top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Avukatın Görev Suçunda Ek Savunma ve Mesleki Hak Yoksunluğu

 

2024/7307 E., 2026/6037 K. · 15 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Avukatın görev suçunda ek hak yoksunluğu uygulanmadan önce savunma hakkı tanınmalıydı. Yargıtay 5. Ceza Dairesi, son soruşturmanın açılması kararında istenmeyen beşinci fıkra yaptırımının ek savunmasız uygulanmasını hatalı buldu. Yasak kapsamı, gün olarak süre, para cezası gün sayısı ve infaz ihtarında da yanlışlıklar belirledi. Hükmü bozdu. Zimmet ve güveni kötüye kullanmaya ilişkin diğer kararlar temyiz konusu değildi; bunların esasına dair yeni kabul veya ret verilmedi.

 

Hukuki İlke

 

Avukatın görev suçunda son soruşturma kararındaki istemden farklı ek hak yoksunluğu uygulanacaksa ek savunma sağlanmalı; yaptırımın kapsamı ve süresi kanuni biçimde gösterilmelidir.

 

Sonuç

 

Ek savunma ve hak yoksunluğu ile para cezası uygulamasındaki hukuka aykırılıklar nedeniyle ihmali görevi kötüye kullanma hükmü oy birliğiyle bozuldu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 257/2, 53/5, 53/1-e, 52/3
    Görev suçu ve ek yaptırımlar.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 226, 232/6, 302/2, 307/5
    Ek savunma ve bozma.

  • 1136 sayılı Avukatlık Kanunu — m. 59
    Özel temyiz imkânı.

  • 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun — m. 106/3
    Para cezası infazı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

5. Ceza Dairesi 2024/7307 E. , 2026/6037 K.


"İçtihat Metni"


İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1240 Esas, 2024/372 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma


Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına dair kararlara yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2022/218 Esas, 2023/150 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 43/1, 62... /1-a maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezasından çevrili 2.790,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Katılanlar vekilinin ve sanığın istinaf talepleri üzerine duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/1240 Esas, 2024/372 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Katılan şirketler tek bir kişiye ait olduğundan eylemlerinin tek bir vekalet ilişkisi içinde gerçekleştiğinin kabulünün gerektiğine, vekalet ücretine mahsuben tuttuğu bedellerin gerekçeye esas alınmadığına, mahkemenin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verdiğine, hakkında beraat kararı verilmesi istemine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İddianamede 14. ve 16. olay olarak anlatılan isnatlara ilişkin hüküm fıkrasının 4. paragrafında mahkemece değerlendirme yapıldığından tebliğnamedeki bu hususta mahallinde hüküm kurulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257/1. ve 53/1. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında anılan Kanun'un 53. maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken sadece avukatlık hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında yasaklılık süresinin "60 gün" yerine "2 ay" olarak belirlenmesi,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına hükmedilmesi,

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi nedenleriyle istinaf isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca gereği için kararı veren Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Gizli Tanığın Kimliğini Korumada İhmal ve Görevi Kötüye Kullanma Gerekçesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Nitelikli Dolandırıcılıkta Artırım Nedeni ve Zorunlu Müdafi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Taksirli Kazada Yalnız Kullanılan Araç Sınıfına Ait Ehliyetin Geri Alınması

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2024/7307

 

Karar No

2026/6037

 

Karar Tarihi

15 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page