Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/7906 E., 2026/2590 K. — Süresinde Verilen İstinaf Dilekçesinin UYAP Kaydında Gecikme

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1240 E., 2025/821 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/460 E., 2024/224 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunun değerlendirilmediği hususunda eksik inceleme, kusur belirlemesi, iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarı, lehine hükmedilen tazminat miktarları, faiz, ziynet alacağı, yargılama giderleri yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davanın kabulü, aleyhine iştirak, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava; kadın tarafından açılan 4271 sayılı Türk Medeni Kanununun (4271 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, hüküm davalı erkek vekili tarafıdan istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda erkeğin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında tarafların ileri sürdüğü istinaf sebeplerinin gösterileceği; aynı Kanun'un 355 inci maddesinin birinci fıkrasında incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı yapılacağı ve 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasında hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, süphe ve tereddüt uyandırmayacak sekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın vekiline 10.06.2024 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, davacı kadın vekilince süresi içerisinde 14.06.2024 tarihinde harç ve masrafları da ikmal edilerek istinaf başvurusunda bulunulduğu ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından dilekçenin UYAP sistemine aktarılma işleminin 16.06.2025 tarihinde yapılması nedeniyle istinaf kanun yoluna sadece davalı erkek vekilince başvurulduğu belirtilerek istinaf başvuru formu düzenlendiği ve bu nedenle kadının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hiç incelenemediği anlaşılmakla davacı kadın tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince kadın yönünden hatalı şekilde istinaf başvurusunun incelenmemiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre tüm istinaf sebepleri yönünden yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.