aşamasındaki kararlar, aleyhe temyiz isteminin reddi, onama, bozma ve dosyanın gönderilmesi
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
1. Ceza Dairesi 2026/561 E. , 2026/3947 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1146 E., 2022/2273 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanık hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve katılanlar ..., ... ve şikayetçi...'a karşı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarından verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1, 286/2-b ve 286/3-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları;
Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından
verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu;
5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kastamonu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2020/141 Esas, 2021/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-f, 87/3, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 58/3, 86/2, 86/3-f, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c. Katılanlar ..., ... ve şikayetçi ...'a karşı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 58/3, 125/1, 125/3-a, 43/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1146 Esas, 2022/2273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
b. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-f, 87/3, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c. Katılanlar ..., ... ve şikayetçi ...'a karşı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 58/3, 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın katılanlar ... ve ...'e karşı eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimalinin bulunduğu, Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin sanıktan tahsili gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın katılan ...'e karşı kasten yaralama suçunu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, sanığın canavarca hisle suçu işlemediğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin ise uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A. Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Olay günü aşırı alkollü olan sanığın aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ve daha önceden tanımadığı katılan ... ile yolda yürüdüğü sırada karşılaştığı ve nedensiz şekilde tekme ile yumruk vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;
Sanığın, katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, katılanı beden yoluyla yaralaması ve katılanın yaralanmasının niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Katılanlar ..., ... ve Şikayetçi...'a Karşı Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği,
vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun alenen işlendiğinin tespit edildiği, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi dikkate alındığında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, katılanlar ve şikayetçiden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Katılan ...'e Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
1. Olay günü aşırı alkollü olan sanığın aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ve daha önceden tanımadığı katılan ... ile yolda yürüdüğü sırada karşılaştığı ve nedensiz şekilde tekme ile yumruk vurmak, yerde sürüklemek ve başını birden fazla kez kaldırım kenarına vurmak suretiyle katılanı hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın, katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, katılanı beden yoluyla yaralaması ve katılanın yaralanmasının niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedildiği anlaşıldığından, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. 5237 sayılı Kanun'un 86/3-f maddesinde düzenlenen canavarca hisle yaralama suçunun, saik suçu olduğu, bu suçun oluşumunda mağdurun hiçbir neden yokken yaralanmasının ya da eylemin icra şeklinin etkili olmadığı, failin eylemini (sahip olduğu özel saikle) canavarca hisle gerçekleştirmesi gerektiği, somut olayda ise aşırı alkollü olan ve katılanı neden yaraladığını hatırlamayan sanığın canavarca hisle yaralama amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeksizin, eylemin canavarca hisle gerçekleştirildiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) paragrafında yer alan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1146 Esas, 2022/2273 Karar sayılı kararında, katılan Kurum vekilince ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’den farklı gerekçe ile, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılanlar ..., ... ve Şikayetçi...'a Karşı Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1146 Esas, 2022/2273 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C. Katılan ...'e Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C-3) numaralı bendinde açıklandığı üzere canavarca hisle yaralamanın şüpheli kalması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1146 Esas, 2022/2273 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.05.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Yaralama Sonucu Ölümde Öldürme Kastı
İlgili Sayfalar
Kasten Yaralama Suçunda Nitelikli Hâller
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/561
Karar No
2026/3947
Karar Tarihi
14 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları