CEZA HUKUKU
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — İkinci Tekerrüre Esas Alınan Önceki Hükmün Temyizde Değişmesi
2024/5877 E., 2026/10166 K. · 3 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Sanığın önceki mahkûmiyetinde tekerrüre ilişkin bölüm temyizde çıkarılmıştı. Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık hükmünde ikinci kez tekerrür için bu ilamın kullanılamayacağını, ancak sicildeki başka bir kesin hükmün buna esas olabileceğini belirledi. İnfaz aşamasında koşullu salıverilme hükümlerinin de dikkate alınması gerektiğini ekleyerek hırsızlık hükmünü düzeltilmiş biçimde onadı. Mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz istemi ise hükmün temyize kapalı olması nedeniyle esasa girilmeden reddedildi.
Hukuki İlke
İkinci kez tekerrüre dayanak gösterilen önceki hüküm için temyizden sonra geçerli olan hüküm fıkrası esas alınır. Bu dosyada tekerrür hükmü çıkarılmış ilam yerine başka bir mahkûmiyet gösterilerek sonuç düzeltildi.
Sonuç
Mala zarar vermeye ilişkin temyiz istemi reddedildi. Hırsızlık yönünden tekerrüre esas ilam değiştirilip koşullu salıvermenin infazda değerlendirilmesi eklenerek hüküm düzeltilerek onandı.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 58/6-7
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun — m. 108/3
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/2-a, 298, 303
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
2. Ceza Dairesi 2024/5877 E. , 2026/10166 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1775 E., 2023/2373 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı uyarınca; sanık müdafiine tebligat yapıldığı ama kararı temyiz etmediği, sanığa ayrıca tebligat yapılmasının gerekmesine rağmen yapılmaması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde
Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, mükerrir olmadığına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sanığın tekerrür uygulamasına esas olarak İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli, 2014/966 Esas, 2015/107 Karar sayılı ilâmına yönelik Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/25656 Esas, 2015/10762 Karar sayılı ilâmı ile hüküm fıkrasından 5237 sayılı 58. maddesine ilişkin bölüm çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi karşısında bu ilamın ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine esas alınamayacağı, bu ilâm yerine İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/295 Karar sayılı ilâmının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısım çıkartılarak, yerine "5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/295 Karar sayılı ilâmı ile hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 6 ay hapis cezasının 2. kez mükerrirliğe esas alınmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesine" ilişkin cümleleri eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — İkinci Kez Mükerrirlikte Önceki Tekerrür
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — İkinci Defa Tekerrürde Koşullu Salıverilme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Tekerrüre Esas İlamın Kesinleşme Tarihi
İlgili Sayfalar
Tekerrürde Koşullu Salıverme ve İnfaz Hesabı
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5877
Karar No
2026/10166
Karar Tarihi
3 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları