CEZA HUKUKU · BOZMA

Yargıtay 10. Ceza Dairesi
İstinafta Sanık Dinlenmeden Mahkûmiyet

2021/18466 E., 2026/6446 K. · 6 Mayıs 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 31 Ekim 2026

Kararın Özeti

İstinaf duruşmasına gelmeyen sanık dinlenmeden, ilk derece mahkemesinin düşme kararı kaldırılıp mahkûmiyet hükmü kurulabilir mi? Yargıtay 10. Ceza Dairesi, verilecek ceza ilk derece kararından ağırsa Ceza Muhakemesi Kanununun 282/1-f maddesi uyarınca sanığın dinlenmesi gerektiğini belirterek sanığın yokluğunda kurulan mahkûmiyeti savunma hakkının kısıtlanması saydı. İlk derece mahkemesi eylemi kullanmak için uyuşturucu bulundurma kabul edip davayı düşürmüş, bölge adliye mahkemesi ise savcının istinafı üzerine ticaret suçundan mahkûmiyet kurmuştu. Daire, bölge adliye mahkemesinin kararından sonra yürürlüğe giren bu hükmü gözeterek kararı oy birliğiyle bozdu.

Hukuki İlke

Daire, savcının istinafı üzerine ilk derece mahkemesinin düşme kararını kaldırıp sanığı uyuşturucu ticaretinden mahkûm eden bölge adliye mahkemesinin, ilk derece kararından daha ağır sonuç doğuran bu hükmü sanığı dinlemeden, yokluğunda yaptığı duruşma sonunda kurmasını, bölge adliye mahkemesi kararından sonra yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun 282/1-f maddesi karşısında savunma hakkının kısıtlanması olarak kabul etti.

Sonuç

Daire, sanık müdafiinin temyiz istemini yerinde bularak bölge adliye mahkemesinin kararını diğer yönlerini incelemeden tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle bozdu. Dava dosyası, kararı veren bölge adliye mahkemesi ceza dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

Kararın Dosyaya Etkisi

Bölge adliye mahkemesi, sanık hakkında ilk derece kararından daha ağır bir hüküm kurmadan önce sanığı dinlemek zorunda olacak. Daire, eylemin niteliğine ve sanığın öteki temyiz sebeplerine ilişkin bir değerlendirme yapmadı.

İlgili Mevzuat

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 282/1-f
Dairenin dayanağı: bölge adliye mahkemesinin vereceği ceza ilk derece mahkemesininkinden ağırsa sanığın her durumda dinlenmesi zorunluluğu.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 191/5
İlk derece mahkemesinin, eylemi kullanmak için uyuşturucu bulundurma sayarak davanın düşmesine karar verirken dayandığı hüküm.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2, 304/2
Dairenin bozma kararının ve dosyayı bölge adliye mahkemesine göndermesinin usul dayanağı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2648 E., 2018/621 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince değişen suç vasfı nedeniyle eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu kapsamında olduğu değerlendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın aleyhine istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen "kamu davasının düşürülmesine" ilişkin hükmün kaldırılıp "uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet" hükmü kurulduğu anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 282/1-f maddesinde belirtilen "Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, 195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın yokluğunda yapılan duruşma

sonucu sanık hakkındaki "kamu davasının düşürülmesi" hükmünün kaldırılarak "uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet" hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2026 tarihinde karar verildi.

İlgili Hukuk Alanı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

İçtihatlar

Ceza Hukuku

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay 10. Ceza Dairesi

Esas No

2021/18466

Karar No

2026/6446

Karar Tarihi

6 Mayıs 2026

Oy Durumu

Oy birliği

Resmî Kaynak