USUL HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
İptal Kararının Temyiz Sınırına Etkisi

2025/763 E., 2026/434 K. · 1 Temmuz 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 30 Ekim 2026

Kararın Özeti

Anayasa Mahkemesinin, istinaf başvurusunun kabul edildiği hâller yönünden kesinlik sınırına ilişkin hükmü iptal etmesi, daha önce verilmiş bir bölge adliye mahkemesi kararını temyize açık hâle getirir mi? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, iptal kararlarının geriye yürümediğini belirterek bu iptalin dosyaya etkisi olmadığını kabul etti. Tasarrufun iptali davasında dava değeri, direnme kararı tarihindeki kesinlik sınırının altında kaldığından davalıların temyiz başvurusu miktardan oy çokluğuyla reddedildi. Karşı görüş, iptal kararının geriye yürüyeceğini savunmuştu.

Hukuki İlke

Kurul, iptal kararlarının geriye yürümeyeceğine ilişkin anayasal kural uyarınca Anayasa Mahkemesinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a hükmüne ilişkin kısmi iptalini bu dosyada uygulamadı ve temyiz edilebilirliği direnme kararının verildiği tarihteki kesinlik sınırına göre değerlendirdi.

Sonuç

Davalıların temyiz başvurusu miktar yönünden oy çokluğuyla reddedildi. Dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği bölge adliye mahkemesine gönderildi.

Kararın Dosyaya Etkisi

Temyiz başvurusu kesinlik sınırı nedeniyle reddedildiğinden Kurul, bölge adliye mahkemesinin direnme kararını esastan incelemedi.

İlgili Mevzuat

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 352/1-b, 362/1-a, 366
Kesinlik sınırının altındaki kararların temyiz edilemeyeceğini ve bu durumda temyiz başvurusunun reddini düzenleyen, Kurulun kararının dayanağı olan hükümlerdir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 153/5
Kurulun, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının bu dosyaya uygulanamayacağı sonucuna varırken dayandığı hükümdür.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Mevzuat Notu: Bu karardan sonra 7589 sayılı Kanunla (Resmî Gazete, 31 Temmuz 2026) bölge adliye mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği bazı kararlarda temyiz parasal sınırı yeniden düzenlendi. Karardaki değerlendirme, kararın verildiği tarihteki hükümlere göredir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/652 E., 2024/1383 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve

2021/14959 Esas, 2021/3734 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına direnilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.

Bilindiği üzere Anayasanın 153. maddesinin 5. fıkrasına göre iptal kararları geriye yürümez. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin 21.05.2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 26.02.2026 tarihli ve 2026/49 Esas, 2026/48 Karar sayılı kararı ile HMK'nın 362/1-a bendinin "istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali" yönünden iptal edilmesinin somut olaya etkisi bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, somut olayda dava değeri 111.089,58 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararını verdiği 25.06.2024 tarihi itibarıyla geçerli kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geriye yürüyeceği ve somut olaya etkisinin bulunduğu, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin olmadığı görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul Çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca temyiz başvurusunun miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin temyiz başvurusunun MİKTARDAN REDDİNE,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2026 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

İlgili Hukuk Alanı

Tüm Usul Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

İçtihatlar

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

Esas No

2025/763

Karar No

2026/434

Karar Tarihi

1 Temmuz 2026

Oy Durumu

Oy çokluğu

Resmî Kaynak