CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI İTİRAZININ REDDİ
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İstinafta İlk Kez Sürücü Belgesinin Geri Alınması ve Temyiz
2026/5174 E., 2026/5837 K. · 9 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
İstinaf aşamasında ilk kez sürücü belgesinin geri alınması tedbiri eklenince, cezanın miktarı tek başına temyiz yolunu kapatmadı. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, kanun yolunu kapatan istisnaların geniş yorumlanamayacağını belirterek önceki bozma kararını kaldırma talebini reddetti. Başsavcılığın itirazı, para cezasının kesin olduğu görüşüne dayanıyordu. Daire, güvenlik tedbirinin ilk kez istinafta uygulanmasını ayrıca değerlendirdi ve itirazın incelenmesi için dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderdi.
Hukuki İlke
İstinaf incelemesinde ilk kez Türk Ceza Kanunu’nun 53/6. maddesine dayalı güvenlik tedbiri eklenmesi, temyiz edilemeyen kararlar istisnası genişletilmeden değerlendirilmelidir.
Sonuç
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı Daire tarafından oy birliğiyle reddedildi; itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildi.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 53/6
sürücü belgesinin geri alınması5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/2-d, 308/1, 308/2, 308/3
temyiz sınırı ve Başsavcılık itirazıTürkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 36
hak arama özgürlüğü
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
12. Ceza Dairesi 2026/5174 E. , 2026/5837 K.
"İçtihat Metni"
SAYISI : 2021/1269 E., 2023/2092 K.
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
İTİRAZA KONU KARAR : Bozma
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 23.03.2026 tarihli ve 2024/1732 Esas, 2026/2748 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.06.2026 tarihli ve KD-2024/13995sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat kararının aleyhe istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına ilişkin kararının ceza miktarı itibarıyla kesin olup hükümde ayrıca ilk kez 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmış olmasının hükmü temyizi kabil hale getirmeyeceğinden bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK'nın 286/2-(d) maddesinin kapsamında kaldığı gerekçesine dayanılarak Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı temyiz yolunun kapalı olduğu düşüncesiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesinde yer alan bendlerin hem uluslararası sözleşmeler ve Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen hak arama özgürlüğüne ilişkin temel hak ve özgürlükler kapsamında kalmaları hem de istisnai norm olma özelliği taşımaları, güvenlik tedbiri niteliğindeki 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin ilk kez istinaf incelemesinde yaptırım olarak eklenmesi hâlinin 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasında istisnai olarak sayılan temyiz edilemeyecek kararlar arasında açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle, bu şekilde verilen bir kararın temyiz yoluna tabi olup olmadığı belirlenirken CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi içerisinde kabul edilmesinin istisnai normların geniş yorumlanmaması gerektiği ilkesiyle de bağdaşmayacak olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında istinaf incelemesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin ilk kez uygulanması nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 23.03.2026 tarihli ve 2024/1732 Esas, 2026/2748 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.06.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İş Kazasında Operatör Belgesinin Geri Alınması ve Giderler
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Ceza İstinafında Delil Değerlendirmesi ve Duruşma Açılması
Karşılaştırmalı Okuma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Tapu Kaydını Yalnız Veri Sahibine Gönderme ve İstinafta Beraat
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Ceza Yargılaması ve Savunma Hakları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2026/5174
Karar No
2026/5837
Karar Tarihi
9 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları