CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 4. Ceza Dairesi — İsim Verilmeyen Facebook Paylaşımında Hakaret ve Siyasi Eleştiri
2024/10071 E., 2026/12416 K. · 1 Temmuz 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
Sanık, Facebook paylaşımları nedeniyle hakaret suçundan mahkûm edildi; istinaf başvurusu esastan reddedildi. Sanık, paylaşımlarda isim ve fotoğraf bulunmadığını, kimseye hakaret etmediğini savundu. Yargıtay 4. Ceza Dairesi, paylaşımların katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığını, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde kaldığını ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığını belirtti. Kabule göre de, katılanı hedef almadığını savunan sanık yönünden paylaşımların katılana yönelik olduğunun nasıl kabul edildiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulmasını hukuka aykırı buldu. Bölge adliye mahkemesi kararı bozuldu.
Hukuki İlke
Her ağır eleştiri veya rahatsız edici söz hakaret sayılmaz; sözlerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı ya da sövme oluşturması gerekir. Bu dosyada paylaşımlar siyasi ve ağır eleştiri sayılmıştır. Mahkûmiyet kabul edilse bile, mağdurun adı belirtilmeyen paylaşımın ona yönelik olduğunun nasıl saptandığı gerekçede açıklanıp tartışılmalıdır.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı, tebliğnamedeki onama görüşüne aykırı olarak oy birliğiyle bozuldu. Sanığın diğer temyiz sebepleri reddedildi. Dosya Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildi.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 126
Mağdurun adı belirtilmeden işlenen hakarette sözün mağdura yönelik sayılması koşuluTürkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 13, 26
Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti ile sınırlandırılmasıAvrupa İnsan Hakları Sözleşmesi — m. 10
İfade özgürlüğü5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2, 304
Bozma ve dosyanın gönderilmesi
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
4. Ceza Dairesi 2024/10071 E. , 2026/12416 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/150 E. 2024/947 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle, paylaşımlarda isim ve fotoğraf bulunmadığına, kimseye hakaret etmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.
Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.
İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.
Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.
Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.
Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.
Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.
Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.
Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın yapmış olduğu paylaşımların, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Kabule göre de
5237 sayılı Kanun'un 126 ncı maddesi “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda, sanığın aşamalarda, katılanı hedef almadığına yönelik savunması ve suça konu Facebook paylaşımlarının içeriği dikkate alındığında, matufiyet şartının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Hakaret İddiasında Sözlerin Katılanları Hedef Aldığının İspatı
Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Ağır Siyasi Eleştiri ve Hakaret
Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Siyasi Ağır Eleştiri ve Hakaret Ayrımı
İlgili Sayfalar
Sosyal Medya Paylaşımlarında Hakaret Suçu
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/10071
Karar No
2026/12416
Karar Tarihi
1 Temmuz 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları