CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Zorunlu Müdafi Atandıktan Sonra Sanığın Esas Hakkındaki Savunmasının Alınmaması
2024/3526 E., 2026/5561 K. · 30 Mart 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Nitelikli hırsızlıkla suçlanan sanığa ilk derece mahkemesi zorunlu müdafi atamıştı. Ancak iddianame ve ekleri müdafi huzurunda yeniden okunmadan, sanığa hakları hatırlatılıp esas hakkındaki savunması alınmadan yargılamaya devam edildi. Yargıtay 2. Ceza Dairesi, suçun öngörülen cezası ve zorunlu müdafilik koşullarını değerlendirerek atama yapılmasının bu eksikliği gidermediğini belirtti. Savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle kararı bozdu ve diğer itirazları incelemedi.
Hukuki İlke
Zorunlu müdafi sonradan görevlendirildiğinde, somut dosyada sanığın esas savunmasının müdafi huzurunda ve hakları yeniden hatırlatıldıktan sonra alınması gerekiyordu.
Sonuç
Karar savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozuldu. Dosya ilk derece mahkemesine gönderildi ve temyizin diğer nedenleri incelenmedi.
Kararın Dosyaya Etkisi
Hırsızlığın sübutu veya ceza miktarı hakkında kesin sonuca varılmadı.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 150/3, 188/1, 289/1-e, 304/2-a
Zorunlu müdafi, duruşma ve bozma.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 142/2-h, 143
Suçun nitelikli hâli ve ceza alt sınırı.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Ceza Dairesi 2024/3526 E. , 2026/5561 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/195 E., 2024/270 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; atılı suçu kabul ederek şikâyetçinin zararını giderdiğine, şikâyetçi ile uzlaştığı halde şikâyetinden vazgeçmediğine, tarafına verilen cezanın haksız yere verildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak lehine olan hükümlerin uygulanmasına, sanık müdafiinin temyiz isteminin; usule aykırı şekilde başlatılan soruşturma neticesinde elde edilen bütün delillerin hukuka aykırı delil olarak kabul edilmesi gerektiğine, soruşturmanın herhangi bir şikâyet olmaksızın kolluk güçlerinin sanığın elindeki yağ tenekelerini gördükten sonra sanığın adli sicil kaydı ile ilgili bilgilerine dayanılarak başlatıldığına, suç şüphesi olmayacak olağan bir davranışı yorumlayarak soruşturmanın açılması ve sanığa ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararlar kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar ilk derece mahkemesince sanığa zorunlu müdafii atanmış ise de, müdafiinin huzurunda iddianame ve ekleri okunarak, tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak sanığın esas hakkında savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca, dava dosyasının, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Ceza Dairesi Zorunlu Müdafi Huzurunda Yeniden Savunma
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Nitelikli Hâl Artırımı ve Zorunlu Müdafi
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Zorunlu Müdafiin Muvafakati ve Hüküm
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3526
Karar No
2026/5561
Karar Tarihi
30 Mart 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları