top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Hırsızlıkta Konum Kayıtlarının Delil Değeri

 

2026/4829 E., 2026/5236 K. · 26 Mart 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 1 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Araç ve iletişim kayıtları sanığın hırsızlığın işlendiği yere yakın olduğunu gösteriyorsa bu kayıtlar mahkûmiyet için yeterli midir? Yargıtay 2. Ceza Dairesi, bu dosyada sanığın olay yerinin yakınında bulunmasının suçu onun işlediğini göstermediğini ve mahkûmiyet için şüpheden uzak, kesin delil gerektiğini kabul etti. Suçlamayı kabul etmeyen sanık o bölgede bulunduğunu inkâr etmemişti; ancak kamera kayıtlarında görülmemiş, hırsızlığı gören bir tanık da çıkmamıştı. Bölge adliye mahkemesi ilk derece hükmünü kaldırıp mahkûmiyet kurmuştu; Daire, istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi gerektiğini belirterek bu sanık yönünden kararı bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Daire, teknik kayıtların sanığın olay yerine yakın bir yerde bulunduğunu doğruladığı, ancak sanığın kamera kayıtlarında görülmediği ve görgü tanığı bulunmadığı bu dosyada, bu yakınlığı suçun sanık tarafından işlendiğine yeterli delil saymadı ve mahkûmiyet için şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığını kabul etti.

 

Sonuç

 

Bir sanığın hırsızlık hükmüne yönelik temyiz istemi sebep gösterilmediği için reddedildi; bir sanık hakkındaki mala zarar verme ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali hükümlerine yönelik temyiz istemi de bu hükümler temyiz edilemediği için reddedildi. Suçu işlediğine dair delil bulunmadığını ileri süren sanığın hırsızlık hükümleri, temyiz nedenleri yerinde görülerek bozuldu, bozmanın iki sanığa daha sirayet ettirilmesine karar verildi ve bütün sonuçlar oy birliğiyle verildi. Dava dosyası, bozma nedeni de gözetilerek yeniden incelenmesi ve hüküm verilmesi için kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Bölge adliye mahkemesi, bozulan hırsızlık hükümlerini Dairenin delillerin mahkûmiyete yetmediği yönündeki değerlendirmesini gözeterek yeniden inceleyecek ve bozmanın etkisi iki sanık için daha geçerli olacak. Temyiz istemi reddedilen mala zarar verme ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali hükümleri bozmanın kapsamında değil.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 294
    Daire, temyiz edenin bozma sebebini başvurusunda göstermek zorunda olduğunu bu maddeye dayandırdı.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 298
    Daire, sebep gösterilmeden yapılan temyiz istemini ve temyiz edilemeyen hükümlere yönelik istemi bu maddeye göre reddetti.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/2-d
    Daire, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemeyeceğini hüküm tarihinde yürürlükte bulunan bu bende göre belirledi.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 272/3-a
    Daire, mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemeyeceğini bu bende dayandırdı.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2
    Daire, delil yetersizliği nedeniyle hırsızlık hükümlerini bu fıkraya göre bozdu.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 304/2
    Daire, dosyanın yeniden incelenmek üzere kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesini bu fıkraya dayandırdı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Ceza Dairesi 2026/4829 E. , 2026/5236 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/838 E., 2025/4107 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Hükümlerin kaldırılarak mahkûmiyetlerine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama


I. Sanık ... hakkında kurulan hükümler ile ilgili sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2024/838 Esas, 2025/4107 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, mala zarar verme suçu bakımından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a. maddesi uyarınca, "hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları" kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile ilgili sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın atılı suçlamayı reddettiği, kiralık aracın kontak açma kapama ve GPRS bilgileri, BTK ve PTS kayıtları, olay tarihinde sanığın suç mahalline yakın bir yerde bulunduğunu teyit etmiş ise de; sanığın olay tarihinde Suluova ilçesinde bulunduğunu inkar etmediği, suç tarihinde olay yerine yakın bir yerde bulunmasının söz konusu suçu işlediğini göstermeyeceği, sanığın kamera kayıtlarında tespit edilemediği ve hırsızlık yaptığına ilişkin görgüye dayalı tanık beyanının da bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın savunmasının aksine sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,


Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin öncelikle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararının sanık ... ve ...'a SİRAYETİNE, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Baz Kaydı ve Duyuma Dayalı Tanık Beyanı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Hayvan Hırsızlığında Araç ve Telefon Kayıtlarının Araştırılması

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

 

Esas No

2026/4829

 

Karar No

2026/5236

 

Karar Tarihi

26 Mart 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page