CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Direnme Dosyasında Tebliğnamenin Yaralama Hükmüne Yönelik Temyizi Kapsamaması
2025/711 E., 2026/55 K. · 21 Ocak 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Direnme dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna geldiğinde, Başsavcılığın tebliğnamesinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama mahkûmiyetine yönelik temyiz istemi hakkında görüş bulunmadığı görüldü. Kurul, sanık müdafilerinin bu hükme ilişkin nedenlerini de kapsayan ek tebliğname düzenlenmesini istedi. Tüm temyiz istemlerini daha sonra ilgili ceza dairesi birlikte inceleyecekti. Kurul, direnmenin esası hakkında değerlendirme yapmadan dosyanın kendisine gönderilmesi kararını kaldırdı.
Hukuki İlke
Birden fazla hükmü kapsayan temyizde, tebliğnamenin diğer hükümlere ilişkin olması inceleme dışı kalan hükümdeki eksikliği gidermez. Daire, ek görüş alındıktan sonra temyiz istemlerini birlikte ele alır.
Sonuç
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin dosyayı Kurula gönderme kararı kaldırıldı. Ek tebliğname hazırlanması ve temyiz denetimi için dosya oy birliğiyle Başsavcılığa tevdi edildi.
İlgili Mevzuat
2797 sayılı Yargıtay Kanunu — m. 28
Yargıtay İç Yönetmeliği — m. 37
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
Ceza Genel Kurulu 2025/711 E. , 2026/55 K.
"İçtihat Metni"
KARARI VEREN
YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza
SAYISI : 129-212
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanığın kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca müebbet hapis; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan ise TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve her iki suç yönünden de anılan Kanun'un 53, 58/1-2-6 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2023 tarihli ve 74-62 sayılı, kasten öldürme suçu bakımından resen istinafa tabi hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 09.06.2023 tarih ve 854-844 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bu hükümlerin, sanık müdafileri ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 25.02.2025 tarih, 8658-1429 sayı ve oy çokluğu ile; "Sanık ...'nin sanık ... ve ...'ın eylemlerinin gerçekleştiği aracın arkasında başka bir araçta bulunarak onları takip ettiği, sanık ...'in eylemlerini gerçekleştirdikten sonra sanık ...'nin bulunduğu araca gelerek olay yerinden kaçtıkları, bu hâliyle sanık ...'nin sanık ... ve ...'ın yanında yer almak ve olay yerinden onları kaçırmak suretiyle suçun işlenmesini kolaylaştırarak, kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarına yardım eden olarak iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi yerine yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.
Daire Üyeleri ... ve ...; sanığın sübutu kabul edilen eylemlerinden dolayı müşterek fail sıfatıyla mahkûmiyetine karar verilmesinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.
İlk Derece Mahkemesi ise 20.05.2025 tarih ve 129-212 sayı ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.
Direnme kararına konu bu hükümlerin, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2025 tarihli ve 87641 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 02.12.2025 tarih, 5731-8439 sayı ve oy çokluğu ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN
Özel Daire çoğunluğu ile İlk Derece Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın kasten öldürme ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarına iştirakinin TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında müşterek faillik mi yoksa aynı Kanun'un 39. maddesi mucibince yardım eden niteliğinde mi olduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanık müdafilerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talepleri hususunda tebliğnamede bir görüş bildirilmediğinden bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin tespitine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 08.01.2025 tarihli ve 368-9 sayılı içtihadı ile diğer müstakar kararlarında açıklandığı üzere;
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tüm temyiz edenlere ve temyiz edilen tüm hükümlere yönelik hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi zorunludur.
İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün sanık müdafileri tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2025 tarihli ve 87641 sayılı tebliğnamesinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ve nedenlerinin değerlendirilmediği ve direnme kararına konu hükümlerin bu hâliyle Ceza Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılan dosyada;
Özel Dairece inceleme yapılabilmesi için, öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafilerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyizlerinin de değerlendirildiği ek tebliğname düzenlendikten sonra tüm temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenmesi gerektiğinden dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.
IV. KARAR
1- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.12.2025 tarihli ve 5731-8439 sayılı, direnme kararının yerinde görülmediğinden bahisle dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, sanık müdafilerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemlerine dair ek görüş bildirilmesi ve direnme kararına konu hükümlere yönelik temyiz denetimi yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Bozma Sonrası Esas Hakkında Mütalaa
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — İştirak Niteliğine İlişkin Mütalaaya Karşı Savunma ve Temyiz Denetimi
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Ceza Yargılamasında Savunma ve Kanun Yolları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay Ceza Genel Kurulu
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2025/711
Karar No
2026/55
Karar Tarihi
21 Ocak 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları