CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Koruma Tedbiri Tazminatında Üç Aylık Sürenin Başlangıcı
2023/442 E., 2026/5658 K. · 4 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
Silahlı terör örgütüne üyelik suçlamasıyla gözaltına alınıp tutuklanan davacı beraat etmiş, hüküm yokluğunda verildiğinden tazminat hakkı kendisine hatırlatılamamıştı. Kesinleşme şerhli kararın tebliğinden üç ay geçtikten sonra, kesinleşmeden itibaren bir yıl içinde açılan tazminat davası, ilk derece mahkemesince süre aşımı nedeniyle reddedildi; istinaf başvurusu da esastan reddedildi. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, hüküm fıkrasında ve tebligatta dava açma süresi ile merciinin gösterilmediğini, bu durumda bir yıllık sürenin esas alınacağını ve davanın süresinde açıldığını belirterek kararı bozdu.
Hukuki İlke
Ceza Muhakemesi Kanununun 142/1. maddesindeki üç aylık sürenin işlemesi için hükmün kesinleştiğinin meşruhatla sanığa bildirilmesi ve başvuru süresi ile merciinin hüküm fıkrasında tereddüde yer vermeyecek biçimde gösterilmesi gerekir. Bu dosyada bu gösterilmediğinden, kesinleşmeyi izleyen bir yıllık süre içinde açılan dava süresinde kabul edilmiştir.
Sonuç
Davanın süre aşımından reddine ilişkin ilk derece kararına yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararı, davanın esastan incelenmesi gerektiğinden oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 141/1-e, 141/2, 142/1, 231/3, 232/6, 302/2
Koruma tedbiri tazminatı, dava açma süresi, tazminat hakkının bildirilmesi ve bozma
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
12. Ceza Dairesi 2023/442 E. , 2026/5658 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/772 E., 2022/989 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın 08.01.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, davanın kabulüne ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/184 Esas, 2021/543 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 08.01.2019-09.02.2019 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraat ettiği ve beraat hükmünün 08.12.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacıya 28.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, her ne kadar dava dilekçesinde kesinleşme şerhinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, dolayısıyla iş bu davanın yasal süresinde açıldığı belirtilmiş ise de, kesinleşme şerhinin tebliğine ilişkin itirazın mahkemesine yapılması gerektiği, Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli 2019/184 esas sayılı cevabi yazısında davacı veya müdafiinin usulsüz tebligata ilişkin herhangi bir itirazda bulunmadığı, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın tebliğ tarihinde herhangi bir değişiklik olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği, bu haliyle tazminat talebine dayanak teşkil eden söz konusu ilamın kesinleşme şerhinin tebliğ tarihinde herhangi bir değişiklik olmadığının anlaşıldığı, davacı tarafından iş bu tazminat davasının ise 06.04.2022 tarihinde açıldığı, 5271 Sayılı CMK'nın 142/1 maddesinde koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğden itibaren 3 ay ve herhalde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içerisinde dava konusu edilebileceğini belirtilmesi karşısında davacının davasını kesinleşme şerhli gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açmadığı dosya kapsamında anlaşılmakla CMK'nın 142/1 maddesinde öngörülen hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Ceza Genel Kurulunun 21/12/2010 tarih ve 2010/212 Esas ve 263 sayılı Kararında belirtildiği üzere; CMK'nın 231. maddesinin 3. fıkrasında; “Beraat eden sanığa, tazminat isteyebileceği bir hâl varsa bu da bildirilir” ve aynı Yasanın “Hükmün Gerekçesi ve Hüküm Fıkrasının İçereceği Hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında;“...Hüküm fıkrasında,…kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” biçiminde getirilen düzenleme ile de tazminat istemeye hakkı olan kişiye kararda bu hakkının hatırlatılması konusunda oluşabilecek duraksamaların önüne geçilmiş olup; bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde;
Tazminata esas Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/184 Esas, 2021/543 Karar sayılı dosyasında; beraat hükmünün davacının yokluğunda verildiği ve hüküm içeriğinde ''Sanığın yargılama aşamasında gözaltında ve tutuklulukta kalması nedeniyle CMK 141/1.e maddesi yollamasıyla CMK 141/2 maddesi gereğince tazminat isteme hakkının bulunduğunun bildirilmesine (sanığa hakkı hatırlatılamadı)'' şeklinde belirtildiği, beraat hükmünün istinaf edilmemesi üzerine hükmün 08.12.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesinde yer alan ''Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir'' şeklindeki düzenlenmiştir.
Somut olayda; ilgili düzenleme nedeniyle 3 aylık sürenin başlayabilmesi için beraat hükmünün kesinleşmesi yeterli olmayıp, hükmün kesinleştiğini belirten meşruhatla birlikte bizzat sanığa bildirilmesi gerektiği, yine beraate ilişkin ilamın hüküm fıkrasında ve davacıya yapılan tebligat üzerinde dava açma süresine ilişkin şerhin yer almadığı görülmüş olup "başvuru süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” hükmüne uyulmadığının anlaşılması karşısında, dava açma süresi yönünden dikkate alınması gereken 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen üç aylık süre değil aynı fıkradaki bir yıllık süre içerisinde davanın açılması gerekli ve yeterli olup, davacı vekilince bu süre içinde 06.04.2022 tarihinde dava dilekçesini vererek beraat kararının kesinleşmesinden itibaren yasal bir yıllık sürede dava açtığının anlaşılması karşısında davanın esastan incelenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm — Erken Kesinleşme Şerhi Nedeniyle Tazminat Davasının Süreden Reddi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Tutuklama Tazminatında Dava Açma Şartı
İlgili Sayfalar
Haksız Gözaltı ve Tutuklama Nedeniyle Tazminat
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/442
Karar No
2026/5658
Karar Tarihi
4 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları