CEZA HUKUKU
Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Davayı Takip Etmediği İleri Sürülen Avukat Hakkında Görevi Kötüye Kullanma Beraati
2025/1484 E., 2026/5950 K. · 13 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Katılan, avukatının davasını takip etmediğini, delil bildirmediğini ve bunun kendisine yargılama gideri ile tazminat kaybı doğurduğunu ileri sürdü. Ceza mahkemesi aleyhteki kanıtları mahkûmiyete yeterli görmedi. Yargıtay, katılanın kanun yolu başvurusunu Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesi kapsamında inceleyerek savunmaya neden üstünlük tanındığının ilk derece kararında açıklandığını belirledi. Beraate karşı yapılan istinaf başvurusunun reddini hukuka uygun buldu.
Hukuki İlke
Vekilin davayı takip etmediği iddiasına dayalı ceza yargılamasında, somut delillerin suçun unsurlarını karşılayıp karşılamadığı incelenir. Bu dosya hakkında verilen beraat, vekâlet sözleşmesinden doğabilecek hukuki sorumluluk hakkında hüküm içermez.
Sonuç
Katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedildi ve beraate karşı istinafın reddine ilişkin karar oybirliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
1136 sayılı Avukatlık Kanunu — m. 59
7249 sayılı Kanun — m. 10
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 223/2-c, 289/1, 302/1, 304/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
5. Ceza Dairesi 2025/1484 E. , 2026/5950 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1478 Esas, 2024/1353 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/225 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/1478 Esas, 2024/1353 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın katılanın vekilliğini üstlendiği halde davayı takip etmediğine, dava takip edilmediğinden, deliller bildirilmediğinden, gerekli araştırma ve inceleme mahkemeden istenmediğinden davanın katılan aleyhine sonuçlandığına, katılanın mahkeme masrafları ile vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığı gibi alabileceği tazminatlardan da mahrum kaldığına ve kararın bozulması istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında katılanın isminin ''...'' yerine ''...'' şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Müdafinin Temyiz Nedeni Bildirmediği İddiasında Avukat Hakkındaki Beraat
Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Görevi Kötüye Kullanmada Mağduriyet Şartı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Avukat Çekilince Tebliğ ve Temyiz Süresi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Bireysel Başvuruyu Yapmadığı İleri Sürülen Avukatın Sorumluluğu
İlgili Sayfalar
Görevi Kötüye Kullanma İddialarında Ceza Yargılaması
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/1484
Karar No
2026/5950
Karar Tarihi
13 Nisan 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları