top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Bozmadan Sonra Görevi Süren Müdafiye Duruşmanın Bildirilmemesi

 

2023/16574 E., 2025/1563 K. · 4 Şubat 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Sanığın isteği üzerine barodan bir avukat görevlendirilmiş ve ilk savunması avukatıyla alınmıştı. Açıklanması geri bırakılan hükmün daha sonra açıklanması üzerine verilen ilk bozma kararından sonra sanık dinlendi. Ancak sanık avukat istemediğini söylemediği hâlde görevli müdafiye duruşma bildirilmedi. Yargıtay, sanığın yeniden dinlenmesini yeterli görmedi. Ayrıca gerekçeli karara bu dosyayla ilgisi bulunmayan savunma beyanlarının yazılmasını ayrı bir bozma nedeni kabul etti.

 

Hukuki İlke

 

Sanığın isteğiyle görevlendirilen müdafiin görevi sürerken bozmadan sonra sanığın tek başına dinlenmesi, avukata usulüne uygun duruşma bildirimi yapılmasının yerini tutmaz. Yazılı kararda aktarılan savunma da yargılanan olayla örtüşmelidir.

 

Sonuç

 

Sanığın temyizi üzerine, müdafi yokluğunda hüküm kurulması ve gerekçeye olayla ilgisiz beyanların alınması nedeniyle mahkûmiyet hükmü oybirliğiyle bozuldu. Diğer yönler incelenmedi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 231/5, 260/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Ceza Dairesi         2023/16574 E.  ,  2025/1563 K.


"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2022/187 K.

ŞİKAYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma


Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:


1- Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2008 tarihli 2006/2, 2008/991 Karar sayılı dosyasında sanığın 23.01.2006 havale tarihli dilekçesi ile kendisini temsil emesi için avukat atanmasını talep ettiği, Baro tarafından sanığa Av. ...'ın atandığı, sanığın savunmasını müdafisi huzurunda verdiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/2, 62 maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasının verildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararıyla hükmün açıklandığı, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/4492 Esas 2021/20267 Karar sayılı kararı ile hükmün gerekçesiz açıklanması ve sanığın usulsüz tebligatla yargılama konusu suça ilişkin savunması tespit edilmeden hakkında hükmün açıklanması nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulduğu, bozmadan sonra sanığın savunmasının alındığı, sanığın müdafii talebinin olmadığına ilişkin bir beyanının olmaması nedeniyle atanan müdafinin görevinin devam ettiği gözetilmeksizin atanan müdafiye usulüne uygun tebligat yapılmadan duruşmada hazır bulundurulmadan yargılamaya devamla müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Gerekçeli kararda sanığın dosya ile alakası bulunmayan beyanları esas alınarak savunmasının belirtilmesi suretiyle kararda çelişki yaratılması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükmün Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Ceza Dairesi — İstinafta Savunma Alınmadan Ağırlaştırılan Ceza ve Görevlendirilmiş Müdafiin Temyiz Yetkisi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Zorunlu Müdafiin Muvafakati ve Hüküm

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Geri Bırakma Kararının Usulsüz Tebliği

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Muhakemesinde Savunma ve Kanun Yolları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2023/16574

 

Karar No

2025/1563

 

Karar Tarihi

4 Şubat 2025

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page