CEZA HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İş Kazasında Tehlike Uyarısına Rağmen Verilen Talimat ve Bilinçli Taksir
2022/2502 E., 2026/4143 K. · 21 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşçilerin tehlike uyarısına rağmen riskli işlemin sürdürülmesini isteyen işverenin, ölüm sonucunu öngördüğü kabul edildi. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, teknik raporlar ve talimatta ısrarı dikkate alan bilinçli taksir mahkûmiyetini onadı. İşverenin olayda kendisinin de yaralanması sorumluluğunu kaldırmadı. Karar bütün iş kazalarında bilinçli taksir bulunduğunu söylemiyor; deneyim, somut uyarı ve tehlikeli yöntemin bilinerek sürdürülmesi bu dosyanın belirleyici özelliklerini oluşturuyor.
Hukuki İlke
İşverenin somut tehlikeyi öngörmesine rağmen gerçekleşmeyeceği düşüncesiyle riskli talimatta ısrar etmesi, bu dosyada bilinçli taksir kabulüne dayanak olmuştur.
Sonuç
Bilinçli taksirle öldürme mahkûmiyeti oy birliğiyle onandı; istinafta kusurun ağırlığı nedeniyle artırılan temel ceza korundu.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 85/1, 22/3, 62
Ölüm sonucu, bilinçli taksir ve indirim.5510 sayılı Kanun — m. 13
Kaynakta iş kazası niteliği.6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu — m. 9
Tehlike sınıfına ilişkin kaynak atfı.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/1, 304/1
Temyiz sonucu.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
12. Ceza Dairesi 2022/2502 E. , 2026/4143 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1645 E., 2021/303 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli kusurlu olması, meydana gelen zarar göz önüne alındığında en üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile usûl ve kanuna aykırı karar verildiğine, sanığın da olay nedeniyle ağır yaralandığına, sanığın olayı öngörmüş olmasının mümkün olmayacağına, ölenin yapmış olduğu eylem sonucunda zararın doğabileceğini öngörecek iş tecrübesine sahip olduğuna, olayın meydana gelmesinde sanığın kusurunun bulunmadığına, ölenin ölmeden önce alınan beyanında yasal olmadığını bildiği halde eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması gerektiğine, bilirkişi raporlarının hatalı olduğuna, tanık beyanlarının kabul edilmemesi gerektiğine ilişkinidir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;
Sanığın ... Fabrikası'nın sahibi, işletmecisi ve müdürü olduğu, kazada ölen ... ile tanıklar ... ve ...'nin ise aynı iş yerinde sigortalı işçi olarak çalışmakta oldukları,
Olay öncesi fabrikada imal edilerek satılan unların bozuk ve kokmakta olmaları nedeniyle alıcı fırınlar tarafından iade edilen unların iş yerinde istif edilerek depolandığı, olay günü sanığın, ..., ... ve ...'ye istif edilen bu unların kokularının giderilmesi için silolara alınarak, siloların içerisine "..." olarak tabir edilen elektrikli ısıtıcıyı sallamalarını, bir taraftan da unlara sirke sıkılarak aspiratör yardımıyla unların kokularını gidermeleri talimatını verdiği, ölen ... ile tanık ...'ın bu işlemin tehlikeli olabileceğini söyleyerek itiraz ettikleri, ancak sanığın "siz benden iyi mi bileceksiniz" diyerek talimatında ısrar etmesi üzerine, sanık ile ölen ...'ın işlemi gerçekleştirmek üzere fabrikanın 3. katında kazanların üst kısmının bulunduğu bölüme çıktıkları, tanıklar ... ve...'in ise kazanların alt bölümünde kazana un verme işlemini gerçekleştirdikleri, ölen ...'ın ufoyu kazanın içerisine saldığı, bir taraftan da sirke sıkılıp aspiratörle işlem gerçekleştirildiği, sanığın ufoyu biraz daha sal demesi üzerine ölen ...'ın itiraz etmesine rağmen sanığın "bana çok zorluk çıkarıyorsun, dediğimi yap" diyerek ısrar ettiği, bunun üzerine ölen ...'ın ufoyu biraz daha saldığı, kazanı kapatarak aşağıya indikten üç dakika sonra fabrika içerisinde koku gelmeye başladığı, sanığın kendisine git bak demesi üzerine ölen ...'ın yukarı çıkarak kazanı açtığında içeride alev topu haline gelen unun birden patlayarak yüzüne parladığı ve ...'un ağır bir şekilde yanarak yaralandığı ve 18.06.2016 tarihinde hayatını kaybettiği, ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; vücudunun %37'sinin 3. dereceden elektrik yanığına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğünün tespit edildiği,
Olayın 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Kanunu 13. maddesi ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu gereğince iş kazası olduğu, 6331 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun tehlikeli işler kapsamında yer aldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre sanığın, teknolojik gerekleri, emsal çağdaş uygulamaları, bilimsel ve fenni gerçek ve gerekleri tercih etmek yerine sadece ticari kaygıları gözeterek iptidai ucuz, ilkel ve kolay, çalışanların hayatını tehlikeye sokacak derecede tehlikeli usul ve ucuz yöntemi tercih etmesi nedeniyle işveren ...'ın asli kusurlu olduğu, sanığın deneyimli bir işveren sahibi olarak un kazanına ... salındığında kazanın patlama ihtimalini düşünüp öngörebilecek durumda olduğu; ancak buna rağmen müteveffaya kazana ... sallandırması yönünde talimat verdiği dikkate alındığında sanığın, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak öngördüğü ancak olmayacağı düşüncesi ile eylemi gerçekleştirdiği göz önüne alındığında sanığın eyleminin bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli görülmüşse de sanığın; sebebiyet verdiği eylem ile ilgili 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca alt hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin gerekli olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.04.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Elektrikli Bisiklet Kazasında Asli Kusur ve Taksirle Öldürme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İşçileri Taşıyan Kamyon Kazasında Yol Koşulları ve Sürücü Kusuru
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Silahın Ateş Almasıyla Ölümde Bilinçli Taksir ve Olası Kast
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Alkollü Araçla Kontrolsüz Dönüşte Bilinçli Taksir ve Cezanın Orantısı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2502
Karar No
2026/4143
Karar Tarihi
21 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları