top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Ölümlü Trafik Kazasında Hapsin Adli Para Cezasına Çevrilmesinin Hükümde Gösterilmesi

 

2026/3311 E., 2026/6857 K. · 1 Temmuz 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Direksiyon hâkimiyetinin kaybedildiği kazada bir yolcu öldü. Önceki bozmadan sonra mahkeme, sürücü hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan belirlenen hapsi adli para cezasına çevirdi. Bu kez uyuşmazlık, çevirmenin yasal dayanağının hükümde gösterilmemesiydi. Daire, gün sayısı ve günlük tutarı da içeren hesaplamayı hüküm fıkrasına yazarak eksikliği giderdi; gözaltı süresinin mahsubunu infazda değerlendirilebilir gördü.

 

Hukuki İlke

 

Uzun süreli taksirli hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinde, çevirmenin dayanağı ve hesaplama hükümde görülebilmelidir. Karardaki günlük tutar, bu dosyaya ait hesap unsurudur.

 

Sonuç

 

Yeniden yargılama yapılmadan çevirme ve hesaplama hüküm fıkrasına eklendi. Taksirle öldürme hükmü oy birliğiyle düzeltilerek onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 321, 322

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 85/1, 50/1-a

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 232/6

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

12. Ceza Dairesi         2026/3311 E.  ,  2026/6857 K.


"İçtihat Metni"


MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/296 E., 2025/ 820 K.

SUÇLAR : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama


Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemenin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi yerine 85/2. maddesi gereceğince cezalandırılmasının hukuka aykırı olması nedeniyle verilen bozma kararı üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 38.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, hatalı değerlendirme yapılarak mahkûmiyet kararı verildiğine, zamanaşımının gerçekleştiğine, cezanın fazla olduğuna ilişkindir.


III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.07.2014 tarihinde saat 03.07 sıralarında, sanığın, sevk ve idaresindeki araçla meskun mahal dışında, bölünmüş, 3 şeritli, eğimli ve virajlı, hız sınırı 120 km/sa olan yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan demir bariyerlere aracının sağ yan kısımları ile çarptığı, aracının 74 metre fren izi bırakarak orta refüj demir bariyerleri parçalayıp orta refüj içerisinde takla atarak yan kısmına devrildiği, kaza nedeniyle sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü olayda; suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ile sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılması gerektiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.


IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır


Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;


Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken

uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,


Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (3) numaralı bölümünün hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının 5271 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50,00 TL olarak hesabıyla 38.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,


Dava dosyasının, Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Taksirli Suçta Adli Para Cezasına Çevirme

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Taksirli Suçta Cezanın Belirlenmesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Basit Taksir ile Bilinçli Taksir Ayrımı

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Mesleki Yeterlilik Belgesi Olmayan Şoföre Otobüs Kullandırmanın Sorumluluğu

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

Esas No

2026/3311

 

Karar No

2026/6857

 

Karar Tarihi

1 Temmuz 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page