top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Tutuklama Tazminatında Beraat Şartı ile Kusur Yeteneği Gerekçesinin Ayrılması

 

2022/8711 E., 2025/115 K. · 7 Ocak 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı alan davacı tutuklama tazminatı istemişti. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, ret gerekçesini kusur yeteneğinin yokluğu üzerinden kurmak yerine başvurulan düzenlemenin beraat veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı şartının bulunmamasına dayandırdı. Gerekçe farklılığını sonuca etkili görmeyerek reddi onadı. Böylece aynı ret sonucunun hukuki nedenleri ayrıldı. Karar, tutuklamanın hukuka aykırılığına ilişkin bütün olası tazminat dayanaklarını tek tek ortadan kaldıran bir hüküm değildir.

 

Hukuki İlke

 

Tutuklama tazminatında talebin dayandığı kanuni koşul belirlenmelidir; beraat bulunmaması ile kusur yeteneği nedeniyle tazminat engeli aynı gerekçe değildir.

 

Sonuç

 

Kesinleşmiş beraat veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı bulunmaması esas alınarak ret hükmü oy birliğiyle onandı; farklı ret gerekçesi bozma nedeni yapılmadı.

 

Kararın Kapsamı

 

Tutuklama 05.06.2014 ile 20.04.2015 arasındaydı. Tazminat kararında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm açıklanırken 223/3-a ve 223/2-c bentlerine farklı yerlerde gönderme yapılır. Daire, ileri sürülen talep bakımından beraat veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı bulunmamasını esas aldı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 27/2
    Ceza verilmemesine konu neden.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 141/1-e, 144/1-d, 142/9, 302/1
    Talebin koşulu, farklı ret gerekçesi, gider ve onama.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

12. Ceza Dairesi 2022/8711 E. , 2025/115 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1952 E., 2022/191 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma


İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;


I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama nedeniyle 8.500,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.


II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; CMK’nın 144/1-d maddesinde belirtilen kusur yeteneğinin CMK’nın 223/3-a maddesinde sayıldığı, TCK 27/2. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin tazminat istemeye engel teşkil etmeyeceği, bu nedenle haksız tutukluluk nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.


III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/294 Esas – 2015/158 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürme suçundan 05.06.2014-20.04.2015 tarihleri arasında 319 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda eylemin TCK'nın 27/2 maddesi kapsamında meşru müdafaada sınırın mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan ileri geldiğinin kabulü ile CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olamadığı kararı verildiği, kararın 11.02.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.


İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.


IV. GEREKÇE VE KARAR

İstinaf ve temyiz kesinlik sınırının hükmedilen veya reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirilemeyeceği reddedilen toplam tazmimat miktarı bakımından ise hükmün davacı açısından kesin olmadığı ve dolayısıyla istinaf mahkemesince yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu anlaşılmakla hükmün tamamı üzerinde yapılan incelemede;


CMK'nın 141/1-e hükmü gereğince davacı hakkında kesinleşmiş beraat yada kovuşturmaya yer olmadığı kararının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, bu gerekçe yerine CMK'nın 144/1-d maddesine göre kusur yeteneğinin bulunmaması nedeniyle haklarında ceza verilmesine yer olmadığı kararın verilen kişilerin tazminat isteminde bulunamayacağından bahisle reddine karar verilmesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 05.08.2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınmadan, davanın tümüyle reddi nedeniyle davacı tarafından talep edilen tazminat miktarı üzerinden hesaplanan miktar gözetilerek davalı lehine ağır mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi yerine sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.


Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat isteme koşullarının oluşmadığının saptandığı anlaşıldığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,


Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,


07.01.2025 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Sonrasında Tutuklama Tazminatı

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Koruma Tedbiri Tazminatında Her İstemin Ayrı İncelenmesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Koruma Tedbiri Tazminatında İstinaf Sınırının Toplam Üzerinden Belirlenmesi

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2022/8711

 

Karar No

2025/115

 

Karar Tarihi

7 Ocak 2025

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page