CEZA HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İşaretli Yaya Geçidinde Bilinçli Taksir
2024/1073 E., 2026/6958 K. · 2 Temmuz 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026
Kararın Özeti
Minibüsün işaretli yaya geçidinde yayaya çarpması ölümle sonuçlandı. İlk derece mahkemesi taksirle öldürme hükmü kurdu ve hapis cezasını adli para cezasına çevirdi. İstinaf mahkemesi, geçide ilişkin uyarılara rağmen sürücünün hızını azaltmadığını, önündeki aracı geçtiğini ve yayaya ilk geçiş hakkı vermediğini değerlendirdi. Bu koşullarda bilinçli taksir artırımını uygulayarak yeniden hüküm kurdu. Yargıtay, mahkûmiyet kararını oy birliğiyle onadı.
Hukuki İlke
İşaretli yaya geçidine yaklaşırken hızın azaltılmaması ve yayaya geçiş hakkı verilmemesi, somut uyarılar ve sürüş biçimiyle birlikte bilinçli taksir değerlendirmesinde dikkate alındı.
Sonuç
Sanık müdafiinin temyiz istemi esastan reddedildi. Bilinçli taksir artırımı içeren istinaf hükmü onandı.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 22/3, 85/1
Kararda anılan5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/1, 304/1
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
12. Ceza Dairesi 2024/1073 E. , 2026/6958 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/4480 E., 2023/1606 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle de usûl ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, 02.10.2019 tarihinde saat 08.30 sıralarında sanığın minibüs ile seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada aracın ön kısımları ile seyir istikametine göre yolun solundan kaplamaya giren ve yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'e çarpması neticesinde meydana gelen kazada ... öldüğü, kazanın yaya geçidi üzerinde meydana geldiği, kaza noktasına 8 metre mesafede minübüsün geliş istikametinde yaya geçidi ve hız tahdit levhası bulunduğu, yol üzerinde 14.8 m fren izi oluştuğu, yayanın çarpma noktasından 20 metre uzağa fırladığı, Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığını Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 30.01.2020 tarihli raporunda sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında olay mahalli düşey ve yatay işaretlemesi olan yaya geçidine geldiğinde yola gereken dikkati vermediği, hızını yol, zemin, mahal, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamadığı, karşıya yaya geçidinden geçmeye çalışan ve ilk geçiş hakkını vermediği yayaya çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu, yaya ...'ün ise gündüz vakti mahaldeki yaya geçidinden geçmek istediği esnada, olay yerindeki yaya geçidinde taşıtlara nazaran karşıya geçişte ilk geçiş hakkına sahip olduğu, yolu bitirmek üzere iken gelen ve kendine ilk geçiş hakkını bırakmayan sürücünün çarpmasına maruz kaldığı olayda atfı kabil kusurunun bulunmadığının tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, aynı zamanda dolmuş şöforu olması nedeniyle daha dikkatli olması gereken oluşan kazada asli kusurlu gerekçesiyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle hız limitinin 30 km/s olduğu yolda, yer işaretlemeleri ve yaya geçidi levhası bulunan yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu anlaşılan dosya kapsamında, uyarıcı trafik levhalarına rağmen yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmayan ve önündeki aracı sollayan sanığın, yaya geçidinde gerçekleştiği anlaşılan kazada asli kusurlu olduğunda tereddüt bulunmamakla birlikte tanık beyanından sol şeritten hızlı bir şekilde ilerlediğinin ve hız kesiciye rağmen hızını azaltmadığının anlaşılması karşısında, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmayıp, yaya geçidi üzerinde bulunan yayaya ilk geçiş hakkı vermemekle, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin benzer olaylarla ilgili 29.09.2022 tarihli ve 2021/7454 Esas ve 2022/6090 Karar sayılı kararı ile 23.09.2019 tarihli ve 2018/440 Esas ve 2019/9250 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere bilinçli taksir halinin mevcut bulunduğunun gözetilmemesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın cezalandırılmasına, tayîn edilen cezada bilinçli taksir hükümleri gereğince artırım yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yaya Geçidi Kazasında Bilinçli Taksir
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Alkollü Araçla Kontrolsüz Dönüşte Bilinçli Taksir ve Cezanın Orantısı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1073
Karar No
2026/6958
Karar Tarihi
2 Temmuz 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları