top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  İŞ HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — İş Kazası Gelirindeki Yasal Artışların İşverene Rücusu

 

2003/10 E., 2006/106 K. · 23 Kasım 2006

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İş kazası nedeniyle bağlanan gelirin sermaye değerini Kuruma ödeyen işverenden, sonradan kanun veya katsayı değişikliğiyle oluşan artışlar da istenebilir mi? Anayasa Mahkemesi, 506 sayılı Kanun’un bu sonuca imkân veren ibaresini iptal etti. Çoğunluğa göre işverenin ilk ödemeden sonra sürekli yeni dava tehdidi altında kalması, sosyal güvenlik kurumuna ait riski işverene yüklüyordu. Dört üye, ibarenin sorumluluğun üst sınırını belirlediği gerekçesiyle karara katılmadı.

 

Hukuki İlke

 

Kurumun eski kanuna dayalı rücu alacağı bakımından, iş kazasından doğan ilk sorumluluk ile sonradan sosyal politika tercihiyle artırılan gelirlerin maliyeti ayrı meselelerdir.

 

Sonuç

 

506 sayılı Kanun’un 26. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği miktara gönderme yapan bölüm, Anayasa’nın 2. maddesine aykırı bulunarak oyçokluğuyla iptal edildi.

 

Kararın Kapsamı

 

Karar eski Sosyal Sigortalar Kanunu’ndaki rücu düzenlemesi hakkındadır. İş göremezlik oranının sonradan tıbben değişmesi ile gelirin kanun veya katsayı yoluyla yükseltilmesi farklı olgulardır.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu — m. 26

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 2

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı : 2003/10

Karar Sayısı : 2006/106

Karar Günü : 23.11.2006

Resmi Gazete Tarih-Sayısı : 21.03.2007-26469

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Yargıtay 10. Hukuk

Dairesi

İTİRAZIN KONUSU: 17.7.1964 günlü, 506

sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 26. maddesinin 3395 sayılı Yasa ile

değiştirilen birinci fıkrasının “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin

işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere…”bölümünün,

Anayasa'nın 10., 60. ve 65. maddelerine aykırılığı savıyla iptali istemidir.

I - OLAY

Biga Asliye (iş) Mahkemesinin rücuen tazminat kararının temyizen

incelemesi sırasında itiraz konusu Kural'ın Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına

varan Yargıtay 10. Hukuk Dairesi iptali için başvuruda bulunmuştur.

III - YASA METİNLERİ

A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı

17.7.1964 günlü, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 3395

sayılı Yasa ile değiştirilen birinci fıkrasındaki itiraz konusu bölümü de

içeren 26. maddesi şöyledir:

“İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin

sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi

veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya

haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü

giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede

belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı sigortalı

veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı

olmak üzereKurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle: 4958 - 29.7.2003

/ m.28)

İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya

kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber

zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara

Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.

(Ek fıkra: 2934 - 24.10.1983) Ancak, iş kazası veya meslek

hastalıkları sonucu ölümlerde bu Kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her

türlü yardım ve ödemeler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana

gelmesinde kasdı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası veya meslek hastalığı

sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemez.”

B- Dayanılan ve İlgili Görülen Anayasa Kuralları

Başvuru kararında Anayasa'nın 10., 60. ve 65. maddelerine

dayanılmış, 2. maddesi ise ilgili görülmüştür.

IV- İLK İNCELEME

Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince, Haşim KILIÇ,

Samia AKBULUT, Yalçın ACARGÜN, Sacit ADALI, Fulya KANTARCIOĞLU, Aysel PEKİNER,

Ertuğrul ERSOY, Tülay TUĞCU, Ahmet AKYALÇIN, Enis TUNGA ve Mehmet ERTEN'in

katılmalarıyla 19.2.2003 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında, dosyada

eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine oybirliğiyle karar

verilmiştir.

V- ESASIN İNCELENMESİ

Başvuru kararı ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, itiraz

konusu kural, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer

yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Başvuru kararında, itiraz konusu kuralın, sonradan kanun veya

kanun hükmünde kararnamelerle gelirlerde meydana gelen artışların işverenden

istenebilmesini olanaklı kılması nedeniyle, Anayasa'nın 10., 60. ve 65.

maddelerine aykırılığı ileri sürülmüştür.

2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri

Hakkında Kanun'un 29. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi yasaların, kanun

hükmünde kararnamelerin ve TBMM İçtüzüğü'nün Anayasa'ya aykırılığı konusunda

ilgililer tarafından ileri sürülen gerekçelere dayanmak zorunda değildir.

İstemle bağlı kalmak koşuluyla başka gerekçe ile de Anayasa'ya aykırılık kararı

verilebileceğinden, iptali istenen kuralla ilgisi nedeniyle Anayasa'nın 2.

maddesi yönünden de inceleme yapılmıştır.

İşverenin sorumluluğunun düzenlendiği ve itiraz konusu bölümün de

yer aldığı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde, işverenin kastı veya işçilerin

sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı ya da

suç sayılabilir bir hareketi sonucu iş kazası ve meslek hastalığının meydana

gelmesi halinde, Kurum'ca sigortalıya veya hak sahibi kimselere gelir

bağlanması durumunda, Kurum'un sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden

isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere işverene rücu hakkı

öngörülmüştür.

Kuralla, Kurum'ca sigortalıya veya hak sahibi kimselere yapılan ve

ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarı ile gelir

bağlanması halinde bu gelirin Yasa'nın 22. maddesinde sözü edilen tarifeye göre

hesap edilecek sermaye değerleri toplamının işverenden alınması öngörülmekte,

bu gelirin istenebilmesi için zararın işverenin kastı ya da işçi sağlığı ve iş

güvenliği kurallarına aykırı veya suç sayılabilir hareketi sonucunda oluşması

gerekmektedir. Buna göre, iptali istenilen “…sigortalı veya hak sahibi

kimselerin işverenden isteyebileceği miktarla sınırlı olmak üzere” bölümü,

anılan sorumluluğun kapsamının belirlenmesinde, sigortalıya bağlanan

gelirlerde, kanun, kararname ve katsayı değişikliği nedeni ile yapılacak

artışların da işverenden istenebilmesini olanaklı kılmaktadır. Nitekim 1.7.1994

günlü, E.1992/3, K.1994/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararındaki

yorumun da bu yönde olduğu anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın 2. maddesi ile benimsenen hukuk devleti, bütün

faaliyetlerinde hukukun egemen olduğu devlettir. Bu devlette hukuk güvenliğini

sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi

ise vazgeçilmez temel öğelerdendir. Devletin yaptığı düzenlemelerde haksız bir

edinime yol açılması ve kişilerin haksızlığa uğratılması kabul edilemez.

Anayasa'nın 60. maddesinde “Herkes, sosyal güvenlik

hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve

teşkilatı kurar” denilmektedir. Bu kurala göre, sosyal güvenlik herkes

için bir hak ve bunu gerçekleştirmek ise devlet için görevdir. Sosyal güvenlik

hakkı, sosyal sigorta kuruluşlarınca kendi kuralları çerçevesinde yerine

getirilir. Sosyal sigortanın kapsamı, sigorta alanı ve içerdiği riskler ile

alınacak primler yasalarla belirlenmiştir. Sosyal güvenliğin ve sigortanın

varlık nedeni sosyal risklerin karşılanmasıdır.

Kanuna uymayan eylem sonucunda hukuksal yaptırıma maruz kalan ve

bunun sonucu olarak da bağlanan gelirin sermaye değerini Kurum'a ödeyen ve

böylece ilgi ve ilişkisi kesilen işverenin, kanun, kanun hükmünde kararname ve

kararlarla bağlanan gelirlerde yapılacak artışlardan ve bu artışların peşin

sermaye değerlerinden sorumlu tutularak dava tehdidi altında bulundurulması,

sosyal güvenlik kuruluşlarına ait olması gereken risklerin işverene

yükletilmesi anlamına gelir. Böyle bir durum hakkaniyet ve sorumluluk

ilkeleriyle bağdaşmadığı gibi sosyal hukuk devleti ilkesine de aykırıdır.

Bu nedenlerle Kural, Anayasa'nın 2. maddesine aykırıdır, iptali

gerekir.

Kuralın Anayasa'nın 10., 60.ve 65. maddeleriyle ilgisi

görülmemiştir.

Mehmet ERTEN, Mustafa YILDIRIM, A. Necmi ÖZLER ve Şevket APALAK bu

görüşlere katılmamıştır.

VI- SONUÇ

17.7.1964 günlü, 506 sayılı “Sosyal Sigortalar Kanunu”nun 26.

maddesinin 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen birinci fıkrasının “... sigortalı

veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı

olmak üzere ...” bölümünün, Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, Mehmet

ERTEN, Mustafa YILDIRIM, A. Necmi ÖZLER ile Şevket APALAK'ın karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA,

23.11.2006 gününde karar verildi.

Başkan

Tülay

TUĞCU

Başkanvekili

Haşim

KILIÇ

Üye

Sacit

ADALI

Üye

Fulya

KANTARCIOĞLU

Üye

Ahmet

AKYALÇIN

Üye

Mehmet

ERTEN

Üye

Mustafa

YILDIRIM

Üye

A.

Necmi ÖZLER

Üye

Serdar

ÖZGÜLDÜR

Üye

Şevket

APALAK

Üye

Serruh

KALELİ

KARŞI

OY

Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 26. maddesinin 3395 sayılı Yasa ile

değiştirilen birinci fıkrasının “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin

işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün

Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülmüştür.

Sosyal Sigortalar Kanunu'nun “İşverenin sorumluluğu” başlıklı 26.

maddesi, iş kazası ya da meslek hastalığı sonucu Kurum'un sigortalıya,

sigortalı ölmüşse hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli

bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin

hesaplanacak sermaye değerleri toplamı, sigortalı veya hak sahibi kimselerin

işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere bu ödemelere neden

olan kişilere rücu yoluyla ödettirme hakkını düzenlemektedir.

Rücu yoluyla ödettirme, Kurumun sigortalı veya hak sahiplerine

yaptığı ödeme nedeniyle malvarlığında meydana gelen eksilmeyi kısmen de olsa

gidermekte ve zararı ödeyenlerin sigortalının sağlığını ve can güvenliğini

koruma yönünde özen göstermesini de sağlayarak, iş kazası ve meslek

hastalıklarının meydana gelmesini önlemektedir. Kurum'un, rücu yoluyla

ödettirme hakkının en üst sınırı sigortalının veya hak sahiplerinin işverenden

isteyebileceği miktardır. Bu miktar ise sigortalı veya hak sahiplerinin iş kazası

ya da meslek hastalığı sonucu uğradıkları gerçek zarardır. İşveren, rücu

yoluyla Kurum'a yaptığı ödeme ölçüsünde, sigortalı veya hak sahiplerine karşı

tazmin sorumluluğundan da kurtulmaktadır. Herkes kusurlu eyleminin sonuçlarına

katlanmaya mecburdur. Bu nedenle sigortalı

veya hak sahiplerinin, kusurlu işverenden Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca da

isteyebilecekleri bu zararın açıklanan biçimde işverene ödettirilmesine ilişkin

düzenlemenin temelinde, çalışma hayatının düzenli işlemesi, ekonomik yönden güçsüz

olan sigortalıların iş hayatının risklerine karşı sosyal güvencelerinin

sağlanması bulunmaktadır.

İtiraz konusu ibare, işverenin rücu davasındaki sorumluluğunun üst

sınırını göstererek, hem onun sorumlu olduğu tazminat miktarının kapsamını

belirlemekte, hem de iş kazası ya da meslek hastalığına maruz kalan sigortalı

veya hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği ve Kurum'un da buna göre rücu

yoluyla ödettirebileceği miktarı göstermektedir. Böylece, işverenin ilerde

yapılacak artışlardan nereye kadar sorumlu tutulacağı, kasıtlı veya kusurlu

eyleminin sonucu olarak katlanmaya mecbur olduğu zarar miktarıyla

sınırlandırarak, sınırlanandan daha fazlasının rücu yoluyla ödettirilmesinin

işverenden talep edilemeyeceği tespit edilmiş olmaktadır.

Anayasa Mahkemesi, Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen bir yasa

kuralını kendi hukuk görüşü ve anlayışı açısından inceler ve o kuralın bu

anlamda Anayasa'ya uygunluğunu denetler. Yasa kurallarını yorumlayarak uygulama

yapan yargı mercileri ya da yüksek mahkemeler, farklı yorumlamalar yaparak

değişik uygulamalar yapabilirler. Aynı konu, benzer nitelikteki yasalarda

farklı da düzenlenebilir. Bütün bunlar, aykırılığı öne sürülen hükmün anayasal

denetiminde izlenmesi gereken yöntemi değiştirmez.

Anayasa'nın 60. maddesinin ikinci fıkrasında sosyal güvenlik

alanında, Devlete gerekli önlemleri alma görevi yüklenmiş, 65. maddesinde ise

bu yükümlülüğün sınırları belirtilerek, sosyal güvenlik konusunda, ancak

Devletin ekonomik ve mali kaynakları ölçüsünde önlem alma yükümlülüğü

verilmiştir. Sosyal Sigortalar Kurumu ise Devlete yüklenen sosyal güvenlik

hakkını sağlamak üzere kurulmuştur.

Anayasa, sosyal güvenlik alanında Devlete gerekli önlemleri alma

görevini, ekonomik ve mali kaynakları ölçüsünde yüklemiştir. Katkılı sosyal

güvenlik rejimlerinde, Sosyal Güvenlik Kurumunun amacına uygun olarak hizmet

verebilmesi ve sosyal riskleri karşılayabilmesi sahip olduğu parasal kaynaklara

bağlıdır. Yasakoyucunun, Devlete yüklenen görevin yerine getirilebilmesini

sağlayacak ve Kurum'un malvarlığını koruyacak tarzda, temel hukuk kurallarına

ve Anayasa'nın diğer hükümlerine aykırı olmayan kimi düzenlemeler yapması,

Anayasa'da öngörülen sosyal güvenlik anlayışının gereği ve ona tanınan takdir

yetkisinin sonucudur. İtiraz konusu ibarenin ise bu amaçla ve takdir yetkisi

kullanılarak getirildiğinde kuşku bulunmamaktadır. Buna göre, İşverenin

sorumluluğunun sınırını belirleyen”…sigortalı veya hak sahibi kimselerin

işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere…” şeklindeki

ibarenin, adil olmadığı hususu ileri sürülemeyeceği gibi hukuka aykırı olduğu

da söylenemez.

Açıklanan nedenlerle itiraz konusu ibarenin, Anayasa'nın 60. ve

65. maddelerine aykırı bir yönü olmadığı gibi Anayasa'nın öbür kurallarına da

aykırılığı saptanamadığından iptal isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle, çoğunluk kararına katılmadık.

Üye

Mehmet

ERTEN

Üye

Şevket

APALAK

KARŞIOY

YAZISI

İtiraz başvurusunda geniş biçimde açıklandığı gibi Anayasa

Mahkemesi, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasına ilişkin 1972

yılından bu yana verdiği kararlarında, kuralın anayasaya aykırı olmadığına

karar vermiş ve bu kararların gerekçelerinde de “ileride yapılması gerekli

bulunan” ibaresinden neden-sonuç ilişkisi süregelen ve işverenle kesin

hesaplaşması yapılmamış olan hallerin anlaşılması gerektiğini, Devletçe izlenen

sosyal ve ekonomik politikaların sonucu olarak sigorta tahsislerinde vuku bulan

artışların anılan ibarenin kapsamı dışında kaldığını ve bu tür artışların

Kurumun öz kaynaklarından, bunun mümkün olmaması halinde de Devletçe

karşılanmasının esas olduğunu belirtmiştir.

Anılan fıkranın daha önce incelendiği Anayasa Mahkemesinin 2.5.1991

günlü, E.1990/28-K.l991/11 sayılı kararında, incelemenin “işçilerin sağlığını

koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu iş

kazasına yol açan işverene, sigortalıya yapılan her türlü giderin Kurumca

ödettirilmesi” açısından sınırlı olarak yapılması nedeniyle; başvuruda

Yargıtay'ın, Anayasa Mahkemesi kararlarındaki yoruma aykırı olarak oluşturduğu

1994/3 karar sayılı içtihatları birleştirme kararında “gelirlerde meydana gelen

artışların istenebileceği” görüşünün, 26. maddeye eklenen “…sigortalı veya hak

sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere

…” hükmüne dayandırıldığı ve bu ibarenin de Anayasa Mahkemesince incelenmediği

ifade edilmekte ise de, incelenen kuralın anlam ve kapsamı belirlenirken

fıkrada yer alan ve bir bütünlük arz eden diğer ibarelerin göz ardı edilmesi

mümkün değildir. Nitekim, K.l991/11 sayılı kararda kuralın anayasaya aykırı

olmadığına karar verilirken konuya ilişkin daha önceki kararlara da atıfta

bulunulmuştur. Bu durum, 26. maddenin birinci fıkrası ile ilgili kararların da

bütünlük oluşturduğunu göstermektedir. Kararlarda işverenden istenemeyeceği

açıkça belirtilen giderlerin fıkrada yer alan ve sınırlama nedeniyle

incelenmediği belirtilen itiraz konusu kurala dayanılarak işverene

ödettirilmesinin mümkün olduğunun kabulü, anılan kararların gerekçesi ile

çelişmektedir.

Anayasa Mahkemesinin 18.11.l969 günlü, l969/30-65 sayılı kararında

da belirtildiği gibi, Anayasa Mahkemesi gerek iptal gerek itiraz yolu ile

anayasaya aykırılığı ileri sürülen bir kanun hükmünün anlamını, kendi hukuk

görüş ve anlayışı açısından incelemeli ve o hükmün bu anlam içinde anayasaya

uygunluğunu denetlemelidir. Konuya ilişkin Anayasa Mahkemesinin önceki

kararlarındaki yorumu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimdedir. Bu yorum

öğretide de benimsenmiştir. Bu yorumdan dönülmesini gerektiren bir neden de

bulunmamaktadır.

İtiraz konusu kural, işverenin rücu davasındaki tazminat kapsamını

sınırlayıcı ve onun sorumluluğu açısından genişletici değil daraltıcı bir

etkiye sahiptir.

Bu çerçevedeki anlam ve kapsamına göre itiraz konusu kuralın

anayasaya aykırı olmadığı, bu nedenle itirazın reddine karar verilmesi

gerektiği görüş ve düşüncesinde olduğumuz için Yargıtay'ın Anayasa

Mahkemesi'nin yorumuna aykırı olarak tesis ettiği içtihat baz alınarak

anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesine katılmıyoruz.

Üye

Mustafa

YILDIRIM

Üye

A.

Necmi ÖZLER

 

Tamamlayıcı Kararlar

 

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — İkinci Rücu Davası ve Derdestlik

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — İş Kazasında Görev Dışı Talimat ve Kusur

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Kurumun Rücu Davasında Faiz Başlangıcı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İş Kazası ve Meslek Hastalığından Doğan Davalar

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

Esas No

2003/10

 

Karar No

2006/106

 

Karar Tarihi

23 Kasım 2006

 

Oy Durumu

Oyçokluğu

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page