CEZA HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Van Depreminde Yıkılan Binada Müteahhidin Taksirle Öldürme Sorumluluğu
2026/152 E., 2026/4254 K. · 22 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Van’da 2011 yılında meydana gelen depremde bir apartman yıkıldı ve bir kişi öldü. Mahkeme, aynı zamanda yapı sahibi olan müteahhidin sorumluluğunu değerlendirirken karot örneklerini, kolonlardaki etriye aralıklarını ve taşıyıcı elemanlardaki donatı eksikliklerini dikkate aldı. Yapım dönemindeki yönetmeliğe aykırı bu imalatların yıkımda etkili olduğu sonucuna vardı. Yargıtay, binanın yapıldığı dönemdeki malzeme koşullarına dayanan savunmaya rağmen mahkûmiyeti onadı.
Hukuki İlke
Depremdeki ölümün müteahhidin kusuruna bağlanmasında mahkeme, yapım döneminde yürürlükteki teknik kuralları, somut imalat eksikliklerini ve bunların yıkıma etkisini birlikte değerlendirdi. Yapı ruhsatının ve kullanma izninin bulunması bu teknik incelemenin yerini tutmadı.
Sonuç
Sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilerek müteahhit hakkında taksirle öldürmeden kurulan mahkûmiyet oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 85/1, 22/3
1975 tarihli Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
12. Ceza Dairesi 2026/152 E. , 2026/4254 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/27 E., 2025/215 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dairemizin bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 16 eşit taksitler halinde ödenmesine ilişkin kararın, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2024 tarihli kararıyla bozulması üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 4 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; binanın yıkılmasında sanığın kusurunun bulunmadığına, ilçeye beton santrallerinin depremden sonra kurulduğuna, binanın yapıldığı dönem şartlarının malzeme kalitesinin yetersiz olduğuna, binanın yıkılmasına neden olabilecek en önemli unsurların göz ardı edildiğine, sanığın yıkılan binada oturduğuna ve güvenlik açısından her şeyi yaptığına, sanığın isnat edilen suçu işlemediğine ve beraatine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.10.2011 tarihinde saat 13.41'de Van ilinin kuzeyinde merkez ... Köyü civarı olan değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine ... Mahallesi'nde bulunan ... Apartmanı'nın yıkılması ve çökmesi sonucu bir kişinin göçüğe (depreme) bağlı olarak öldüğü olayda; yapı sahibinin sanık ... olduğu, ... ... Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Temmuz 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre, ... Apartmanı'nın yapım tarihinin tam olarak bilinmediği, 09.02.1996 tarihli yapı ruhsatı istek dilekçesi, 08.04.1996 tarihli ve ... numaralı yapı ruhsatı, 22.11.1999 tarihli yapı kullanma izin belgesi istek dilekçesi, 22.11.1999 tarihli ve ... numaralı yapı kullanma izin belgesi, muvafakat yazılan ve noter evrakından binanın projelerinin 1997 yılından önce yapıldığının anlaşıldığı, binaya ait mimari ve statik projelerinin olmadığı, elektrik tesisat projesisin mevcut olduğu, binanın yapım yılına göre 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girmekte olduğu, 23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre binanın taşıyıcı sisteminin betonarme olup, zemin ve 5 normal olmak üzere toplam 6 kattan oluştuğu, 08.04.1996 tarihli yapı ruhsatı ve 22.11.1999 tarihli yapı kullanma izin belgelerine göre binanın bodrum, işyeri olarak kullanılan zemin ve konut olarak kullanılan 5 normal olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğinde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgiler verildiği; ancak ... Apartmanı'na ait hesap ve projeler bulunmadığından, proje beton sınıfının belirlenmediği, karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda betonunun ortalama basınç dayanımının 10.36 N/mm2 olarak belirlenmiş olduğu ki elde edilen bu basınç dayanımının, ilgili yönetmeliğin B160 sınıf beton için öngördüğü minimum dayanım kriterini sağlamadığı sonucuna varıldığı, ayrıca yönetmeliğe göre zemin kat kolonları etriye çapı açısından yeterli iken, etriye aralığı açısından yetersiz olduğunun belirlendiği, parça beton numuneler incelendiğinde boyut itibariyle standart dışı irilikte agrega kullanılmış olduğu, bina taşıyıcı elemanların donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, sonuç olarak yıkılan binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının rapor edildiği, kovuşturma evresinde alınan 29.07.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; "...Dava konusu binanın yapı ruhsatı almış resmi nilelik kazanmış bir yapı olduğu, resmi olarak 1996 yılında inşaatına başlandığı ve 1999 yılında tamamlandığı, temyiz dışı sanık ... ...'nın yapının 'fenni mesulü' olduğu, ancak fenni mesul olmaktan kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, binanın yıkılması sonucunda meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal eden ihmali davranışının müessir olduğu, ancak somut olayda sanık bakımından ihmali davranışının yol açabileceği sonuçları öngörebildiği bir halin varlığından bahsetmek mümkün olmadığından sanığın taksirinin bilinçli olmadığı, sanık ...'in söz konusu binanın sahip ve müteahhidi olarak yapımdan sorumlu olduğu halde yürürlükteki kurallarına uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğu, ancak yıkılan binanın sanık ve sanığın aile efradı tarafından kullanılmakta olduğu göz önünde alındığında, sanığın imalatında gerekli dikkat ve özeni göstermediği binanın yıkılabileceğini öngörmediği göz önünde bulundurulduğunda, dolayısıyla bina sahibi olan sanığın binanın yıkılmasından dolayı bilinçsiz taksirinin varlığından bahsetmek gerektiği..." şeklinde rapor düzenlendiği, Yerel Mahkemece, sanık ...'in yapı sahibi ve müteahhidi olduğu depremde yıkılan ve 2. derecede deprem bölgesinde bulunan ... Apartmanı'ndan alınan karot numunelerinin ... bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde, binada kullanılan betonun 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğindeki B160 sınıf beton için öngördüğü minimum dayanım kriterlerini sağlamadığı, zemin kat kolonlarının etriye aralığı açısından yetersiz olduğu, parça beton numuneleri incelendiğinde boyut itibariyle standart dışı irilikte agrega kullanıldığı, bina taşıyıcı elemanların donatı detaylandırılmasında yetersizlikler olduğu, bu yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu, bu nedenle sanığın yıkılan binanın proje aşamasında, yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle ölen ... ...'ün binanın enkazında kalarak ölmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Gerekçeli karar başlığında ölen ... ... ile katılanlar ... ... ve ... ...'ün bilgilerine yer verilmemesi, mahallinde ilave edilmesi mümkün noksanlık olarak değerlendirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Deprem Davasında Aleyhe Temyiz Edilmeyen Para Cezasının Sınırı
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Yol Çalışmasındaki Trafik Kazasında Görev ve Fiilî Sorumluluğun İspatı
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Bitişik Binanın Çökmesinde Maliklerin Tazminat Sorumluluğu
İlgili Sayfalar
Ceza Yargılamasında Savunma ve Kanun Yolları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas No
2026/152
Karar No
2026/4254
Karar Tarihi
22 Nisan 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları