top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Bireysel Başvuru Kararları  ·  İŞ HUKUKU  ·  BİREYSEL BAŞVURUNUN KABUL EDİLEMEZLİĞİ

Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm — Sendika Hakkı ve İşten Çıkarma Gerekçelerinin İncelenmesi

 

B. No: 2024/68972 · 22 Eylül 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İki işçi, işe iade ve sendikal tazminat taleplerinin kesin olarak reddedilmesinden sonra bireysel başvuru yaptı. İlk işçinin davasında, kalite kontrolünden geçen kusurlu kumaşların gönderilmesi ve işverenin zararı değerlendirilmişti. Diğer işçinin davasında, yeni görevin çalışma koşullarını ağırlaştırmadığı bilirkişi raporuyla belirlenmişti. Anayasa Mahkemesi, her iki dosyada sendika hakkı bakımından gerekçelerin ilgili ve yeterli olduğunu belirterek ihlal iddialarını açıkça dayanaktan yoksun buldu ve başvuruları kabul edilemez saydı.

 

Hukuki İlke

 

Sendikal fesih iddiasında bireysel başvuru incelemesi, derece mahkemelerinin somut olayda sendika hakkını koruyan güvenceleri gözetip gözetmediğine ve yeterli gerekçe verip vermediğine odaklanır.

 

Sonuç

 

Sendika hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddialar açıkça dayanaktan yoksun bulunarak kabul edilemez sayıldı. Yargılama giderleri başvurucular üzerinde bırakıldı. Karar oy birliğiyle verildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 51
    Kararda anılan

  • 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu — m. 25
    Kararda anılan

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 20, 21 (6356 sayılı Kanun m. 25 atfı), m. 25/II (ilk derece gerekçesi)
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Kişileri belirleyebilen bilgiler “...” ile gizlenmiştir.

 

TÜRKİYE CUMHURİYETİ


ANAYASA MAHKEMESİ


 


 


BİRİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


 


... VE ... BAŞVURUSU


(Başvuru Numarası: 2024/68972)


 


Karar Tarihi: 22/9/2026


 


 


BİRİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


​


Başkan


:


İrfan FİDAN


Üyeler


:


Recai AKYEL


Selahaddin MENTEŞ


Muhterem İNCE


Yılmaz AKÇİL


Raportör


:


Gülsüm Gizem GÜRSOY


Başvurucular


:


1. ...


Vekili


:


Av. ...


2. ...


Vekili


:


Av. ...


​


I. BAŞVURUNUN ÖZETİ


1. Başvuru, iş sözleşmesi feshedilen başvurucuların işe iade ve sendikal tazminat taleplerinin reddedilmesi nedeniyle sendika hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.


2. Başvurucuların iddiasına göre iş sözleşmeleri sendikal nedenlerle sonlandırılmıştır. Başvurucular, bu kapsamda işe iade ve sendikal tazminat talepli dava açmıştır.


3. Açılan davalarda başvurucu ... yönünden ilk derece mahkemesi işe iade talebi bakımından davanın kabulüne ve sendikal tazminat talebi bakımından ise davanın reddine hükmetmiştir. Kararın istinaf kanun yoluna götürülmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi hem işe iade hem sendikal tazminat talebi yönünden davayı kesin olarak reddetmiştir. Başvurucu ... yönünden ise ilk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi de anılan karara karşı istinaf kanun yolu başvurusunu esastan kesin olarak reddetmiştir.


4. Nihai kararların tebliği üzerine başvurucular, süresinde bireysel başvuruda bulunmuştur.


II. DEĞERLENDİRME


5. Başvurucular; iş sözleşmelerinin sendikal nedenlerle feshedildiğini, eksik inceleme sonucu verilen ret kararlarının adil yargılanma hakkı, çalışma hakkı ve sendika hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafından yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder. Başvurucuların ihlal iddiaları bütün olarak sendika hakkı kapsamında değerlendirilmiştir.


6. 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun "Sendika özgürlüğünün güvencesi" başlıklı 25. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:


"(1) İşçilerin işe alınmaları; belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri, belli bir sendikadaki üyeliği sürdürmeleri veya üyelikten çekilmeleri veya herhangi bir sendikaya üye olmaları veya olmamaları şartına bağlı tutulamaz.


(2) İşveren, bir sendikaya üye olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamaz. Ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında toplu iş sözleşmesi hükümleri saklıdır.


(3) İşçiler, sendikaya üye olmaları veya olmamaları, iş saatleri dışında veya işverenin izni ile iş saatleri içinde işçi kuruluşlarının faaliyetlerine katılmaları veya sendikal faaliyette bulunmalarından dolayı işten çıkarılamaz veya farklı işleme tabi tutulamaz.


(4) İşverenin … yukarıdaki fıkralara aykırı hareket etmesi hâlinde işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminata hükmedilir.


(5) Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun …, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.


(6) İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası ile açılacak davada, feshin nedenini ispat yükümlülüğü işverene aittir. Feshin işverenin ileri sürdüğü nedene dayanmadığını iddia eden işçi, feshin sendikal nedene dayandığını ispatla yükümlüdür.


(7) Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlü olur. ..”


7. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun sendikal fesih iddiasının değerlendirilmesi bakımından ortaya koyduğu kriterlerle ilgili 7/10/2009 tarihli ve E.2009/9-372, K.2009/416 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir:


"... fesih tarihine yakın tarihlerde işyerinde çalışan işçi sayısı, işyerinde çalışan sendikaya üye olan ve olmayan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen, çekilme sonrası çalışmaya devam eden işçilerin olup olmadığı, çıkarılan işçilerin kaçının sendikalı olduğu, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı, toplu iş sözleşmesi prosedürü uygulanmasının söz konusu olup olmadığı, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi halinde teknik yönden bu hususların araştırılması, feshin son çare olarak kullanılıp kullanılmadığının değerlendirilmesi gereklidir"


8. Anayasa Mahkemesi, benzer başvurularda mahkemelerin sendikal nedenlerle iş sözleşmelerinin feshinin sendika hakkını ihlal ettiği iddialarını incelemiştir (bkz. Emine Yaşar Kaya ve Melike Gök [2. B.], B. No: 2020/32802, 19/7/2023; Aydın Okutucu ve diğerleri [2. B.], B. No: 2020/11279, 24/5/2023; Ayhan Akyüz ve diğerleri [1. B.], B. No: 2018/6851, 10/5/2023; Refiye Şentürk Varlı [1. B.], B. No: 2021/10518, 20/7/2023; Emrah Üzegül ve diğerleri [1. B.], B. No: 2020/22386, 7/6/2023; Muharrem Çimen [GK], B. No: 2016/5002, 23/3/2023; Ahmet Yavuz [2. B.], B. No: 2019/28133, 14/12/2023, § 28). Anayasa Mahkemesi, bu başvurularda bir iş sözleşmesinin salt sendikal nedenlerle feshedilip feshedilmediğinin tespit edilebilmesi için Yargıtay ve AİHM içtihatlarında vurgulanan hususları da gözönüne alarak bazı kriterler belirlemiştir. Bu kriterler, dava konusu olaylara göre genişletilmesi mümkün olmakla birlikte şöyle sıralanabilir:


- Fesih tarihine yakın tarihlerde işyerinde çalışan işçi sayısı, işyerinde sendikaya üye olan ve olmayan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten istifa eden/istifa sonrası çalışmaya devam eden işçilerin olup olmadığı, çıkarılan işçilerin kaçının sendikalı olduğu, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı,


- Sendikal neden kavramının bir fiilin sendikal olarak değerlendirilebilmesi için sadece kurulu bir sendika tarafından yahut sendika üyeleri tarafından yapılmasının zorunlu olmadığının gözönüne alınması, sendika üyesi olmayan bir işçinin henüz kurulmamış bir sendikanın örgütlenmesi için veya kurulmuş bir sendikanın propagandasını yapmak üzere organizasyon düzenlenmesi ya da düzenlenen bir faaliyete katılması veya destekleyici eylemlerde bulunması (sendikaya üye toplama, sendikal konuşmalar yapma, broşür dağıtma vb.) gibi faaliyetlerin de sendikal faaliyet kapsamında değerlendirilmesi, bunun sonucunda anılan hususların iş sözleşmesinin feshinde etkili olup olmadığının belirlenmesi,


- İş sözleşmesi feshedilenlerin sendikal faaliyette öncü olup olmadıkları,


- Toplu iş sözleşmesi prosedürü uygulanmasının söz konusu olup olmadığı,


- Özellikle sendika üyesi olan ve/veya sendikal faaliyet içinde bulunan işçilerin benzer gerekçelerle ve/veya yakın tarihlerde işten çıkarılıp çıkarılmadığı,


- İşyerinde başka sendikalara üye olan işçilerin olup olmadığı, mensubu olduğu sendikadan istifa edenlerin başka bir sendikaya üye olup olmadığı, tüm sendikalı işçilerin toplam işçi sayısına oranı (işyerinin varsa başka şubelerinde çalışan sayısının da dikkate alınarak bu oranın belirlenmesi), bu oranın dava konusu fesih tarihinden önceki ve sonraki dönemlerde ne şekilde değiştiği (örneğin altışar aylık ya da birer yıllık önceki ve sonraki dilimlerin esas alınması),


- Hâlen sendikalı çalışan varsa sayılarının sembolik olup olmadığı, bu kişilerin üye olduğu sendikaların işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalayabilmek için yetkili sendika olma ihtimallerinin bulunup bulunmadığı,


- Sendikal fesih iddialarına ilişkin tanık dinlenip dinlenmediği, bilirkişi raporu alınıp alınmadığı, bu delillerin ne şekilde değerlendirildiği, anılan delillere itibar edilmemişse nedenlerinin ilgili ve yeterli gerekçe ile açıklanıp açıklanmadığı,


- Sendikalı olanların veya sendikal faaliyette bulunanların çalışma alanlarında baskıya uğrayıp uğramadığı (bilmedikleri işlerde çalıştırma, işveren tarafından bizzat yahut diğer çalışanlar aracılığıyla sözlü baskı yapılması, sosyal medya hesaplarının takip edilmesi, gerek olmadığı hâlde fazla iş yükleme/fazla mesaiye bırakma, düşük ücretle çalıştırma, özlük haklarından yararlandırmama veya az yararlandırma vb.),


- Sendikal faaliyetlerin iş gücünü etkileyip etkilemediği ve bunun işverence ortaya konulup konulamadığı,


- İşletmesel nedenlerle işten çıkarmalarda öncelikle sendikalı veya sendikal faaliyette bulunan işçilerin çıkarılıp çıkarılmadığı,


- Performans nedeniyle işten çıkarmalarda objektif kriterler belirlenip belirlenmediği, bu kriterlerin sendikalı veya sendikal faaliyette bulunanlarla diğer işçilere aynı şekilde uygulanıp uygulanmadığı,


- Aynı ya da benzer gerekçelerle işten çıkarılan işçilerin başka mahkemelerde görülen davalarının farklı sonuçlandığına ilişkin iddialar varsa bu iddiaların dikkate alınıp alınmadığı, varsa bu kararlardan neden ayrışıldığının izah edilip edilmediği kriterlerin mahkemelerce somut olaya uyduğu ölçüde uygulanması gerekir (Ahmet Yavuz, B. No: 2019/28133, 14/12/2023, § 28).


9. Bu kapsamda eldeki başvuruda olduğu gibi sendikal nedenlerle bir iş sözleşmesinin sonlandırıldığı iddia edildiğinde mevzuatın gerektirdiği hususların ve ispat şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğini değerlendirmek öncelikle yargı mercilerinin görevidir. Yargı mercilerinin olayın şartlarını değerlendirmek açısından daha avantajlı konumda bulunduğu açıktır. Anayasa Mahkemesinin rolü ise bu kuralların yorumunun Anayasa’ya uygun olup olmadığını belirlemekle sınırlıdır. Önemle değinmek gerekir ki yargı mercileri önündeki uyuşmazlık ne kadar Anayasa’da yer alan temel hak ve hürriyetleri ilgilendirirse Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru kapsamında bu hak veya hürriyete ilişkin sınırlama ölçütlerini ve güvencelerini denetleme yetkisi o kadar artar. Anayasa Mahkemesinin temel görevi Anayasa’da yer alan hükümlerin yeknesak ve doğru bir biçimde uygulanmasını sağlamaktır. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi, yargı mercileri tarafından izlenen usulü denetlemek ve özellikle mahkemelerin Anayasa’nın 51. maddesindeki güvenceleri gözetip gözetmediğini belirlemekle yetinmektedir. Dolayısıyla yapılan incelemede yargı mercilerinin yeri alınmamakta, kamusal makamların süreç içindeki tutumları sendika hakkı bağlamındaki usule ilişkin güvenceler açısından değerlendirilmektedir (benzer yöndeki değerlendirmeler için bkz. Türkiye Gıda ve Şeker Sanayi İşçileri Sendikası [2. B.], B. No: 2016/13328, 19/11/2020, § 40; Türkiye Petrol, Kimya ve Lastik Sanayi İşçileri Sendikası [2. B.], B. No: 2016/13531, 15/12/2020, § 40; Ahmet Sefa Topuz ve diğerleri [1. B.], B. No: 2016/16056, 21/4/2021, § 57; Muharrem Çimen, § 42; Aydın Okutucu ve diğerleri, § 39). Bu noktada Anayasa Mahkemesinin yapacağı inceleme, başvurucunun sendikal nedenlerle işten çıkarıldığı gerekçesiyle açılan davada devletin pozitif yükümlülüğünün gerektirdiği şekilde yargısal bir değerlendirme yapılıp yapılmadığına, özellikle yargı mercilerinin kararlarının konuyla ilgili ve yeterli gerekçe içerip içermediğine ilişkindir.


A. Başvurucu ... Yönünden


10. İlk derece mahkemesi kararının ilgili kısmı şöyledir:


"...davaya konu edinilen hatalı üretim/sevkiyat ile ilgili toplam 32 topun incelendiği, incelemeye konu edinilen toplarda çok fazla sayıca hataların var olduğu ve tespit edilen hata miktarlarının ürünün/topun miktarının %50'sini aşmakta olduğu, ... davaya konu edinilen durum ile ilgili literatürde geçen en temel görev tanımlarına göre, malzemelerin istenen kalite standartlarına uygunluğunun kontrolünü yapmak ve üretimde tespit edilen uygunsuzluk durumunda üretimi durdurmak üzere yöneticilerden onay almak olduğu fakat ilgili görevini yerine getirmemesinden dolayı davaya konu edinilen hatalı kumaşların müşteriye sevki ile zarara neden olduğu,... incelemeye konu edinilen 32 topun davacı ... tarafından kalite kontrol işlemi yapılarak hatalı olmasına rağmen, nihai müşteriye sevkine kalitesel olarak onay vermesi sureti ile ihracat işleminin gerçekleştiği 24 adet top, 1.461,00mt kumaş 7.597,20 € olduğu tespitlerine yer verilmiştir. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; üretimin tüm işçilerle birlikte yapıldığı, diğer işçilere yönelik herhangi bir işlem yapılmadığı, davalı tarafça haklı fesih nedeninin kanıtlanamamış, işten çıkış kodu da nazara alındığında feshin haksız olduğu kanısına varılmıştır. Davacı sendikal tazminat talebinde bulunmuş ise de bu iddiaya ilişkin ortaya somut bir delil konulmadığından, sendikal tazminata ilişkin talebi uygun görülmemiştir."


11. Kararın istinaf kanun yoluna götürülmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi; başvurucunun kalite kontrolcü olarak onay verdiği 24 top kumaşın iade edildiği ve bu kumaşlarda %50 oranını aşan hatalar bulunduğu, işverenin zararının 7.597,20 avro olduğunun tespitinin yapıldığı, başvurucunun "malzemelerin istenen kalite standartlarına uygunluğunun kontrolünü yapmak ve üretimde tespit edilen uygunsuzluk durumunda üretimi durdurmak üzere yöneticilerden onay almak” görevini yerine getirmediği, en temel görevini yerine getirmemesinden dolayı davaya konu edilen hatalı kumaşların müşteriye sevki ile belirtilen zarara neden olduğu, bu doğrultuda fesih sebepleri ve zararın boyutu dikkate alındığında başvurucunun iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği sonucuna ulaşmıştır.


12. Başvurucunun bireysel başvuru formunda mahkemelerin tespitlerine ilişkin bir açıklamada bulunmadığı, kendisinin iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiğini ileri sürdüğü görülmüştür. Bölge Adliye Mahkemesinin başvurucunun üzerine düşen görev ve sorumlulukları yerine getirmeyerek işveren nezdinde sebep olduğu zarar sonucu işten çıkartılmasına yönelik değerlendirmesinde başvurucunun iddialarının salt sendikalı olması nedeniyle Anayasa'nın 51. maddesinde güvence altına alınan sendika hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmıştır.


B.    Başvurucu ... Yönünden


13. İlk derece mahkemesi kararının ilgili kısmı şöyledir:


"...Davacının, ... hattı postasında çalışmaktayken davalı işverence ... Hattı postasında görevlendirildiği ancak davacının yeni görevlendirilen yerde çalışmak istemediğinin tutanak altına alındığı, konuyla ilgili davacıdan savunma yazısı alındığı ve davacının 'düzenimin bozulmasını istemediğim için farklı bölümde çalışmak istemiyorum. Pres atölyesinde çalışmaya devam etmek istiyorum' şeklinde savunmada bulunduğu, davacının görevlendirildiği bölümü kabul etmediği için bu bölümde çalışmadığının sabit olduğu olduğu anlaşılmıştır. Departman değişikliği nedeniyle davacının çalışma şartlarında esaslı değişiklik olup olmadığıyla ilgili olarak bilirkişi heyeti refakatinde davalı iş yerinde keşif yapılmış olup, alınan bilirkişi heyeti raporuna göre davacıya yeni teklif edilen görevin, eski görevini tam anlamıyla değiştirmediği, ağırlaştırmadığı, çalışma şart ve koşullarını değiştirmediği, teklif edilen yeni görevlendirmenin yönetim hakkı kapsamında kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır. İşveren tarafından iş şartlarında yapılan değişiklik, işverenin yönetim hakkı kapsamında kalıyorsa esaslı değişiklik sayılmaz. İşverenin yönetim hakkı yasadan, sözleşmeden ve işyeri uygulamasından kaynaklanabilir. Yönetim hakkı kapsamında kalan veya sözleşme ile kabul edilen ve geçerli sayılan değişikliklerde, işçinin işverenin bu talimatına uyması gerekir. Aksi halde, değişiklik esaslı değişiklik olmadığından işveren, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. h maddesi uyarınca ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etme veya görev yerine gitmemekten dolayı aynı maddenin g fıkrası uyarınca devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkına sahiptir. Her iki durumda da işçi iş görme borcuna aykırı davranmaktadır. İşveren haklı fesih yerine nedeni belirtmek, yazılı yapmak ve işçinin savunmasını almak sureti ile iş sözleşmesinin geçerli nedenle de feshedebilir. Somut olayda, alınan heyet raporunda da tespit edildiği üzere davacıya teklif edilen görevin çalışma şartlarında esaslı değişliklik olmaması nedeniyle davacının çalışmaya devam etmesi gerektiği ancak davacının bunu kabul etmediği, bunun üzerine işverence 22.11.2022 tarihli fesih bildirimi ile iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğinin davacıya bildirildiği, Yargıtay 9.H.D. 2018/3152 Esas, 2018/21781 Karar sayılı ilamında da esaslı değişiklik olmayan değişikliklere riayet edilmesi gerektiği aksi taktirde iş akdinin geçerli nedenle feshedilebileceği belirtilmiş olup yapılan feshin geçerli nedene dayandığı değerlendirildiğinden, davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."


14. Kararın istinaf kanun yoluna götürülmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar vermiştir.


15. Başvurucu; her ne kadar sendikal nedenlerle görev yerinin değiştirildiğini ve bu değişikliğin esaslı değişiklik olduğunu ileri sürmüşse de dosya kapsamı ve bilirkişi raporunda yapılan değişikliğin başvurucunun eski görevini tam anlamıyla değiştirmediği, ağırlaştırmadığı, çalışma koşullarını zorlaştırmadığı tespit edilmiştir. O hâlde başvurucunun bu değişikliği kabul etmemesi sonucunda iş akdinin feshedilmesinin salt sendikalı olması ve sendikal faaliyetlerde bulunması nedeniyle Anayasa'nın 51. maddesinde güvence altına alınan sendika hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmıştır.


16. Anlatılanlar kapsamında mahkemelerce sendika hakkının gerektirdiği düzeyde yeterli bir yargısal inceleme yapıldığı, gerekçelerin ilgili ve yeterli olduğu dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin değerlendirmesine göre Anayasa'nın 51. maddesindeki güvencelerin gözetildiği anlaşılmıştır.


17. Açıklanan gerekçelerle başvurucuların sendika hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddialarının açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.


III. HÜKÜM


Açıklanan gerekçelerle;


A. Sendika hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiaların açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,


B. Yargılama giderlerinin başvurucular üzerinde BIRAKILMASINA 22/9/2026 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm

 

Karar Türü

Bireysel Başvuru

 

Başvuru No

2024/68972

 

Karar Tarihi

22 Eylül 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page