MEDENİ USUL HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ · ONAMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — İstinaf Edilmeyen Nafaka ve Ziynet Retlerinin Temyiz Edilememesi
2026/1375 E., 2026/7400 K. · 30 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
İlk kararda reddedilen yoksulluk nafakası ve ziynet alacağının ilgili bölümleri istinaf edilmediği için sonradan temyiz edilemedi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının ilk kanun yolu başvurusunun başka hüküm bölümleriyle sınırlı kaldığını belirledi. Kesinleşen iki bölüm hakkında temyiz dilekçesini reddetti; incelemeye açık diğer bölümleri onadı. Sonuç, hükmün her kısmının ayrı kesinleşmesine dayanıyor; bölge adliye mahkemesinin sonradan yeni ve aleyhe bir hüküm kurduğu bütün durumları kapsayan mutlak bir yasak oluşturmuyor.
Hukuki İlke
Bu dosyada ilk kararda istinaf edilmeyerek kesinleşmiş nafaka ve ziynet retleri, sonraki bölge adliye mahkemesi kararı üzerinden yeniden temyize açılamamıştır.
Sonuç
Yoksulluk nafakasının reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz dilekçesi reddedildi; diğer temyize konu bölümler oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Temyiz incelemesi ve onama.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Hukuk Dairesi 2026/1375 E. , 2026/7400 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2834 E., 2025/2828 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma- Ziynet Alacağı
İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : 2023/350 E., 2025/274 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkek lehine kabul edilen tazminatlar, reddedilen tazminatlar, reddedilen yoksulluk nafakası, asıl ve birleşen davada aleyhe hükmedilen vekalet ücreti, ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen 10.11.2022 tarihli ilk karara karşı davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, boşanma hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, erkek lehine kabul edilen tazminatlar ve miktarları, reddedilen tazminatlar, asıl ve birleşen davada aleyhine hükmedilen vekalet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurulmuş, istinaf edilmeyen yönler kesinleşmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı yoksulluk nafakasının reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden istinaf yoluna başvurmayan davalı-davacı kadın vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı kesinleşen bu yönlerden temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı- davacı kadın vekilininyoksulluk nafakasının reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.
Davalı-davacı kadın vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalı- davacı kadın vekilinin yoksulluk nafakasının reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2.Davalı- davacı kadın vekilinin sair yönlerden temyizinin incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Nafakadan Feragat ve Ayrı Kesinleşme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Tazminat Bozmasından Sonra Kesinleşen Kusurun Yeniden Tartışılamaması
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Kesinleşen Terk Boşanmasının Kusur ve Birleşen Davaya Etkisi
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2026/1375
Karar No
2026/7400
Karar Tarihi
30 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları