CEZA HUKUKU · BOZMA

Yargıtay 9. Ceza Dairesi: Çocuk İstismarı İsnadında Delil Değerlendirmesi

2025/8652 E., 2026/4895 K. · 2 Haziran 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Ekim 2026

Kararın Özeti

Çocuğun cinsel istismarı isnadıyla kurulan mahkûmiyetlerde, olayın bildirilmesi, savunmalar, tanık anlatımları ve dosyadaki beyanlar birlikte incelendi. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, somut dosyada çelişkili anlatım dışında mahkûmiyet için yeterli kesin delil bulunmadığını değerlendirdi. Tebliğnamedeki onama görüşünü benimsemeyerek beraat gerektiği gerekçesiyle hükümleri bozdu. Bozma sonrasında dosyada beraat sonucu doğrultusunda yeniden hüküm kurulması öngörüldü. Delillerin yeterliliği değerlendirilirken soruşturmanın gelişimi ile diğer anlatımlar da birlikte dikkate alındı.

Hukuki İlke

Dosyadaki bütün anlatımlar ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek mahkûmiyetin gerektirdiği ispat düzeyine ulaşılamadığı kabul edildi; değerlendirme somut olayla sınırlıdır.

Sonuç

Mahkûmiyet hükümleri, beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, tebliğnamedeki onama görüşüne aykırı olarak oy birliğiyle bozuldu.

İlgili Mevzuat

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 321

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/5 E., 2025/192 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocukların üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılmaları ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Özetle, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, olayın sübuta ermediğine, mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına ve suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, suça sürüklenen çocukların savunmaları, tanık ve mağdurenin kanuni temsilcilerinin ifadeleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocukların atılı suçu işlediklerine dair mağdurenin çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.

İlgili Hukuk Alanı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

Ceza Hukuku

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay 9. Ceza Dairesi

Esas No

2025/8652

Karar No

2026/4895

Karar Tarihi

2 Haziran 2026

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

HUKUKİ DESTEK