CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Çocuğun Görüntüsünün Ürettirilmesi ve Başka Bir Çocuğa Gönderilmesinde Ayrı Suçlar
2023/1240 E., 2026/5728 K. · 8 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Bir çocuğun kendisine ait görüntüyü göndermesini sağlayan sanık, daha sonra bu görüntüyü başka bir çocuğa iletti. Bölge adliye mahkemesi yalnız iletme eyleminden mahkûmiyet kurmuştu. Yargıtay, üretim aşamasında çocuğun kullanılmasını ve elde edilen içeriğin başka bir çocuğun erişimine sunulmasını ayrı eylemler olarak değerlendirdi. İki eylem arasında fikrî içtima kurulamayacağı ve her biri için ayrı hüküm gerektiği gerekçesiyle kararı bozdu.
Hukuki İlke
Görüntünün üretiminde çocuğun kullanılmasıyla tamamlanan suç ile bu ürünün daha sonra bir çocuğun erişimine sunulması ayrı hareketlere dayanır. Bu olayda tek fiil koşulu gerçekleşmemiştir.
Sonuç
Katılanın vekilinin temyiz itirazı kabul edildi. Her iki suçtan ayrı mahkûmiyet kurulması gerekirken yalnız erişime sunma üzerinden hüküm verilmesi nedeniyle bölge adliye mahkemesinin kararı oybirliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 44, 134, 226/3, 226/5
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2, 304/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
12. Ceza Dairesi 2023/1240 E. , 2026/5728 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/240 E., 2019/1105 K.
SUÇ : Çocukların kullanıldığı müstehcen ürünlerin içeriğini çocukların
görmesini, dinlemesini veya okumasını sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümle, 62, 53/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/3 yollamasıyla 226/5, 62/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına ve koşulları oluşmamasına rağmen kişiselleştirme kurumlarının uygulanmasına ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13 yaşındaki katılanın, sanığın isteği üzerine kendisine ait çıplak fotoğraflarını sanığa gönderdiği akabinde sanığın bu fotoğrafları 18 yaşından küçük tanık .. ya gönderdiği iddiasına konu olayda, katılanın okul arkadaşı tanık .. ile internet üzerinden arkadaşlık kuran sanığın, katılana ait çıplak fotoğrafları, bu kişinin izni veya icazeti olmadan tanığa gönderdiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın 13 yaşındaki katılana ait müstehcen görüntüleri hukuka aykırı şekilde temin ederek18 yaşından küçük tanık .. ya göndermesi nedeniyle somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nın 226/3 ve 226/5. maddelerinde düzenlenen müstehcenlik suçunun da oluştuğu, bir fiili ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren müstehcenlik suçundan cezalandırılması gerekirken, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Müstehcenlik suçu, genel olarak toplumun ar ve haya duygularını inciten, cinsel arzuları tahrik ve istismar etmeye elverişli içeriklerin üretilmesi, bulundurulması, yayılması veya başkalarının erişimine sunulması suretiyle işlenebilen ve koruduğu hukuki değer itibarıyla bireylerin cinsel dokunulmazlığının yanı sıra toplumun genel ahlakını da güvence altına almayı amaçlayan bir suç tipidir. 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen suç ise, çocukları, temsili çocuk görüntülerini veya çocuk gibi görünen kişileri kullanmak suretiyle müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretilmesi ile oluşmaktadır.
Buna karşılık, 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinde düzenlenen suç; aynı Kanun'un 226. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen ürünlerin içeriklerinin çocuklar tarafından görülmesinin, dinlenmesinin veya okunmasının sağlanması ya da bu içeriklerin basın ve yayın yolu ile yayımlanması veya yayımlanmasına aracılık edilmesi suretiyle oluşmaktadır. 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için müstehcen içeriğin üretim aşamasında çocukların, temsili çocuk görüntülerinin veya çocuk gibi görünen kişilerin kullanılması gerekli ve yeterli olup, üretilen içeriğin çocuklara gösterilmesi, dinletilmesi, okutulması ya da yayımlanması zorunlu değildir. 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için, 226. maddenin üçüncü veya dördüncü fıkralarında belirtilen ürünlerin içeriklerinin çocukların erişimine sunulması veya basın ve yayın yolu ile yayımlanması gerekmekte olup, bu suçun oluşumu bakımından söz konusu ürünlerin üretiminde çocukların kullanılmış olması şart değildir. Bu itibarla, her iki suç tipinin cezalandırdıkları hareketler farklı nitelikte olup, birinin üretim aşamasına, diğerinin ise içeriğin çocuklara ulaştırılması veya yayımlanmasına ilişkin bulunması nedeniyle, aynı fiille her iki suçun birlikte işlenmesi mümkün değildir. Dolayısıyla, fiil tekliği şartı gerçekleşmediğinden, aralarında 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima ilişkisinin bulunduğundan söz edilemez.
Bu açıklamalar gereğince;
Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, sanığın 13 yaşındaki katılana ait müstehcen görüntüleri hukuka aykırı şekilde temin ederek, 18 yaşından küçük tanığa göndermesine ilişkin eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 226/5. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de somut olayda sanığın, suç tarihindeki yaşı itibarıyla iradesi hukuken geçerli olmayan katılanın müstehcen görüntülerinin kendisine gönderilmesini sağlaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1.cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun da oluştuğu, dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 226/3-1. cümlesi ve 226/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.06.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Cinsel Taciz ve Müstehcenlikte İçtima
Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Yüz Görünmeden Paylaşılan Fotoğrafta Özel Hayatın Gizliliği
İlgili Sayfalar
Ceza Yargılamasında Savunma ve Kanun Yolları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1240
Karar No
2026/5728
Karar Tarihi
8 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları