top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

TİCARET HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Organize Sanayi Bölgesinde Kiracı Borcu İçin Taahhüt Yetkisi

 

2024/2946 E., 2025/2234 K. · 17 Nisan 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Organize sanayi bölgesinde tesisini kiraya veren katılımcıdan, kiracının borçları için müteselsil sorumluluk taahhüdü istendi. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, bu yükümlülüğü getiren yönetim kurulu kararını organların yetki dağılımı üzerinden inceledi. İlgili kiralama esaslarının müteşebbis heyet ve genel kurulun görevleri arasında bulunduğunu, bu yetkinin yönetim kuruluna devredilemeyeceğini belirtti. Taahhüt koşuluna ilişkin yönetim kurulu kararının batıl olduğuna yönelik hükmü onadı; kiracının bütün borçlarına ilişkin genel bir sorumsuzluk kuralı kurmadı.

 

Hukuki İlke

 

Bu uyuşmazlıkta kiracı borcu için taahhüt isteme kararının geçerliliği, organize sanayi bölgesi organları arasındaki devredilemez yetkiye bağlı değerlendirildi. Yönetim kurulu, müteşebbis heyet ve genel kurula bırakılan kiralama esasını kendi kararıyla koyamadı.

 

Sonuç

 

Taahhüt koşulunu içeren yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespitini koruyan bölge adliye mahkemesi kararı oy birliğiyle onandı.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Bozma verilmedi. Onanan tespit, ilgili yönetim kurulu kararındaki taahhüt koşuluyla sınırlıdır.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu — m. 391/1-d

  • 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu

  • Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği — m. 23/ş, 23/2, 63

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

3. Hukuk Dairesi         2024/2946 E.  ,  2025/2234 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1840 E., 2024/1207 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

SAYISI : 2020/43 E., 2021/125 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin, davalının katılımcılarından olup Organize Sanayi Bölgesi (OSB) içerisinde yer alan taşınmaz üzerindeki tesisi dava dışı şirkete 5 yıllığına kira verdiğini, davalı Yönetim Kurulunca 16.12.2019 tarihinde "tesisini kiralayan katılımcıdan, kiracıdan kaynaklı oluşacak olan borçlar için müteselsil sorumluluk taahhütnamesi talep edilecektir." şeklinde prensip kararı aldığını, prensip kararının alınmasından önce müvekkilinin tesisini kiraladığını, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının 30.01.2020 tarihli görüşünde, OSB tarafından kiracılardan güvence bedeli ve teminat alındığı durumlarda kiracıların borçlarına istinaden katılımcılardan müteselsil sorumluluk taahhütnamesi alınmaması gerektiğinin belirtildiğini, davalı Yönetim Kurulunca kiralama prensipleri ile ilgili karar alması gerekirse önce bu hususu genel kurul veya müteşebbis heyete sunarak talep etmesi gerektiğini, OSB Yönetmeliğinde belirtilen kiralama şartları içerisinde katılımcıdan ek yükümlülük istenebileceğine dair şartın bulunmadığını, Yönetim Kurulunun yeniden kural koyma hak ve yetkisinin de bulunmadığını, kiracılardan güvence bedeli ve teminat alınmasına rağmen ikinci kez katılımcının taahhüdünün istenmesinin kendi tesisi ile ilgili serbestçe tasarruf etmelerini kısıtladığını, müteselsil sorumluluk taahhütnamesinin herhangi bir miktar ve süre sınırlaması içermediğini, katılımcı ile kiracının birbirine müteselsil sorumluluk esasını üçüncü kişilere karşı kabul etmelerini istemesinin hayatın doğal akışına aykırı olduğunu ileri sürerek; davalı Yönetim Kurulunun 16.12.2019 tarihli kararının "tesisini kiralayan katılımcıdan, kiracıdan kaynaklı oluşacak olan borçlar için müteselsil sorumluluk taahhütnamesi talep edilecektir" şeklinde şartına ilişkin kısmın hukuka, kanuna ve yönetmeliğe aykırı olduğundan iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kararın öğrenilmesinden itibaren 1 aylık dava açma süresinin geçtiğini, OSB Uygulama Yönetmeliğinin 23/ş bendi ile 63. maddesine göre yönetim kuruluna kiralama esaslarına ilişkin belirleme yetkisi verildiğini, davaya konu Yönetim Kurulu Kararının yasa ile katılımcılara yüklenen bir yükümlülüğün faaliyetlerin devamını sağlamak, uyuşmazlık halinde hızlı çözüme ulaşmak ve katılımcıları korumak için alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Yönetim Kurulunun, müteşebbis heyet ve genel kurulun yetkisinde olan OSB Uygulama Yönetmeliğinin 23/ş bendinde yer alan uygulamaya yönelik olarak karar almasının mümkün olmadığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 391/1-d maddesinde belirtilen müteşebbis heyetinin ve devredilemez yetkisine giren ve bu yetkilerin devrine ilişkin kararların batıl olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının 16.12.2019 tarihli ve 540/7 sayılı Yönetim Kurulu kararının (Tesisi kiralayan katılımcıdan kiracıdan kaynaklı oluşacak olan borçlar için müteselsil sorumluluk taahhütnamesi talep edilecektir şeklinde olan kısmının) 6102 sayılı Kanun'un 391. maddesi uyarınca batıl yönetim kurulu kararı niteliğinde olduğunun tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bir aylık dava açma süresi içerisinde davanın açılmadığını, 17.02.2020 tarihinde müteşebbis heyetce kiralama prensipleri konusunda aynı yönde karar alındığını, böylece sürecin tamamlandığını, davacının talebinin taşınmazını kiraya verirken kiracının kullanım yapacağı abonelik sözleşmelerine teminat vermemek olduğunu, davacı şirket yetkilisi ve davacının avukatı OSB yönetim kurulu görevini ifa ederken kiraya verilen taşınmazların maliklerinden teminat alınması gerektiği hususunda yönetim kurulu kararı aldığını, verilen karar ile kötü niyetin korunduğunu, OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 23/ş bendi ile Yönetim Kuruluna kiralama esaslarına ilişkin belirleme yetkisi verildiğini, OSB Uygulama Yönetmeliğinin 63. maddesinde OSB Yönetim Kuruluna bu esasları belirleme yetkisi verildiğini, kanun lafzında katılımcı ve kiracının birlikte sorumlu olacağının kabul edildiğini, alınan yönetim kurulu kararının katılımcılara yüklenen bir yükümlülüğün devamlılığını sağlamak, uyuşmazlık halinde hızlı çözüme ulaşmak ve katılımcıları korumak olduğunu, Bakanlık yazısının görüş belirtme ve tavsiye niteliğinde olduğunu, alınan müteşebbis heyet kararı ve yönetim kurulu kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, OSB Yönetim Kurulu Kararında, tesisi kiralayan katılımcıdan müteselsil sorumluluk taahhütnamesi istenilmesine ilişkin kısmın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 23/ş bendindeki hususların müteşebbis heyetin ve genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmasına, aynı Yönetmeliğin 23/2 maddesinde (ş) bendindeki görev ve sorumlulukların yönetim kuruluna devredemeyeceğinin belirtilmesine, Yönetim Kurulunana müteşebbis heyetin kararları çerçevesinde OSB'nin sevk ve idaresini yürütmekle görevli bulunmasına, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgesi Kanunu ile bu kanun gereğince çıkarılan OSB Uygulama Yönetmeliği'nde yönetim kurulu kararının iptaline ilişkin düzenlemenin bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Organize Sanayi Bölgesinde Tahsis İptali Davasında Süre ve Yarar

 

Karşılaştırmalı Okuma

 

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Organize Sanayi Bölgesi Heyet Kararına İptal Süresi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Yeni Elektrik Aboneliğinde Önceki Abonenin Borcunun İstenmesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Üniversitenin Elektrik Güvence Bedelinden Muafiyeti

Tüm Ticaret Hukuku Kararları ›

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2024/2946

 

Karar No

2025/2234

 

Karar Tarihi

17 Nisan 2025

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page