Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2024/167 E., 2025/146 K. — Yetki ve Nüfuz Ayrımı

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1-7

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'in katılan mağdur ... (...)'a yönelik cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince verilen 24.06.2021 tarihli ve 2-1 sayılı hükmün, Yargıtay ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 27.01.2022 tarihli ve 12475 sayılı tebliğnamesi ile dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca 15.11.2022 tarih ve 76-715 sayı ile; ''...Sanığın kendisiyle beraber çalışmak üzere görevlendirilmiş müstakil bir zabıt kâtibi bulunduğu ve o kâtip adliyede olduğu hâlde ısrarla katılan mağdure ...'le çalışmak istemesi, ...'in aşamalarda istikrarlı bir biçimde sanığın eylemlerini aktararak şikâyetçi olması, sanığın diğer katılan mağdurelere yönelik eylemlerinin de ...'in müracaatı üzerine ortaya çıkması, tanıklar ..., ..., ... ve ...'in de sanığın ...'e yönelik bizzat şahit oldukları eylemlerini ve ...'in sanığın tavırlarından duyduğu rahatsızlığı açıkça anlatmaları, ... ile sanık arasında iftira atmayı gerektirecek bir husumetin bulunmaması, birlikte çalıştıkları sırada ...'e özel hayatına ilişkin sorular sormakla beraber zorunlu olmadığı hâlde yazıcıdan kağıt almak, bilgisayar ekranına eğilerek otopsi tutanağını yazdırmak, cep telefonundaki fotoğraflara bakmak, makam odasının penceresinin dışında bulunan gül fidanını göstermek gibi bahanelerle ...'in vücuduna temas etmesi, kimi zaman da kapının önünden geçerken gördüğü ...'i odaya çağırarak aniden yanaklarından öpmesi, sanığın ...'e yönelik sorularının, hediyelerinin, söylem ve tavırlarının bir ... ile aynı adliyede görev yapan bir zabıt kâtibi arasında olması gereken iş ilişkisi kapsamında değerlendirilememesi... ve sanığın kısmi ikrar içeren savunması karşısında sanığın katılan mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olduğu kabul edilmelidir.'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yeniden yapılan yargılamada bozmaya uyulmasına ve 11.12.2023 tarih ve 1-7 sayı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-2.cümle, 102/3-b, 43/1, 62/1 ve 53/1, 3, 5. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve suçu kamu görevinin sağladığı yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediği anlaşıldığından, cezanın infazından sonra işlemek üzere 2 yıl süre ile kamu görevi üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 02.04.2024 tarihli ve 38308 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; usul ve kanuna aykırı biçimde ve haksız şekilde mahkûmiyetine karar verildiği, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edildiği, suçun unsurlarının oluşmadığı, tanıkların, katılan mağdurun, inceleme dışı diğer katılan mağdurlar ve mağdurların, aşamalarda birer kurgu ve yalandan ibaret, yönlendirme ve teşvik sureti ile verdiklerini açıkça ispatladığı beyanlarına itibarla aleyhine başkaca somut bir delil bulunmadığı hâlde benzer ithamlar ile yargılandığı diğer mağdurlara yönelik suçlardan belirtilen hususları ispat etmekle beraatine karar verildiği fakat bu davaya konu mağdurlar yönünden bozulan kararda yetersiz gerekçe tanzimi nedeni ile mağdur olduğu da gözetilmeden, delil değerlendirilmesinde düşülen yanılgı ile eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiği, etkin kovuşturma yapılmadığı, silahların eşitliği ilkesine aykırı olarak tanık dinletme ve sair taleplerinin usule aykırı şekilde reddedildiği, lehe delillerin toplanmadığı, yetersiz ve eksik gerekçe ile karar verildiği ve sair sebeplere ilişkindir.

III. İNCELEME KAPSAMI VE KONUSU

Sanık hakkında, görevi kötüye kullanma suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükmü temyiz edilmediğinden 12.07.2021 tarihinde; inceleme dışı mağdur ...'e yönelik sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı, inceleme dışı katılan mağdur ...'ya karşı cinsel saldırı, inceleme dışı mağdur ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından verilen beraat hükümleri ise Ceza Genel Kurulunun 15.11.2022 tarih, 76-715 sayılı kararı ile onanarak, bozma kararına uyularak yapılan yargılamanın neticesinde, sanık hakkında inceleme dışı katılan mağdurlar ... ve ...'ya yönelik cinsel taciz suçundan ve CMK’nın 231 maddeleri uyarınca verilen 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının infazından sonra işlemek üzere 6 ay süre ile kamu görevinden yasaklanması ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların ise itiraz edilmediğinden 06.02.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılan mağdura yönelik sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın sıfatı dikkate alınarak müsnet suçların niteliği itibarıyla özel kanunlarda öngörülen soruşturma ve kovuşturma usul ve şartlarına da uyularak başlatılıp icra olunan hukuki süreçte, mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup silahların eşitliği ve yüzyüzelik ilkeleri çerçevesinde usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına istinad eden kabule göre;

... olan sanığın, kendisiyle beraber çalışmak üzere görevlendirilmiş müstakil bir zabıt kâtibi bulunduğu hâlde ısrarla katılan mağdure ...'le çalışmak istediği, bu süreçte zorunlu olmadığı hâlde yazıcıdan kağıt almak, bilgisayar ekranına eğilerek otopsi tutanağını yazdırmak, cep telefonundaki fotoğraflara bakmak, makam odasının penceresinin dışında bulunan gül fidanını göstermek gibi bahanelerle mağdurenin vücuduna temas ettiği, kimi zaman da kapının önünden geçerken gördüğü mağdureyi odaya çağırarak aniden yanaklarından öptüğünün kabul edildiği olayda;

Sanığa isnat olunan eylemlerle, ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucunda saptandığı, bütün ve özellikle belirleyici delillerin ve aşamalarda ileri sürülen hükme etkili iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği ve özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, sanık tarafından işlendiği saptanan eylemlerin, Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, hukuki nitelendirmesinin doğru olarak yapıldığı ve cezaların kanuni bağlamda şahsileştirilerek uygulandığı, gerekçenin olayla ilgili sorunlar bakımından özgün ve yeterli olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümde, düzeltme dışında, hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak; sübutu kabul edilen ve görev tanımında bulunmayan sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun, kamu görevinin verdiği yetkinin tarzı icrası kapsamında kötüye kullanılması suretiyle değil ve fakat iş bu yetkinin sağladığı nüfuzun suiistimali ile işlendiğinin anlaşılmasına göre; sanık hakkında ayrıca TCK'nın 53/5. maddesinin tatbiki hukuka aykırı ise de iş bu hukuka aykırılık yeni bir yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, belirtilen maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın temyiz istemi bu yönüyle yerinde görüldüğünden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 1-7 sayılı kararının, TCK'nın 53. maddesinin 5. fıkrası uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden tatbiki hukuka aykırı bulunmakla CMK'nın 302. maddesinin ikinci fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci maddesinin son paragrafında yer alan ''Sanığın suçu kamu görevinin sağladığı yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediği anlaşıldığından, TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere 2 yıl süre ile kamu görevi üstlenmekten yasaklanmasına,'' ibaresinin çıkartılması suretiyle, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.