CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Koruma Tedbiri Tazminatında İstinaf Sınırının Toplam Üzerinden Belirlenmesi
2022/7246 E., 2026/3092 K. · 31 Mart 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Koruma tedbiri tazminatında maddi ve manevi kalemlerin ayrı ayrı kesinlik sınırına tabi tutulması hukuka aykırı bulundu. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, davalı bakımından kabul edilen, davacı bakımından reddedilen toplam tutarın esas alınması gerektiğini belirtti. Maddi tazminata ilişkin istinaf istemini ayrı değerlendirmeyle usulden reddeden kararı bozdu. Tazminatın yeterliliği hakkındaki diğer yönleri incelemedi; yeniden inceleme için dosyayı bölge adliye mahkemesine gönderdi.
Hukuki İlke
Koruma tedbiri tazminatında istinaf kesinlik sınırı, tarafın aleyhine olan maddi ve manevi tazminat kalemlerinin toplamı üzerinden değerlendirilir.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesi kararı, istinaf kesinlik sınırının yanlış uygulanması nedeniyle diğer yönleri incelenmeden oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 341/2
İstinaf kesinlik sınırı.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 279/1-b, 302/2, 304/2
İstinaf isteminin reddi ve bozma.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
12. Ceza Dairesi 2022/7246 E. , 2026/3092 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1902 E., 2021/2465 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 02.03.2020
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile, 280,80 TL maddi tazminatın ve 1.200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise; maddi tazminat miktarının "850,00 TL" ye, manevi tazminat miktarının "2.000,00 TL" ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına, karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tamamına hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/448 Esas, 2018/560 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının "silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan yargılandığı, 21.03.2017 - 27.03.2017 tarihleri arasında toplam 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan kovuşturma sonucunda davacının mahkumiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ve 2018/3886 Esas, 2019/1343 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünün kaldırılarak davacının beraatine karar verildiği, kararın 03.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilmediği, kesinleşme tarihinden itibaren gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken; davalı yönünden istinaf incelemesinin maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi suretiyle davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2020/1902 Esas, 2021/2465 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.03.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Koruma Tedbiri Tazminatında Her İstemin Ayrı İncelenmesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Tutuklama Tazminatında Fazla Hesap ve Temyiz Edenin Sıfatı
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Gözaltı Tazminatında Kesinleşme Tebliği ve Soruşturma Vekâlet Ücreti
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Sonrasında Tutuklama Tazminatı
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2022/7246
Karar No
2026/3092
Karar Tarihi
31 Mart 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları