CEZA HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 11. Ceza Dairesi — Ödenmeyen Adli Para Cezasında Kanun Değişikliğinin İnfazda Gözetilmesi
2026/3142 E., 2026/6296 K. · 10 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026
Kararın Özeti
Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıktan hapis ve adli para cezaları verildi. Sanıklar ve müdafileri delillerin mahkûmiyete yeterli olmadığını ileri sürdü. Yargıtay, mahkûmiyet hükmünde temyiz nedenleri kapsamında hukuka aykırılık görmedi. Adli para cezası ödenmezse uygulanacak infaz düzenlemesindeki değişikliği de değerlendirdi. Değişikliğin infaz aşamasında gözetilebileceğini belirten Yargıtay, temyiz istemlerini esastan reddederek hükmü onadı.
Hukuki İlke
Yargıtay, hükmedilen adli para cezası ödenmezse uygulanacak kanun değişikliğinin somut dosyada infaz aşamasında gözetilebileceğini kabul etti.
Sonuç
Temyiz istemleri esastan reddedildi ve hüküm oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 158/1-f
Kararda anılan5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun — m. 106/3
Kararda anılan6545 sayılı Kanun — m. 81
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
11. Ceza Dairesi 2026/3142 E. , 2026/6296 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/5912 E., 2025/2227 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarihi ve sayısı gösterilen kararının, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2024/963 Esas, 2025/599 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f-son, 158/3, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 21.960,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin, sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.12.2025 tarihli ve 2025/5912 Esas, 2025/2227 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, sanıkların yüklenen suçla alakalarının olmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.12.2025 tarihli ve 2025/5912 Esas, 2025/2227 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304/1 maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.06.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Adli Para Cezası İhtarında İnfazı Sınırlayan Açıklamanın Çıkarılması
Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Eski Kanuna Göre Ertelenen Para Cezasının İnfazında Görevli Merci
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/3142
Karar No
2026/6296
Karar Tarihi
10 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları