top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Haksız Yargılama İddiasında Tazminat

 

2022/4671 E., 2026/443 K. · 14 Ocak 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 30 Ekim 2026

 

Kararın Özeti

 

Hakkında koruma tedbiri uygulanmadan yargılanıp beraat eden kişinin haksız soruşturma ve yargılama nedeniyle istediği tazminat, Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1. maddesindeki hâllere girmediği için reddedilebilir mi? Yargıtay 12. Ceza Dairesi, davacının iddialarının aynı maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen, hâkim ve Cumhuriyet savcılarının eylemlerinden doğan tazminat istemine ilişkin olduğunu belirtti. İlk derece mahkemesi bu yönü değerlendirmeden davayı reddetmiş, bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmişti. Daire, bu yönden inceleme yapılmadan verilen kararı oy birliğiyle bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Daire, koruma tedbiri uygulanmadan yargılanıp beraat eden davacının haksız soruşturma ve yargılama iddiasına dayanan tazminat istemini Ceza Muhakemesi Kanununun 141/3. maddesinde düzenlenen hâkim ve Cumhuriyet savcılarının eylemlerinden doğan tazminat kapsamında gördü ve bu yönden değerlendirme yapılmadan davanın reddedilmesini bozma nedeni saydı.

 

Sonuç

 

Daire, davacının diğer temyiz sebeplerini reddetti; bölge adliye mahkemesinin kararını tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle bozdu. Dava dosyası, ilk derece mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneği ise bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

İlk derece mahkemesi, davacının iddialarını Ceza Muhakemesi Kanununun 141/3. maddesi yönünden değerlendirip karar verecek; Daire, tazminat isteminin yerinde olup olmadığı konusunda bir sonuca varmadı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 141/3
    Davacının istemini dayandırdığı ve Dairenin, iddiaların bu fıkra yönünden değerlendirilmesi gerektiğini belirttiği hüküm.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 141/1
    İlk derece mahkemesinin, koruma tedbiri bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddederken dayandığı hüküm.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2, 304/2-a
    Dairenin bölge adliye mahkemesi kararını bozmasının ve dosyayı ilk derece mahkemesine göndermesinin dayanağı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Kişisel verileri korumak için bazı bilgiler site tarafından ayrıca “...” ile gizlenmiştir.

 

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

 

SAYISI : 2020/2319 E., 2021/1075 K.

 

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

 

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

 

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

 

lk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

 

I. HUKUKÎ SÜREÇ

 

İlk Derece Mahkemesince davacının, haksız soruşturma ve yargılama nedeniyle, 5271 sayılı Kanun 141/3 madde gereğince 400.000,00 TL manevi tazminatın iddianame tarihi olan 24.01.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

 

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

 

Davacının temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin gerektiği, dava açma koşullarının oluştuğu, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

 

III. DAVANIN KONUSU

 

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının ... soruşturma, ... Esas ve ... İddianame sayılı ceza soruşturması kapsamında, davacı hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etmek ve özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçlarından yapılan soruşturma sonunda dava açıldığı ve Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ... Karar sayılı ceza dosyası kapsamında yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.11.2018 tarihinde kesinleştiği, soruşturma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının gözaltında, tutuklulukta kaldığına dair ve yakalandığına dair herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanmadığı, haksız olarak el koymaya veya aramaya rastlanmadığı, davacının dava dilekçesinin incelenmesinde de CMK'nın 141/1 maddesinde belirtilen hususlara ilişkin talebinin bulunmadığı, devletin haksız yere kamu davası açtığından ve bu nedenle manevi zarara uğradığından bahsettiği, CMK'nın 141 ve devamı maddelerine göre açılan tazminat davasının sınırlı sayıda olduğu, sadece CMK'nın 141/1. maddesinde belirtilen hallerde devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği, açılan bu tazminat davasının da sadece CMK'da belirtilen koruma tedbirlerine ilişkin olduğu, bu nedenle davacının CMK'nın 141/1. maddesinde sayılan hususlara ilişkin maddi veya manevi zararının bulunmadığı, davacının koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açmasını gerektirir bir hususun bulunmadığı anlaşılarak davanın reddine karar verilmiştir.

 

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

 

IV. GEREKÇE VE KARAR

 

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

 

Davacı tarafın 14.12.2018 tarihli dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar 5271 sayılı CMK’nın 141/3. maddesinde düzenlenen hakimler ve Cumhuriyet savcılarının eylemlerinden ötürü tazminat istemine ilişkin olup, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

 

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

 

Dava dosyasının, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

 

14.01.2026 tarihinde karar verildi.

 

 

İlgili Hukuk Alanı

 

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

KARAR KÜNYESİ

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

Esas No

2022/4671

 

Karar No

2026/443

 

Karar Tarihi

14 Ocak 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

HUKUKİ DESTEK

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

ÇALIŞMA ALANLARI

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

HESAPLAMA ARAÇLARI

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page