top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kültür Varlıklarında Bildirim ve İzinsiz Bulundurma

 

2022/3206 E., 2024/7550 K. · 12 Aralık 2024

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Bir işyerindeki bazı eşyaların koruma altındaki taşınır kültür varlıklarından olduğu bilirkişi raporuyla saptandı. İlk derece mahkemesi eylemi bildirim yükümlülüğüne aykırılık olarak değerlendirdi. İstinaf mahkemesi duruşma açtı ve eylemi izinsiz kültür varlığı bulundurma olarak nitelendirip yeniden hüküm kurdu. Yargıtay, suçun niteliğinin sanık aleyhine değiştiği bu hükmü temyizen inceledi. Delillerin tartışılmasını ve istinafın hukuki nitelendirmesini yerinde bularak mahkûmiyeti onadı.

 

Hukuki İlke

 

Bildirim yükümlülüğüne aykırılık ve taşınır kültür varlığının izinsiz bulundurulması farklı suç tipleridir. Somut olayın nitelendirilmesinde ele geçirilen varlıkların statüsü, rapor ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildi.

 

Sonuç

 

İstinafta izinsiz taşınır kültür varlığı bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu — m. 67/1, 70/1
    Kararda anılan

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 50/1-a, 52/2–4, 53/1, 62/1, 75
    Kararda anılan

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 289/1, 298/1, 302/1, 304/1
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

12. Ceza Dairesi         2022/3206 E.  ,  2024/7550 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2741, 2021/189

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı İlk Derece Mahkemesi kararının Bölge Adliye Mahkemesince suç vasfının sanık aleyhine değiştirilerek hüküm tesis edildiği tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düziçi Asliye Ceza Mahkemesin'in 26.09.2019 tarihli ve 2017/148 E., 2019/525K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, kararına karşı sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde; sanığın 2863 sayılı yasanın 70/1, TCK'nun 62/1,50/1-a, 53/1, 52/2-4, 75 maddeleri uyarınca 6.000.TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, karara karşı sanık tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Düziçi İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından elde edilen Sanık ...'nın tarih eser sattığı yönündeki istihbari bilgi üzerine Düziçi Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/1324 Değişik İş sayılı arama el koyma kararına istinaden sanığın iş yerinde usulüne uygun şekilde yapılan arama sonucunda alenen görülebilecek yerde, davaya konu kültür ve tabiat varlıklarının ele geçirildiği, Yerel Mahkemece aldırılan bilirkişi raporuna göre dava konusu 27 adet eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğunun tespit edildiği, sanığın yargılama sırasında alınan savunmalarında dükkanı sergi amaçlı kullandığını öğrencilerin de gelip buradan faydalandıklarını, eşyaları hobi amaçlı topladığını, bundan dolayı eski eşyaların bir kısmını insanların kendisine sergilemesi için verdiğini, suç işleme kastının olmadığını beyan ettiği, sanığın kolluk görevlilerince yapılan araştırma neticesinde emekli olduğu ve demir doğrama dükkanı olduğunun tespit edildiği, anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde sanığın sanığın kültür varlığı ticareti yaptığına dair savunmasının aksine delil bulunmaması nedeni ile eyleminin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunun 67/1. maddesinde açıklanan “haber verme yükümlülüğüne aykırılık oluşturduğu kanaatiyle mahkumiyetine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde, sanığın eyleminin haber verme sorumluluğuna aykırılık suçunu değil izinsiz olarak taşınır kültür veya tabiat varlığı bulundurma suçunu oluşturacağı kanaatiyle Yerel Mahkeme hükmünün kaldırılmasına ve sanığın izinsiz olarak taşınır kültür varlığı bulundurma suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Düziçi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kültür Varlığında Tescil ve Bildirim

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Hâkim Onayı Alınmadan Kültür Varlığına El Koyma ve Delil

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kültür Varlığında Teslim ve Müsadere

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Hukuku ve Ceza Yargılaması

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

Esas No

2022/3206

 

Karar No

2024/7550

 

Karar Tarihi

12 Aralık 2024

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page