top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI İTİRAZININ KABULÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Temyiz Dilekçesinde Suçun Unsurlarının Oluşmadığını İleri Sürmenin Yeterliliği

 

2026/249 E., 2026/460 K. · 9 Eylül 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 12 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkûmiyete karşı müdafi, suçun yasal unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğini yazarak temyiz başvurusunda bulundu. Yargıtay 4. Ceza Dairesi, temyiz sebeplerini bildirmesi için yapılan ihtara rağmen ek dilekçe verilmediğini belirterek temyiz istemini reddetti. Başsavcılığın itirazını inceleyen Ceza Genel Kurulu, maddi hukuka aykırılık iddiasında Yargıtayın gösterilen sebeplerle bağlı olmadığını vurguladı. Dilekçeyi yeterli temyiz nedeni sayarak ret kararını oy çokluğuyla kaldırdı ve dosyayı esas incelemesi için Daireye gönderdi.

 

Hukuki İlke

 

Temyiz başvurusunda hükmün hangi nedenle bozulması istendiğinin gösterilmesi zorunludur; usule aykırılık iddialarında olayların açıkça anlatılması gerekirken maddi hukuka aykırılık iddialarında gösterilen sebepler incelemenin sınırını çizmez. Kurul çoğunluğu bu dosyada, suçun yasal unsurlarının oluşmadığını ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirten dilekçeyi maddi hukuka ilişkin yeterli bir temyiz nedeni saydı.

 

Sonuç

 

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edildi ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin temyiz istemini reddeden kararı kaldırıldı; dosya temyiz incelemesi için Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi. İlk müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından karar ikinci müzakerede oy çokluğuyla verildi; sanığa ayrıca tebligat yapılması gerekip gerekmediği değerlendirilmedi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 289, 291/1, 295/1, 298/1, 301, 308
    Temyiz süresi ve gerekçeli temyiz dilekçesi; temyiz isteminin reddi; temyiz incelemesinin kapsamı ve mutlak hukuka aykırılıklar; Başsavcılık itirazı

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 125/1, 125/3-a, 125/4
    Temyize konu kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret mahkûmiyetinin dayanağı

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

Ceza Genel Kurulu         2026/249 E.  ,  2026/460 K.

"İçtihat Metni"

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 4. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1644-1550

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-3.a-4, 43/2, 62, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2021 tarihli ve 176-579 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince 28.06.2022 tarih ve 1644-1550 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine; bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.06.2025 tarih ve 15632-11738 sayı ile; "...Dosya içeriğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2 94... . maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtarın bulunmaması karşısında sanık müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren süresi içerisinde, yasal düzenlemeye uygun biçimde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

" nedeniyle tevdii kararı verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince tevdii kararının gereği yerine getirildikten sonra dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.09.2025 tarih ve 110711 sayı ile yeniden Özel Daireye gönderilmiş olup Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.11.2025 tarih ve 8536-18446 sayı ile; "... Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunması üzerine temyiz sebeplerini bildirmesi için usulüne uygun ihtarat bulunan ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı aynı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, anılan Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle reddine" karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 29.12.2025 tarih ve 110711 sayı ile "...Sanık müdafi tarafından yasal süre içerisinde verilen temyiz dilekçesinde ise 'Suçun yasal unsurları oluşmamış olduğundan beraat hükmü verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektiğinden usul ve yasaya aykırı kararı belirtilen nedenler ile re'sen belirlenecek sebeplerle bozulması için temyiz ediyoruz.' ifadelerine yer verilerek hükmün bozulması talep edilmiş, dilekçe içeriğinde hakaret suçunun yasal unsurları oluşmadığı beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle temyiz nedenlerine yer verildiği anlaşılmış olmakla, temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince ret şartları bulunmadığından işin esasına girilerek karar verilmesi yerine temyiz nedenleri gösterilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.01.2026 tarih ve 39-1830 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın ve temyizin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından sunulan dilekçenin bir temyiz nedeni içerip içermediğinin belirlenmesine ilişkin olup sunulan dilekçenin temyiz nedeni içermediğinin kabulü hâlinde CGK’nın 26.11.2025 tarihli ve 99-536 sayılı kararı da gözetildiğinde, kanun yolu başvurusu için ayrıca sanığa tebligat yapılmasının gerekip gerekmediği de değerlendirilmelidir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Zincirleme şekilde kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2021 tarihli ve 176-579 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, sanık ve müdafiinin yokluğunda 28.06.2022 tarih ve 1275-792 sayı ile istinaf başvurusun esastan reddine karar verildiği,

Gerekçeli kararın tebliğ edildiği sanık müdafiince sunulan "Suçun yasal unsurları oluşmamış olduğundan beraat hükmü verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektiğinden usul ve yasaya aykırı kararı belirtilen nedenler ile re’sen belirlenecek sebeplerle bozulması için temyiz ediyoruz." ibarelerini haiz dilekçe ile süresi içinde temyiz talebinde bulunulduğu,

Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.06.2025 tarih ve 15632-11738 sayı ile; "…Sanık müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren süresi içerisinde, yasal düzenlemeye uygun biçimde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği…" sebebine dayanılarak tevdii kararı verildiği,

Tevdii kararı doğrultusunda yapılan tebligat üzerine sanık müdafiince yeni bir dilekçe verilmediği ve dosyanın bu hâliyle Özel Daireye tekrar gönderildiği,

Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.11.2025 tarih ve 8536-18446 sayı ile; "Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunması üzerine temyiz sebeplerini bildirmesi için usulüne uygun ihtarat bulunan ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı aynı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, anılan Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle reddine" şeklinde karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.07.2024 tarihli ve 49-219, 16.10.2024 tarihli ve 194-3 14... .11.2024 tarihli ve 464-380 sayılı ilamları ile diğer müstakar kararlarında belirtildiği üzere;

Temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermesi gerekmektedir. Bozulma nedenlerinin kapsamını, muhakeme hukukuna ve/veya maddi ceza hukukuna ilişkin normlara aykırılıklar oluşturacaktır. Böylece başvuruda (dilekçe, beyan ya da layihada) gösterilen nedenler/sebepler/gerekçe, bir yandan usulüne uygun temyiz davasını açan başvurunun zorunlu unsuru olmakta, diğer yandan da temyiz incelemesinin sınırlarını çizmektedir. Zira Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapacaktır (CMK'nın 301. maddesi).

CMK'nın 301. maddesinin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde de vurgulandığı üzere; "Yargıtay, temyiz istemi yargılama hukukuna ilişkin kuralların uygulanmaması veya eksik veya yanlış uygulanmasından dolayı yapılmışsa bu olgular hakkında inceleme yapar." Dolayısıyla temyiz başvurusunda bu husus açıkça ileri sürülmeli, bunu belirten olaylar ve olgular da açıkça anlatılmalıdır. Muhakeme hukukuna aykırılık iddiasına dayanan temyiz taleplerinde Yargıtay muhakeme normunun doğru uygulanıp uygulanmadığını, anlatılması istenen maddi olay üzerinden değerlendirecektir. Kararın hukuka, usule aykırı olduğunu ifade etmek, gerekli ve yeterli bir temyiz sebebi olarak kabul edilemez. Aksi hâlde soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin tarzı icrasına dair tutanaklarda da bir açıklığın bulunmadığı durumlarda iddianın denetlenme olanağı olmayacaktır. Usule ilişkin normlar maddi gerçeğe ve adalete erişme amacına hizmet eden birer vasıta olmakla, ancak bir bütün hâlinde yargılamanın adil olmadığı sonucunu doğuracak, yani hükmü etkileyecek nitelikteki ihlallerin bozma sebebi olacağı kuşkusuzdur. Kanun'un 289. maddesindeki mutlak hukuka aykırılık hâllerinin, hükmü doğrudan etkilediği kabul edildiğinden gösterilen usule aykırılık hâlleri ile çizilen inceleme sınırlarının da istisnasını oluşturdukları anlaşılmaktadır.

Temyiz istemi, maddi hukuk kurallarına aykırılık sebebine dayanıyorsa, temyiz edenin yine usulüne uygun temyiz davasını açan başvurunun zorunlu unsuru olduğundan hukuka aykırılık sebeplerini de başvurusunda göstermesi gerekir. Ancak maddi hukuk normlarının anlam ve kapsamının ne olduğuna dair nihai yorum ve tespitin/maddi hukukun ne olduğunu nihai olarak söyleme yetkisinin, doğrudan mahkemelere ait olması nedeniyle gösterilen bu sebepler, usule ilişkin aykırılıklarda olduğu gibi temyiz incelemesinin sınırlarını çizemez. Yargıtay yalnız gösterilen hukuka aykırılıkları değil tüm maddi hukuka aykırılıkları tespit ederek temyiz edenin sıfatını da dikkate almak suretiyle hükmü bozar. Yargıtayın maddi hukuk normlarının tümünü göz önünde tutup inceleme yapması gerektiği hususu doktrinde de (Serap Keskin Kiziroğlu, Türk Ceza Muhakemesi Hukukunda Temyiz Yasa Yoluna İlişkin Değişikliklere Bakış, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Kasım-Aralık, 2017, s. 182 vd.), savunulmaktadır. Erdem ve Kavlak'a göre, "...kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği yönünde bir irade ortaya konulduğu sürece incelemenin maddi hukuka ilişkin tüm hukuka aykırılıklar yönünden yapılabileceği, bu bağlamda, Yargıtayın olayda meşru savunma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yapılan bir temyiz istemi karşısında bu istemi yerinde bulmasa bile haksız tahrikin koşullarının gerçekleştiği ve bu nedenle de cezanın indirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozabilir." (Mustafa Ruhan Erdem, Cihan Kavlak, Ceza Muhakemesinde Temyiz İncelemesinin Kapsamı ve Sınırları, Yargıtay Dergisi, Ekim, 2018, Sayı: 4, s. 14 34... ), Çetintürk de; "Muhakeme hukukuna ilişkin aykırılıklardan farklı olarak, maddi hukuka ilişkin denetimin, hükmün tüm yönleriyle incelenmesini gerektirdiği, maddi hukukun yanlış uygulandığına ilişkin genel bir ifade içeren temyiz dilekçesinde açıkça ileri sürülmemiş olsa dahi, dosyaya yansıyan delillere göre suçun unsurlarının oluşmaması, sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması, suçun vasfının yanlış belirlenmesi, suçun nitelikli hâllerinde yapılan hata sonucu cezanın yanlış belirlenmesi veya teşebbüs, iştirak, içtima, haksız tahrik ve şahsi cezasızlık sebepleri gibi maddi hukuka ilişkin hükümlerin yanlış uygulanması sonucu sanığın ceza alması veya almaması ya da hak ettiğinden az veya çok ceza alması durumlarında Yargıtayın bu hukuka aykırılığı bozma nedeni yapabileceği" (Ekrem Çetintürk, Ceza Muhakemesinde Temyiz Kanun Yolunda Maddi (Fiili) Sorunun İncelenmesi, Terazi Hukuk Dergisi, Mart 2019, s. 466-489) düşüncesindedir.

Şu hâle göre, istemin; sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı (maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmediği), suçun unsurlarının oluşmadığı, suç vasfının yanlış belirlendiği, hukuka uygunluk nedenleri, teşebbüs, iştirak, içtima, haksız tahrik ve şahsi cezasızlık sebepleri gibi maddi hukuka ilişkin hükümlerin yanlış uygulanması nedeniyle sanığın hukuka aykırı biçimde cezalandırıldığı veya cezanın yanlış belirlendiği şeklindeki maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıklara dayanması durumunda Yargıtay, maddi hukuk normlarının anlam ve kapsamının ne olduğuna dair nihai yorum ve tespitin/maddi hukukun ne olduğunu söyleme nihai yetkisinin, doğrudan kendisine ait olması nedeniyle sebeple ve gerekçedeki hukuki nitelendirme ile bağlı olmaksızın, tüm hukuka aykırılıkları saptayarak hükmü bozacaktır.

B. Somut Olayda Hukuki Değerlendirme

Hukukî süreç ile olay ve olgular kısmında anlatıldığı şekilde aşamalardan geçen ve sanık müdafii tarafından sunulan 07.07.2022 havale tarihli dilekçenin bir temyiz nedeni içermediği gerekçesiyle Özel Dairece temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılan dosyada;

Sanık müdafii tarafından sunulan ve "Suçun yasal unsurları oluşmamış olduğundan beraat hükmü verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektiğinden usul ve yasaya aykırı kararı belirtilen nedenler ile re’sen belirlenecek sebeplerle bozulması için temyiz ediyoruz." ifadelerine yer verilen dilekçenin, maddi hukuka aykırılık iddiasına ilişkin olduğu ve bu nedenle bir temyiz nedeni teşkil ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni bulunduğundan Özel Dairece temyiz denetiminin yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan sonuç karşısında, kanun yolu başvurusu için ayrıca sanığa tebligat yapılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.11.2025 tarihli ve 8536-18446 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal ve yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 09.09.2026 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Gerekçesiz Temyiz Dilekçesinde Ek Süre

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Davasında Temyiz Dilekçesi ve Temyiz Nedenleri

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay Ceza Genel Kurulu

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2026/249

 

Karar No

2026/460

 

Karar Tarihi

9 Eylül 2026

 

Oy Durumu

Oyçokluğu

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page