CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Geri Bırakılan Hükmün Açıklanmasında Son Söz
2020/12313 E., 2024/2238 K. · 9 Mayıs 2024
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026
Kararın Özeti
İzinsiz kazı suçundan verilen hükmün açıklanması geri bırakılmıştı. Denetim süresinde işlenen başka bir suçun kesinleşmesi üzerine dosya yeniden ele alındı ve önceki hüküm açıklandı. Ancak sanık bu duruşmada hazır olduğu hâlde mahkeme son sözünü sormadı. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun hazır sanığa son söz tanıyan hükmüne dayanarak kararı bozdu. Diğer temyiz nedenleri bu aşamada incelenmedi.
Hukuki İlke
Daha önce geri bırakılmış bir hükmün açıklanması için yeniden görülen duruşmada, hazır bulunan sanığın son sözü de hüküm açıklanmadan önce alınmalıdır.
Sonuç
İlk derece mahkemesinin açıklanmış mahkûmiyet hükmü bozuldu. Dosya mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.
İlgili Mevzuat
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu — m. 74/1
Kararda anılan5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 216/3 ve kararın ilgili döneminde m. 231
Kararda anılan5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 62/1 ve m. 125/1, 125/4
Kararda anılan1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 317, 321
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
12. Ceza Dairesi 2020/12313 E. , 2024/2238 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/238 E. 2016/583 K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Hükmün açıklanması ile mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/73 Esas, 2014/158 Karar sayılı kararının 26.03.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 21.08.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/4. maddesinde tanımlanan alenen hakaret suçunu işlediği ve Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 08.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/583 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmış olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.12.2020 tarihli, 2016/318122 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin suç olduğunu bilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, olay günü sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte, yakalandığı belirtilen duvar civarında meraklarından dolayı kazı yaptıklarını belirterek üzerine atılı suçu tevil yollu olarak ikrar ettiği, sanığın savunması, olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, sel nedeniyle ortaya çıkan duvar altında tarihi eser veya define bulunabileceği düşüncesi ile kazı yaptığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde hükümden önce, hazır bulunan sanığa son sözün verilmesi gerektiği düzenlenmesine rağmen, 24.05.2016 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurulması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2022/487 E., 2025/602 K. — Bozma Sonrası Mütalaa ve Son Söz
Yargıtay 9. Ceza Dairesi — Son Söz Hakkının Müdafiye Tanınmaması ve Savunma Hakkı
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İzinsiz Kazıda Bakanlığın Davaya Katılması ve Zamanaşımından Düşme
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
İçtihatlar ve Arama Seçenekleri
Ceza Muhakemesi Kanunu m. 216 ve Son Söz
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2020/12313
Karar No
2024/2238
Karar Tarihi
9 Mayıs 2024
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları