top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  BOZMA  ·  KAMU DAVASININ DÜŞMESİ

Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Çocuğun İş Yeri Dokunulmazlığını İhlali Davasında Duran Zamanaşımının Yeniden Başlaması

 

2026/5472 E., 2026/10535 K. · 8 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İş yeri dokunulmazlığının ihlali nedeniyle yargılanan çocuk hakkında önce hükmün açıklanması geri bırakılmıştı. Sonraki mahkûmiyet kesinleşince Daire, duran zamanaşımının o mahkûmiyetin kesinleştiği gün değil, yeni suçun işlendiği gün yeniden işlemeye başladığını belirledi. Suç tarihinde on beş ile on sekiz yaş arasında olan çocuk için uyguladığı on yıllık süreyi durma dönemiyle birlikte değerlendirdi. Buna göre davanın sürdürülmesi mümkün değildi.

 

Hukuki İlke

 

Sonraki mahkûmiyetin kesinleşmesi, denetim döneminde işlenen kasıtlı suçun belirlenmesini sağlar. Bu koşul gerçekleştiğinde Daire, zamanaşımının yeniden başlangıcını yeni suç tarihine bağladı.

 

Sonuç

 

Mahkûmiyet bozuldu. Daire, yeniden yargılama gerekmediğini belirterek çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlalden açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine oy birliğiyle karar verdi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 116, 119/1-c, 31/3, 66/2

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 231, 223/8

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Ceza Dairesi 2026/5472 E. , 2026/10535 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2025/310 E., 2025/607 K.

SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama


Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:


5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.12.2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 30.10.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2. maddelerinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi de eklendiğinde) ilk mahkûmiyet kararının verildiği 06.05.2010 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,


Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmü açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Hükmün Açıklanmasında Denetim Aralığı ve Dolmuş Dava Zamanaşımı

Yargıtay 7. Ceza Dairesi — Son Kesme İşlemi ve Dava Zamanaşımı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Basit Yargılama Hükmü ve Dava Zamanaşımı

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2026/5472

 

Karar No

2026/10535

 

Karar Tarihi

8 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page