CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Meşru Savunma Beraatinin Gerekçesiz Kaldırılması
2023/11372 E., 2025/1856 K. · 18 Şubat 2025
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
İlk derece mahkemesi silahlı tehdit suçunda meşru savunma nedeniyle beraat vermişti. İstinaf mahkemesi mahkûmiyet kurarken bu savunmanın neden hukuka aykırı kabul edildiğini ve hangi delile üstünlük tanındığını açıklamadı. Yargıtay 6. Ceza Dairesi, delillerle sonuç arasında denetlenebilir bağ kurulmasını gerekli görerek kararı bozdu. Bozma, meşru savunmanın kesin olarak kabul edildiği veya sanıkların doğrudan beraat ettiği anlamına gelmez. Diğer yönler incelenmeden gerekçe eksikliğinin giderilmesi istendi.
Hukuki İlke
Meşru savunmaya dayanan beraati kaldıran istinaf mahkemesi, bu gerekçeyi neden benimsemediğini ve delillerden mahkûmiyete nasıl ulaştığını açıklamalıdır.
Sonuç
İstinafta verilen mahkûmiyet, gerekçe eksikliğinden kaynaklanan hukuka kesin aykırılık nedeniyle oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 223/2-d, 289/1-g, 302/2
Beraat, gerekçe eksikliği ve bozma.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 106/2-a
İncelenen silahla tehdit suçu.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuş; açık kalan olay kişisi adları yayın kopyasında … ile gizlenmiştir.
6. Ceza Dairesi 2023/11372 E. , 2025/1856 K.
"İçtihat Metni"
İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2537 E., 2021/1803 K.
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sanıklar hakkında Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli ve 2017/235 Esas 2018/90 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi uyarınca açılan kamu davası hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ve 2019/2537 Esas, 2021/1803 Karar sayılı kararı ile, katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Değerlendirme ve Gerekçe
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
İlk derece mahkemesinin, meşru müdafaa nedeni ile verdiği beraat kararını kaldıran Bölge Adliye Mahkemesi'nin gerekçesinde "18.08.2014 tarihinde sanıklar ... ve ...'nin hayvan otlattıkları sırada …, ..., … ve ...'in ekine zarar verdiğinden bahisle sanıkların bulundukları yere geldikleri, konuşmanın münakaşa ve kavgaya dönüştüğü, sanık ...'nin tabanca, sanık ...'in av tüfeği ile ateş ettikleri, bu şekilde oluşan eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmış, hal böyle olunca ilk derece mahkemesinin silahla tehdit suçundan kurduğu beraat hükümlerinin kaldırılmasına, her iki sanığın yasal unsurları oluşan ve 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinde tanımı yapılan silahla tehdit suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar vermek gerekmiştir." denilmiş, ilk derece mahkemesinin meşru müdafaa uygulamasının neden hukuka aykırı bulunduğu izah edilmemiş, hangi delile neden üstünlük tanındığı açıklanmamıştır.
Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Aileye Yönelen Saldırıyı Durdurmada Meşru Savunma ve İştirak Ayrımı
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Komşu Tartışmasında Kamera Kaydı ve Karşı Davanın Birlikte İncelenmesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Silahlı Tehditte Meşru Savunma, Sınırın Aşılması ve Tahrik Sırası
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 6. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2023/11372
Karar No
2025/1856
Karar Tarihi
18 Şubat 2025
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları