top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU

Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Davayı Takip Etmediği İleri Sürülen Avukat Hakkında Görevi Kötüye Kullanma Beraati

 

2025/1484 E., 2026/5950 K. · 13 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Katılan, avukatının davasını takip etmediğini, delil bildirmediğini ve bunun kendisine yargılama gideri ile tazminat kaybı doğurduğunu ileri sürdü. Ceza mahkemesi aleyhteki kanıtları mahkûmiyete yeterli görmedi. Yargıtay, katılanın kanun yolu başvurusunu Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesi kapsamında inceleyerek savunmaya neden üstünlük tanındığının ilk derece kararında açıklandığını belirledi. Beraate karşı yapılan istinaf başvurusunun reddini hukuka uygun buldu.

 

Hukuki İlke

 

Vekilin davayı takip etmediği iddiasına dayalı ceza yargılamasında, somut delillerin suçun unsurlarını karşılayıp karşılamadığı incelenir. Bu dosya hakkında verilen beraat, vekâlet sözleşmesinden doğabilecek hukuki sorumluluk hakkında hüküm içermez.

 

Sonuç

 

Katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedildi ve beraate karşı istinafın reddine ilişkin karar oybirliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 1136 sayılı Avukatlık Kanunu — m. 59

  • 7249 sayılı Kanun — m. 10

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 223/2-c, 289/1, 302/1, 304/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

5. Ceza Dairesi         2025/1484 E.  ,  2026/5950 K.


"İçtihat Metni"


İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1478 Esas, 2024/1353 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama


Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/225 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.


B. İstinaf

Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/1478 Esas, 2024/1353 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın katılanın vekilliğini üstlendiği halde davayı takip etmediğine, dava takip edilmediğinden, deliller bildirilmediğinden, gerekli araştırma ve inceleme mahkemeden istenmediğinden davanın katılan aleyhine sonuçlandığına, katılanın mahkeme masrafları ile vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığı gibi alabileceği tazminatlardan da mahrum kaldığına ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında katılanın isminin ''...'' yerine ''...'' şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.


III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

 

Esas No

2025/1484

 

Karar No

2026/5950

 

Karar Tarihi

13 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page