top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İstinafta Artırılan Hapis Cezasının Para Cezasına Çevrilmesinde Temyiz

 

2022/9039 E., 2026/6910 K. · 1 Temmuz 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Çatı örtüsünün değiştirilmesi sırasında bir işçinin öldüğü davada taşeron hakkında ertelenmiş hapis cezası verilmişti. İstinaf mahkemesi duruşma açtı, bu hükmü kaldırdı ve daha uzun bir hapis cezası belirleyerek adli para cezasına çevirdi. Yargıtay, böyle bir kararın yalnız istinaf başvurusunun reddi veya önceki hapsin artırılmaması gibi değerlendirilemeyeceğini belirtti. Temyiz yolunu kapatan ek kararı kaldırdı ve esası inceleyerek mahkûmiyeti onadı.

 

Hukuki İlke

 

İstinafın verdiği hükmün temyize açık olup olmadığı, sonuç yaptırımın adına bakılarak belirlenemez. Önceki hapis cezasının artırılıp para cezasına çevrildiği durumda, istinafın önceki hükmü kaldırarak kurduğu yeni kararın niteliği de incelenir.

 

Sonuç

 

Temyiz istemini kabul edilemez bulan ek karar kaldırıldı. Temyiz itirazları esastan reddedilerek istinaf mahkemesinin taksirle öldürmeye ilişkin hükmü oybirliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286, 298, 302

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 50, 51, 85

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

12. Ceza Dairesi         2022/9039 E.  ,  2026/6910 K.


"İçtihat Metni"


MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 02.06.2022

EK KARAR TARİHİ : 27.06.2022

SAYISI : 2020/559 E., 2022/1624 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

KARAR/HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret


İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiş; ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı CMK'nın 296/1. Maddesi gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.


II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığına, temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına ve sanığın beraatine hükmedilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ... Şeker Fabrikaları Anonim Şirketine ait ... Mahallesi ... Caddesi üzerinde yerleşik ... Makina Fabrikasının I. ve II. hol çatı örtüsünün yenilenmesi işini yüklenen ATK İnşaat isimli firma sahibi temyiz dışı sanık ...'ün, iş sahibi ... Fabrikaları Anonim Şirketi ile I. ve II. Hol çatı örtüsünün yenilenmesi sözleşmesi, İdari Şartname, İnşaat Taknik Şartnamesi ve ayrıca Yapım İşleri Genel Şartnamesi adı altında sözleşme ve şartnameleri imzaladığı, işyerinin yüklenici sanık ...'e Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 6. maddesi doğrultusunda işyerine gidilerek işin teslim edildiği, "iş sağlığı ve iş güvenliği kuralları anlatılarak uyulması konusunda uyarılar yapılmıştır" şerhini mündemiç işyeri teslim tutanağı ile 17.11.2017 tarihinde teslim edildiği ve yüklenicinin yukarıda zikredilen sözleşme/şartname ve bunların atfıyla bağlacı diğer mevzuat temelinde çatı örtüsünü yenileme inşaatına başladığı, 15.12.2017 tarihinde temyiz dışı sanık ...'ün ve anahtar teslim işçilik taşeronluğunu yaptığı anlaşılan sanık ...'ın iki işçiye ihtiyaç duyması üzerine tanık ...'in ... Ulus'ta günlük yevmiye karşılığında çalışan tanık ... ile ...'yi ... Makina Fabrikasına getirdiği, ... ile tanık ...'un diğer işçiler ile birlikte çalışmaya başladığı ve saat 10.20 sularında fabrikanın çatısına çıkan ...'nin, çatıya çıktığı anda cam yünü ile sandviç edilmiş asbest çimento plağın kırılması neticesinde yaklaşık 18-20 metre yükseklikten beton zemine düşerek ölmesi neticesinde meydana gelen iş kazası ile ilgili olarak, temyiz dışı sanık yüklenici ...'e işyeri teslimi sırasında, başta 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu olmak üzere Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Yönetmeliği, Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ve Kişisel Koruyucu Donanımların İşyerlerinde Kullanılması Hakkında Yönetmelik Hükümlerine uygun hareket etmesi gerektiğinin hatırlatıldığı, ancak ölen ...'ye çalışacağı iş ve mahalle ilgili herhangi bir eğitim ve bilgi verilmediği, doğrudan çatıya çıkarıldığı olayda, soruşturma evresinde inşaat mühendisi ve iş güvenliği uzmanı bilirkişisi tarafından 25.12.2017 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporunda; taşeron olarak çalışan sanık ...'ın işveren tarafından yapılan çalışmalarda yeterli iş güvenliği önlemi alınıp alınmadığı konusunun yeterince denetim ve gözetimini sağlamadığı ve yüksekte yapılan çalışmada nezaret görevini ihmal etmesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun, ölen ...'nin, kişisel koruyucu talep etmemesi ve yeterince dikkatli ve tedbirli davranmaması nedeniyle tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, kovuşturma evresinde inşaat mühendisi, makine mühendisi ve iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinin düzenlediği 12.06.2019 tarihli bilirkişi raporunda; sanık ...'ın alt işveren (taşeron) pozisyonunda olmadığının, çatı ustası olması sebebiyle işveren tarafından ilave görevler verildiğinin, özellikle çalışan temsilcisi olarak çalışma ortamının güvenliğini sağlama, sürdürme geliştirme görevlerinin yanı sıra, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirilmesi çalışmalarında da yer alınması için işveren tarafından oluşturulan Risk Değerlendirmesi Ekibi sorumluluğu dahilindeki görevleride yürütmek ve uygulamak görevi olduğunun, bu nedenle kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü olduğunun, yükümlüğünü yerine getirmemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun, ölen ...'nin 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa göre kendi sağlık ve güvenliği tehlikeye düşürmemekle yükümlü olduğu halde yükümlüğünü yerine getirmemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, İlk Derece Mahkemecesince, sanık taşeron ...'ın örtüsü değiştirilen çatının işçiler açısından büyük risk oluşturacağını öngörebilecek durumda olmalarına karşın herhangi bir önlem almayarak ...'nin ölümüyle sonuçlanan iş kazasının meydana tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.


Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, ölen ...'ye çalışacağı iş ve mahalle ilgili herhangi bir eğitim ve bilgi verilmediği, doğrudan çatıya çıkarıldığı, yenileme çalışmasının yapıldığı ... çatısındaki asbest sandviç levhaların olumsuz hava koşulları sebebiyle dayanma gücünün düşük olduğu ve önlem alınmadığı takdirde çalışanlar için büyük düşme riski oluşturduğu göz önüne alındığında sanık taşeron ...'ın örtüsü değiştirilen çatının işçiler açısından büyük risk oluşturacağını öngörebilecek durumda olmalarına karşın herhangi bir önlem almadığı göz önüne alındığında sanığın asli kusurlu kabul edilerek ve İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, bir kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.


IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı istinaf incelemesi sonunda kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine dair yeniden mahkûmiyetin 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilen adlî para cezası olup, hapis cezasına ilişkin ve hapis cezasını artırmayan bir mahkûmiyet kararı olmaması ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar da verilmemiş olması karşısında, söz konusu kararın, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları", aynı Kanun'un286/2-b maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları" ile 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesinin diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan temyiz edilemez nitelikteki kararlardan olmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi gereğince temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle verilen sanık müdafiinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olmasından dolayı kaldırılmasına ve işin esasına geçilmesine karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesini öneren Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.


Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca ... Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,


01.07.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İş Kazasında Öngörülen Riski Önlememe ve Bilinçli Taksir

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — İstinafta Eklenen Hak Yoksunluğunun Temyiz Yoluna Etkisi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi — Adli Para Cezası Hesabı ve Hak Yoksunluğundan İstisnanın Koşulları

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Yargılamasında Savunma ve Kanun Yolları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2022/9039

 

Karar No

2026/6910

 

Karar Tarihi

1 Temmuz 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page