top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Fiilen İşveren Vekilinin İş Kazasında Ceza Sorumluluğu

 

2026/1098 E., 2026/5473 K. · 2 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşveren vekilinin ceza sorumluluğunda yalnız resmî unvanına değil, fiilen yönettiği işe ve verdiği talimata bakıldı. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, işyerinde amir olarak çalışan kişinin korumasız makineyi temizleme talimatı vermesi sonucu gerçekleşen yaralanmadaki mahkûmiyetini onadı. Hareketli bölümlere temas riskinin bilinmesi, eğitim ve güvenli çalışma önlemlerinin eksikliği istinaf mahkemesinin bilinçli taksir değerlendirmesinde esas alındı. Sanığın kendisinin de işçi olması, somut yönetim ve denetim yükümlülüğünü ortadan kaldırmadı.

 

Hukuki İlke

 

Fiilen işveren adına yönetim ve talimat yetkisi kullanan kişinin, bildiği makine riskine karşı gerekli koruma, eğitim ve denetim önlemlerini almaması somut olayda ceza sorumluluğuna esas olabilir.

 

Sonuç

 

İstinaf mahkemesince bilinçli taksirle yaralamadan kurulan mahkûmiyet oy birliğiyle onandı; temyiz isteminin reddini öneren tebliğname görüşüne katılınmadı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 89/1, 89/2-a, 89/2-b, 22/3
    nitelikli yaralanma ve bilinçli taksir

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 2/4
    işveren vekilliği

  • 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu — m. 15, 17
    sağlık gözetimi ve mesleki eğitim

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/1
    onama

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

12. Ceza Dairesi         2026/1098 E.  ,  2026/5473 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/529 E., 2025/2561 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret


İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-a-b, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 25.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.


II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin; sanığın meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığına, sanığın da katılan gibi işyeri çalışanı olup işveren konumunda bulunmadığına, kazanın katılanın dikkatsizliği sonucu meydana geldiğine, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, usûl ve kanuna aykırı mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.


III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, 25.04.2017 tarihinde katılanın işçi olarak çalıştığı .. Tekstil isimli işyerinde elyaf açma makinesine kireş sürmesi sırasında makinenin dönel bileşenleri olan silindirleri arasına sağ el parmaklarını kaptırması sonucu kazanın meydana geldiği, kaza sonucu katılanın, vücudunda bulunan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkilemesi, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığının tespit edildiği, temyiz incelemesi dışı sanık ... ..'nun işyerinin sahibi olduğu, sanık ...'nun ise sanık ...'ın oğlu olup bu işyerinde talimat veren bir kişi konumunda çalıştığı, hükme esas 16.08.2024 tarihli .. Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyet raporunda sanığın olaya ilişkin kusurunun bulunmadığının tespit edilmediği hususu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı, bu nedenle sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olmadığı kabulü ile, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.


Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık savunmaları dikkate alındığında, sanığın, katılana elyaf atma makinesini temizleme talimatı verdiğini kabul ettiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/4. maddesinde "İşveren adına hareket eden ve işin, iş yerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir." hükmüne yer verildiği, işveren vekilinin hem işçi, hem de işveren vekili sıfatlarını taşıyabileceği, işveren vekili sayılabilmek için işveren adına hareket etmenin ve iş yerinin yönetiminde görevli olmanın yeterli olduğu, sanığın evraklar üzerinde olması da fiilen işveren vekili sıfatına haiz olduğu hususunun kabulünün gerektiği, sanığın işyerinin yönetiminde amir pozisyonunda söz sahibi olduğu gibi üretim ve bakım konularında işçilere emir ve talimat verdiği, iş yerinde gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmasını, bu kapsamda makinede yapılan çalışmalarda, çalışanların el kol gibi uzuvlarının makinenin hareketli aksamlarına temas etmemesi ve makine çalışır haldeyken müdahale edilmesinin önlenmesi için hareketli aksamların etrafında ... tertibatı da bulunan koruyucu tertibat yapılmasını sağlamadan, sanığın olay günü mevcut tedbirlerin dönel aksama teması önlemediğini bildiği halde, katılana iş güvenliği kurallarına uygun hareket etmesi konusunda hiçbir ikâzda bulunmadan, denetim ve gözetim görevini yerine getirmeden, iş güvenliği eğitimi verilmeyen katılana elyaf atma makinesini temizlemesi talimatı vermek suretiyle meydana gelen kazada sanığın kusurlu olduğu, olayın öngörülebilir, alınabilecek basit tedbirler ve olağan şekilde gösterilebilecek özen ve dikkat ile önlenebilecek nitelikte olduğu halde, işyerinde yeterli iş güvenliği tedbirlerinin alınmaması nedeniyle kazanın meydana geldiği, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'na göre çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İş Yeri Tehlike Sınıfları Tebliği'ne göre, ... Tekstil isimli işyerine ait nace kodunun 13.99- başka yerde sınıflandırılmamış diğer tekstil imalatı olduğu ve bu işin tehlikeli işler kapsamında yer aldığı, 6331 sayılı Kanun'un 15. maddesine göre, tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu alınmadan işe başlatılamayacakları, aynı Kanun'un 17. maddesine göre ise, mesleki ... aldığını belgelemeyenlerin çalıştırılamayacağı düzenlemelerine yer verildiği, katılanın tehlikeli işte çalışabileceğine dair sağlık raporu alınmadığı gibi icra ettiği işe uygun mesleki ... aldığını gösterir bir belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılarak, sanığın taksirinin basit taksiri aşarak bilinçli taksir boyutuna ulaştığı ve sanığın özensiz ve önlemsiz davranışı neticesinde katılanın yaralanmasına neden olmak suretiyle bilinçli taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a-b maddelerindeki taksirle yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.


IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının tür ve niteliği bakımından 5271 sayılı CMK'nın 286/2. madde ve bendlerinde düzenlenen temyiz edilemeyecek kararlardan olmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'deki temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.


Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,


Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,


02.06.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İş Kazasında Operatör Belgesinin Geri Alınması ve Giderler

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — İş Kazasında Şikâyet Yokluğu ve Eksik Ceza Soruşturması

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Yol Çalışmasında İşaretleme Eksikliği ve Çelişen Kusur Raporları

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihat Arama Merkezi

Ceza Yargılaması ve Savunma Hakları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

 

Esas No

2026/1098

 

Karar No

2026/5473

 

Karar Tarihi

2 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page