CEZA HUKUKU · KANUN YARARINA BOZMA

Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Konut Dokunulmazlığında Birlikte İşleme

2026/2517 E., 2026/6165 K. · 7 Nisan 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 18 Ekim 2026

Kararın Özeti

Konut dokunulmazlığını tek başına ihlal eden kişi hakkında, suçun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine ilişkin hüküm uygulanabilir mi? Yargıtay 2. Ceza Dairesi, suçun tek başına işlendiği ve mahkemenin gerekçesinde de olayın böyle kabul edildiği dosyada Türk Ceza Kanununun 119. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanamayacağını belirtti. Kanun yararına bozma istemi, sorunu gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki olarak ele almıştı. Daire istemi kabul ederek ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararını oy birliğiyle kanun yararına bozdu.

Hukuki İlke

Daire, mahkemenin gerekçesinde suçun tek başına işlendiği kabul edilmişken birden fazla kişiyle birlikte işleme hâline ilişkin Türk Ceza Kanununun 119. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre hüküm kurulmasını hukuka aykırı buldu.

Sonuç

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan kanun yararına bozma istemi kabul edildi; ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca oy birliğiyle kanun yararına bozuldu ve dosya, aynı maddenin dördüncü fıkrasının (b) bendine göre gerekli işlemin yapılması için mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildi.

Kararın Dosyaya Etkisi

Bozma, mahkûmiyet hükmünde birden fazla kişiyle birlikte işleme hâlinin uygulanmasına dayanıyor; gerekli işlem, Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca dosyanın gönderildiği mahkemece yapılacak.

İlgili Mevzuat

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 119/1-c, 116/1-4
İlk derece mahkemesinin hükümde uyguladığı maddeler (kanun yararına bozma isteminde aktarıldığı biçimiyle); Daire, suç tek başına işlendiğinden 119/1-c bendinin uygulanamayacağını belirtti.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 309/3, 309/4-b
Kanun yararına bozmanın ve dosyanın gerekli işlem için mahkemesine gönderilmesinin dayanakları.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/533 E., 2024/679 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2026 tarihli ve KYB-2026/3578 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2024 tarihli ve 2024/60503 soruşturma, 2024/21059 esas, 2024/15505 sayılı iddianamesi ile, gece vakti birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2024 tarihli kararının gerekçe kısmında, sanık hakkında sehven 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulandığı belirtildikten sonra, hüküm kısmında sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Oluşa ve dosya içeriğine göre, atılı suçun hükümlü tarafından tek başına işlendiğinin ve gerekçede de oluşun buna uygun şekilde kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; incelemeye konu konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlemediği anlaşılan hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 119/1-c maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2024 tarihli ve 2024/533 Esas, 2024/679 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlgili Hukuk Alanı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

İçtihatlar

Ceza Hukuku

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

Esas No

2026/2517

Karar No

2026/6165

Karar Tarihi

7 Nisan 2026

Oy Durumu

Oy birliği

Resmî Kaynak