CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Ceza Dairesi — Çocuğun Cinsel İstismarı İddiasında Olayın Bildirilme Zamanı ve Delillerin Değerlendirilmesi
2026/2066 E., 2026/5049 K. · 4 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Mahkûmiyete karşı başvuruda sanık müdafileri delillerin yeterli olmadığını, Bakanlık vekili ise daha ağır ceza verilmesi gerektiğini ileri sürdü. Daire, olayın adli makamlara intikal süresini tek başına belirleyici kabul etmedi; mağdurun başka delille desteklenmeyen beyanlarını, tanık anlatımlarını, savunmaların tutarlılığını ve dosyanın bütününü birlikte değerlendirdi. İlk mahkemenin suçun işlendiği yönündeki kabulünü dosya içeriğiyle uyumlu bulmayarak istinaf kararını bozdu.
Hukuki İlke
Bu karar genel bir şikâyet süresi veya çocuk beyanını geçersiz kılan bir kural getirmedi. Dairenin vardığı sonuç dosyadaki somut anlatımlar ve diğer deliller arasındaki ilişkiye dayanıyordu.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı oy birliğiyle bozuldu. Yargıtay doğrudan beraat hükmü kurmadı.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 280/1-a, 299/1, 302/2
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Ceza Dairesi 2026/2066 E. , 2026/5049 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/453 E., 2024/530 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın üst sınırdan ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdirine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, tanık beyanının dikkate alınması gerektiğine, sanıktan özel ders almadan önce psikolojik tedavi almaya başladığına, olayı annesine anlatıktan iki yıl sonra adli mercilere intikal ettirildiğine, şikayet tarihinin olaydan yaklaşık altı yıl sonra olduğuna, olayın görgü tanığının bulunmadığına, savunma tanığının dinlenmediğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Olayın intikal süresi, katılan mağdurenin aşamalardaki başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle verilen mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Cinsel İstismarda Çocuğun Beyanına İtibar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Nitelikli Cinsel İstismarın İspatı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2066
Karar No
2026/5049
Karar Tarihi
4 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları