top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 11. Ceza Dairesi — İflas Eden Katılan Şirket Adına Vekilin Temyiz Başvurusu

 

2026/5122 E., 2026/8892 K. · 12 Ekim 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 21 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Bilişim sistemleri, bankalar veya kredi kurumları araç olarak kullanılarak dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükmü katılan şirket vekilince temyiz edildi. Bozma kararından sonra verilen dilekçede şirket vekilleri, şirketin iflası ve iflas kararının kesinleşmesiyle vekâletin sona erdiğini bildirmişti. Gerekçeli karar iflas idaresine tebliğ edildiği hâlde temyiz edilmedi. Yargıtay 11. Ceza Dairesi, İcra ve İflas Kanunu uyarınca iflasla dava takip yetkisinin iflas idaresine geçtiğini belirterek katılan vekilinin temyiz istemini reddetti.

 

Hukuki İlke

 

Bu dosyada Daire, iflasın açılmasıyla müflis şirketin masaya giren hak ve malları üzerindeki tasarruf yetkisinin kısıtlandığını, masa ile ilgili davalarda takip yetkisinin iflas idaresine geçtiğini ve şirketin yerine iflas masasının taraf olması gerektiğini kabul etti. İflas idaresi kendisine tebliğ edilen kararı temyiz etmediğinden katılan şirket vekilinin temyiz istemi reddedildi.

 

Sonuç

 

Katılan vekilinin temyiz istemi, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki onama ve düşme görüşüne aykırı olarak oy birliğiyle reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu — m. 191, 194, 226
    İflasın açılmasıyla müflisin tasarruf yetkisinin kısıtlanması, devam eden davaların durması ve iflas masasının temsili

  • 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun — m. 8/1
    Temyiz incelemesinde 1412 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması

  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 317
    Katılan vekilinin temyiz isteminin reddi

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

11. Ceza Dairesi         2026/5122 E.  ,  2026/8892 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/794 E., 2021/106 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2017/794 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 191. maddesi gereğince iflasın açılması ile müflisin iflas masasına giren hak ve malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlandığından masa ile ilgili davalar hakkındaki dava takip yetkisinin artık müflise değil iflas idaresine ait olduğu, nitekim 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde de iflastan önce açılmış olup da devam eden müflisin gerek davacı, gerek davalı olarak taraf bulunduğu hukuk davalarının iflasın açılması ile (acele haller hariç) duracağının hüküm altına alındığı, bu durumda hakkında iflas kararı verilen şirket davada taraf olma ehliyetini yitireceğinden yerine iflas masasının geçmesinin gerektiği, 2004 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca iflas masasının kanuni temsilcisinin ... olduğu, bununla birlikte; bozma kararı sonrası katılan şirket vekillerince sunulan 25.06.2018 tarihli dilekçede de "...katılan şirketin iflas etmesi ve iflas kararının kesinleşmesi ile taraflar arasındaki vekalet akdinin son bulduğunun, davalarda taraf olma ehliyetinin kalmadığının, davanın iflas idaresine bildirilmesinin gerektiğinin, vekillik görevlerinin sonlandığının..." belirtilmesi ve Dairemizin tevdi kararı sonrası gerekçeli kararın iflas idaresine tebliğine rağmen kararın temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 12.10.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Bozma Sonrası Geri Bırakmada İstinaf

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Davasında Katılanın Temyiz Hakkı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2026/5122

 

Karar No

2026/8892

 

Karar Tarihi

12 Ekim 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page