Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
İş Göremezlik Oranı Davasında İşveren

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1775 E., 2025/978 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/192 E., 2023/14 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının TTK'da çalışırken meslek hastalığına yakalandığını, Zonguldak 3. İş Mahkemesinin 2017/5 87... /206 K., 2020/145 Ek dava, 2020/112 Karar numaralı dosyasında ATK İkinci Üst Kurulunun 17.10.2019 tarihli raporu ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %26.2 olarak belirlendiğini, dosyanın karara çıktığını ve kesinleştiğini, 11.04.2022 tarihinde SGK Başkanlığından %26,2 SİD oranı üzerinden gelir bağlanmasını talep ettiklerini, ancak talebin reddedildiğinden bahisle davacının sürekli iş göremezlik oranının rapor tarihi olan 17.09.2018 tarihinden itibaren %26,2 olduğunun ve tekabül eden gelirin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, Kurumun taraf olmadığı dosyada alınan Adli Tıp raporunun Kurum açısından bağlayıcı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne; davacının 17.09.2018 başlangıç tarihli sürekli iş göremezlik oranının %26,2 olduğunun tespitine, davacıya 01.10.2018 tarihinden itibaren %26,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanmasına, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle;

1.Davanın hak düşürücü ve zamanaşımı süreleri geçtikten sonra açılmış olduğunu, davanın yetkili mahkemede açılmadığını,

2. Müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olup, davacının talebinin açıkça mevzuata aykırı olması sebebiyle yerine getirilmesi mümkün olmadığından davacı tarafından açılan haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini,

3.Kurum hiçbir şekilde dava açılmasına sebep olmadığından dava sonucunda yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması istemine ilişkindir.

Sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması istemli işbu davada, verilecek hüküm dava dışı işverenlik ya da işverenliklerin hak alanını da ilgilendireceğinden, hak alanı etkilenen işverenlik ya da işverenliklere HMK'nın 124. maddesi kapsamında usulüne uygun şekilde husumet yöneltilerek gösterilecek bütün deliller toplandıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, Kurum yanında işverenin de zorunlu dava arkadaşı olduğu gözetilmeksizin yargılamanın sadece Kuruma karşı yürütülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.