CEZA HUKUKU · ONAMA · BOZMA

Yargıtay 2. Ceza Dairesi
İnfazı Durdurulan Mahkûmiyet ve Tekerrür

2024/4045 E., 2026/9123 K. · 12 Mayıs 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Ekim 2026

Kararın Özeti

Tekerrüre dayanak yapılan önceki mahkûmiyetin infazı durdurulmuşsa sanık bu hüküm nedeniyle mükerrir sayılabilir mi? Yargıtay 2. Ceza Dairesi, bu dosyada infazının ek kararla durdurulduğunu saptadığı ilamların tekerrüre esas alınamayacağını, sanıkların adli sicilindeki başka mahkûmiyetlerin ise tekerrüre esas alınması gerektiğini belirtti. Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde iki sanığın mükerrirliği bu ilamlara dayandırılmıştı. Daire, bu sanıklar yönünden hükmü bozup tekerrür kısmını yeni dayanakla, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiriyle düzelterek onadı; öteki sanık yönünden ise hükmü onadı. Karar oy birliğiyle verildi.

Hukuki İlke

Daire, hükümde tekerrüre dayanak yapılan ilamların infazının ek kararlarla durdurulduğunu kendi incelemesiyle saptadığı bu dosyada, bu ilamların tekerrüre esas alınamayacağını; buna karşılık sanıkların adli sicil kayıtlarındaki başka mahkûmiyetlerin Türk Ceza Kanununun 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması gerektiğini kabul etti.

Sonuç

Sanıklardan biri yönünden temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm Tebliğnameye uygun olarak onandı; diğer iki sanık yönünden hüküm Tebliğnameye aykırı olarak bozuldu, aykırılık Yargıtayca düzeltilebilir bulunduğundan tekerrür kısmı çıkarılıp yerine adli sicildeki başka mahkûmiyete dayanan birinci kez mükerrirlik, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri yazılarak temyiz istemleri esastan reddedildi ve hükümler düzeltilerek onandı; karar oy birliğiyle verildi, dosya ilk derece mahkemesine, karar örneği bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iletildi.

Kararın Dosyaya Etkisi

Hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyetler ve cezalar onama kapsamında kaldı. İki sanık yönünden hükümdeki tekerrür kısmı çıkarıldı; yerine adli sicildeki başka mahkûmiyete dayanan birinci kez mükerrirliği, mükerrirlere özgü infaz rejimini ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirini içeren cümle yeniden yargılama yapılmadan yazıldı.

İlgili Mevzuat

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 58/2-b, 58/6
Dairenin, adli sicildeki başka mahkûmiyet nedeniyle iki sanığı birinci kez mükerrir sayarken ve mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmederken dayandığı hükümler.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2, 303/1
İki sanık yönünden hükmün bozulmasının ve tekerrür kısmının Yargıtayca düzeltilmesinin dayanağı.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/1
Temyiz istemlerinin esastan reddiyle bir sanık yönünden hükmün onanmasının, iki sanık yönünden düzeltilerek onanmasının dayanağı.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 288, 294
Dairenin, temyizin hukuka aykırılık nedenine dayandığını ve temyiz sebebinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olması gerektiğini anarak sanık müdafilerinin temyiz istemlerini belirlerken esas aldığı hükümler.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 304/1
Dosyanın ilk derece mahkemesine, karar örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesinin dayanağı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Kaynak Metin Notu

Resmî metnin ilk sanığa ilişkin hüküm bölümünde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi, diğer sanıklara ve dosyanın gönderilmesine ilişkin bölümlerde ise 7. Ceza Dairesi yazılıdır. Bu farklılık kaynakta bulunmaktadır; dairelerden birinin doğru olduğu ayrıca doğrulanamadığından özet ve sonuçta alt mahkemenin daire numarası kesinleştirilmemiştir. Kaynak metin değiştirilmemiştir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1965 E., 2023/3883 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "Samimi bir şekilde olayları anlatan ve eylemi zorunluluk hali altında işleyen sanık hakkında etkin pişmanlık ve değer azlığı hükümleri başta olmak üzere tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve olayın gece vakti işlendiğinin belli olmadığına", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "Samimi bir şekilde olayları anlatan sanık hakkında etkin pişmanlık ve değer azlığı hükümleri başta olmak üzere tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin tatbik edilmesi gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "Samimi beyanlarda bulunan sanık hakkında değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/125 Esas, 2020/629 Karar sayılı ilâmından dolayı birinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.05.2023 tarihli ek karar ile ilâmın infazının durdurulmasına karar verildiği ve anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan, 15.01.2022 tarihinde kesinleşen Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2021 tarihli ve 2021/490 Esas, 2021/612 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine "Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2021 tarihli ve 2021/490 Esas, 2021/612 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyeti nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/291 Esas, 2022/125 Karar sayılı ilâmından dolayı birinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede 11.07.2025 tarihli ek karar ile ilâmın infazının durdurulmasına karar verildiği ve anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan, 02.02.2022 tarihinde kesinleşen Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/429 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine "Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/429 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyeti nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay 6. Ceza Dairesi — İkinci Kez Mükerrirlikte Önceki Tekerrür

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

İçtihatlar

Ceza Hukuku

İnfaz Hukuku

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

Esas No

2024/4045

Karar No

2026/9123

Karar Tarihi

12 Mayıs 2026

Oy Durumu

Oy birliği

Resmî Kaynak