İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Prime Esas Kazançta Son Ücret Oranının Geçmiş Dönemlere Uygulanması
2025/19320 E., 2026/5393 K. · 22 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Son ücretin asgari ücrete oranı, bütün geçmiş hizmet süresinin prime esas kazancını tek başına belirlemedi. Önceki bozma kararında her dönem için geçerli ispat kuralları, yazılı belgeler ve tanık anlatımlarının değerlendirilmesi istendi. Bu araştırmadan sonra verilen karar Yargıtay 10. Hukuk Dairesince onandı. Sonuç, ücretin zaman içinde değişmediği varsayımına dayalı hesap yerine dönemlere özgü kanıt arıyor; kararda açıklanmayan bir parasal ispat sınırı veya genel ücret katsayısı önermiyor.
Hukuki İlke
Bu dosyada son ücretin asgari ücrete oranını geçmiş yılların tamamına taşımak yeterli görülmemiş; dönemlerin kendi delilleriyle incelenmesi gerektiği önceki bozmayla belirlenmiştir.
Sonuç
İlk derece kararının bozmaya uygun olduğu kabul edildi; temyiz itirazları reddedilerek karar oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371
Temyiz denetiminin kapsamı gösterilmiştir.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
10. Hukuk Dairesi 2025/19320 E. , 2026/5393 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/222 E., 2025/302 K.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı ...’a ait işyerinde 11.09.2006 tarihinde işe başladığını ve 09.09.2014 tarihine kadar satış elemanı (tezgahtar) olarak çalıştığını, 10.09.2014 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, işçilik alacakları ile ilgili de dava açıldığını, sigorta primlerinin ödendiği düşünülerek 11.09.2006 tarihinden Nisan 2009 tarihine kadar çalıştığını, ancak bu dönemlere ilişkin sigorta primlerinin davalı tarafından Kuruma ödenmediğinin öğrenildiğini, bu dönemlerde davalı işveren nezdinde çalıştığının tanık beyanları ile açıklığa kavuşturulacağını, davacının sigorta primlerinin ödenmediğini, öğrendikten sonra davalı işverene bu primlerin geriye dönük olarak ödenmesini sürekli olarak talep etmiş ise de davalının kendisini oyalayarak Kuruma ödeme yapmadığını, davalının Nisan 2009 tarihinden itibaren davacının sigorta primlerini ödediğini, ancak davacının gerçek ücretini SGK' ya gerçeğin altında bildirerek prim ödemelerini eksik yaptığını, davacının davalı şirkette günlük yevmiye usulü ile çalıştığını, günlük yevmiyesinin 55,00TL. + 5,00TL. (yemek parası) olmak üzere toplamda 60,00 TL olduğunu, davalının davacının ücretini SGK' ya asgari ücret üzerinden bildirdiğini ve prim ücretlerini de asgari ücret üzerinden yaptığını belirterek, Nisan 2009 tarihinden iş akdinin sona erdiği Eylül 2014 tarihine kadar eksik ödenen sigorta primlerinin davalı tarafından yatırılmasını talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumca tesis edilen işlemde kanun ve mevzuat hükümlerine aykırı bir durum olmadığını belirterek, derdestlik, husumet ve hak düşürücü ve diğer itirazları ile zamanaşımı def’i yapılmış sayılmalarını, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Daire'nin 20.03.2025 tarihli kararı ile; "...6. Somut olayda, Mahkemece kabule konu tüm dönemde davacının asgari ücretin 2,04 katı ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamında yer alan yazılı deliller ve tanık beyanları yukarıda açıklanan yasal mevzuat ve ispat sınırı da gözetilmek suretiyle değerlendirilip sonucuna göre bir karar vermekten ibaret olup, Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacının son aldığı ücretin asgari ücrete oranlanması suretiyle prime esas kazanç tespitine karar verilmesi hatalıdır...
7.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 11.09.2014 gününden sonra açılan işbu davada davalı Kurumun fer'i müdahil olarak benimsenmemesi isabetsizdir..." gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar
İlk Derece Mahkemesinin 29.07.2025 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla karara karşı temyiz talebinde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Tahsil Edilen İşçilik Alacağının Prime Esas Kazanca Etkisi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bordro ve Banka Kaydı Uyumunda Daha Yüksek Ücret İddiası
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/19320
Karar No
2026/5393
Karar Tarihi
22 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları