CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — İş Yerine Ateş Açılınca Havaya Ateş Eden Kişinin Meşru Savunma İddiası
2024/3931 E., 2025/2542 K. · 4 Mart 2025
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
İş yerindeki tartışmadan sonra dışarı çıkan kişinin tüfekle binaya ateş ettiği, sanığın ise saldırganları uzaklaştırmak için kuru sıkı tabancayla havaya ateş ettiği anlatıldı. Üst kattaki evin camlarında isabet izleri de saptanmıştı. Yargıtay 6. Ceza Dairesi, diğer kişi hakkındaki beraatin kesinleşmiş olmasını sanığın savunmasının ayrıca değerlendirilmesine engel görmedi. Nitelikli tehdit mahkûmiyetinde meşru savunmanın koşulları tartışılmadığından hükmü bozdu.
Hukuki İlke
Saldırıyı uzaklaştırmak amacıyla havaya ateş edildiği yönündeki istikrarlı beyanlar olay yeri bulgularıyla destekleniyorsa, tehditten mahkûmiyet kurulmadan önce meşru savunma hükümleri somut olayda tartışılmalıdır.
Sonuç
Sanığın temyizi kabul edilerek nitelikli tehdit mahkûmiyeti oy birliğiyle bozuldu. Dosya yeniden değerlendirme için mahkemesine gönderildi.
Kararın Dosyaya Etkisi
Daire doğrudan beraat hükmü kurmadı. İnceleme dışındaki diğer kişi hakkındaki kesinleşmiş beraat ayrı bir hükümdür.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 25
Meşru savunma1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 321
Bozma
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
6. Ceza Dairesi 2024/3931 E. , 2025/2542 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/168 E., 2024/425 K.
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
Sanığın ve sanığın babası olan temyiz dışı sanık ... ... ile tanık ...'ın aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanlarında, sanık ve babasına ait iş yerinde mağdurla aralarında tartışma çıktığını, mağdurun sanıklara hakaret ettiğini, akabinde iş yerinden çıktığını, kısa süre sonra bir araçla iş yerinin önüne gelerek elindeki tüfekle iş yerine doğru ateş ettiğini, sanık ...'nın da kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ettiğini beyan ettikleri görülmektedir. Dosya arasında yer alan 19.04.2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, iş yerinin üstünde bulunan ve temyiz dışı sanık ... ...'ya ait ikametin camlarının isabet izi alarak kırıldığının tespit edilmiştir. Tüm bu deliller ışığında, her ne kadar temyiz dışı mağdur sanık ... silahlı tehdit suçundan beraat etmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ise de, sanık ...'nın eylemini iş yerine yönelik açılan ateş sonucu failleri uzaklaştırmak maksadıyla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25. Maddesinde yer alan meşru müdafaa hükümlerinin tartışılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve hatalı değerlendirme ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Bozmayı gerektirmiş, açıklanan nedenle Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Silahlı Tehditte Meşru Savunma, Sınırın Aşılması ve Tahrik Sırası
Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Aileye Yönelen Saldırıyı Durdurmada Meşru Savunma ve İştirak Ayrımı
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Silahlı Saldırıya Karşı Meşru Savunma
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3931
Karar No
2025/2542
Karar Tarihi
4 Mart 2025
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları