CEZA HUKUKU · BOZMA · ONAMA · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Hırsızlığa İştirakin İspatı ve Kazanılmış Cezanın İnfazda Korunması
2025/10703 E., 2026/1989 K. · 9 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Banka kartlarının kötüye kullanılması olarak başlayan dosyada istinaf mahkemesi eylemi hırsızlık olarak nitelemişti. Yargıtay 2. Ceza Dairesi bir sanık yönünden fiile fail veya yardım eden olarak katılımı kanıtlayan yeterli delil bulunmadığını belirterek hükmü bozdu. Diğer sanıkta ise önceki sonuç cezasının yeni suç vasfının cezası gibi belirlenmesini değil, infaz sınırı olarak korunmasını gerekli gördü ve hükmü düzelterek onadı. Vasinin gerekçesiz temyizi ayrıca reddedildi; sonuçlar kişilere göre ayrıldı.
Hukuki İlke
Suça iştirakin somut delille ispatı gerekir; yalnız sanık lehine başvurulan dosyada önceki sonuç cezası, değişen suç vasfından bağımsız infaz sınırı olarak korunur.
Sonuç
Bir sanığın mahkûmiyeti beraat gerektiğinden bozuldu; diğer sanık yönünden infaz ibaresi düzeltilerek onama yapıldı; vasinin temyizi reddedildi.
Kararın Kapsamı
Vasiye gerekçeli karar tebliğ edildiği hâlde, bu dosyaya uygulanan eski temyiz usulündeki yedi günlük sürede gerekçeli dilekçe sunulmadı. Vasinin temyizi bu nedenle reddedildi.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 39, 142/2-h, 245/1
İştirak ve değişen suç vasfı.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 283, 295/1, 298/1, 302/2, 303/1-h
İnfaz sınırı ve temyiz.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Ceza Dairesi 2025/10703 E. , 2026/1989 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/865 E., 2020/2375 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik sanık vasisinin temyiz isteminin incelemesinde
... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/865 Esas, 2020/2375 Karar sayılı kararının sanık vasisinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık vasisinin 23.12.2020 tarihinde sanığa tefhim edilen kararı 31.12.2020 tarihli dilekçe ile gerekçesiz olarak temyiz ettiği, Dairemizin 03.03.2025 tarihli ilâmı üzerine gerekçeli kararın 02.07.2025 tarihinde usûlüne göre sanık vasisine tebliğ edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık vasisinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelemesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1. ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasına ve sanığın cezasının sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... 'in temyiz isteminin "olayla alakasının bulunmadığına, sabıkalı olması nedeniyle mahkûmiyet kararının verildiğine, diğer sanığı tanımayıp hesabına gelen paradan da heberdar olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğe temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h. maddesi gereği hükümlerde 3. fıkralardaki "olarak belirlenmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine ''üzerinden infazının yapılmasına'' ibareleri eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1 maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1. ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasına ve sanığın cezasının sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "suçun sübut bulmadığına, sanığn hiçbir şekilde para çekmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemesi, sanığın diğer sanık ... 'in eylemine asli fail olarak doğrudan iştirak ettiğini veya 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla atılı suçu işlediğini gösteren, savunmasının aksi mahiyetinde olan, mahkûmiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Fikrî İçtima Sonrasında Sanık Lehine Kazanılmış Ceza Sınırı
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Kazanılmış Hakta Sonuç Cezası ile İnfaz Sınırının Ayrılması
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Gece Hırsızlığında Eleştiriyle Onama
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/10703
Karar No
2026/1989
Karar Tarihi
9 Şubat 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları