top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 2. Ceza Dairesi
İddianamede Unsurları Gösterilmeyen Fiil

 

2025/12051 E., 2026/6922 K. · 21 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 30 Ekim 2026

 

Kararın Özeti

 

İddianamede yalnız kısmen anlatılan ve cezalandırılması istenmeyen bir eylemden sanık mahkûm edilebilir mi? Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iddianamedeki anlatıma göre unsurları gösterilmeyen teşebbüs hâlindeki hırsızlık eyleminden mahkûmiyet kurulmasını, hükmün iddianamede unsurları gösterilen fiil ve fail hakkında verilmesini öngören Ceza Muhakemesi Kanununa aykırı buldu. İlk derece mahkemesi, iddianamede cezası istenen eylemin failleri belirlenemediği için sanıkları beraat ettirmiş, sonraki eylem için suç duyurusunda bulunulmasına karar vermişti. Katılan sanığın istinafı üzerine bölge adliye mahkemesi bu sonraki eylemden mahkûmiyet kurmuş; Daire, ilk derece mahkemesinin uygulamasını doğru bularak hükümleri oy birliğiyle bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Daire, iddianamede yalnız kısmen anlatılan, başlıkta suç tarihi gösterilmeyen ve sevk maddesinde cezalandırılması istenmeyen teşebbüs hâlindeki hırsızlık eyleminden bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kurulmasını Ceza Muhakemesi Kanununun 225. maddesinin birinci fıkrasına aykırı buldu.

 

Sonuç

 

Kasten yaralama davasında şikâyetinden vazgeçen sanığın bu davadaki hükme yönelik temyiz isteği, temyiz hakkı bulunmadığından reddedildi; hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri bozuldu ve karar oy birliğiyle verildi. Dava dosyası, bölge adliye mahkemesi ceza dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Daire, ilk derece mahkemesinin iddianamede cezası istenmeyen eylem için suç duyurusu yolunu seçmesini doğru buldu; bölge adliye mahkemesi hırsızlık hükümleri yönünden bu değerlendirme karşısında yeniden karar verecek. Kasten yaralama bölümünde esasa ilişkin bir inceleme yapılmadı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 225/1
    Dairenin, iddianamede unsurları gösterilmeyen eylemden mahkûmiyet kurulmasını hukuka aykırı bulurken dayandığı hükümdür.

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 142/2-g, 35
    Bölge adliye mahkemesinin, iddianamede unsurları gösterilmeyen teşebbüs hâlindeki hırsızlık eyleminden mahkûmiyet kurarken uyguladığı maddelerdir.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 298
    Dairenin, şikâyetinden vazgeçen sanığın temyiz isteğini reddederken dayandığı hükümdür.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302/2
    Dairenin hırsızlık hükümlerini bozmasının usul dayanağıdır.

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 304/2
    Dairenin dava dosyasını bölge adliye mahkemesine göndermesinin dayanağıdır.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Ceza Dairesi 2025/12051 E. , 2026/6922 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2680 E., 2021/1971 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması suretiyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, ret


I. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan davada şikâyetçi ...'nun 09.09.2021 tarihli duruşmada sanık hakkında şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında; şikâyetçi sanık ...'nun katılan sanık ... hakkında verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığından temyiz isteğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince


İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin "atılı suçları kabul etmediğine, verilen cezanın ağır olduğuna" ; sanık ...'nun temyiz isteminin "mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, sabıka kaydı dikkate alınarak hüküm kurulduğuna, soyut beyanlarla hareket edildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamı ve içeriğine göre; 09.08.2017 tarihinde sanıkların katılan sanığın çiftliğinin yanından geçerken sanıkların beyanlarına göre köpek kovalaması üzerine katılan sanığın ahırının bulunduğu yere girdikleri, daha sonra buradan çıkıp yürüdükleri esnada olay yerine katılan sanığın gelmesi ile sanıkları durdurduğu, bir gün önce yani suç tarihi olan 08.08.2017 tarihinde ahırından 10 küçükbaş hayvanının çalınması sebebiyle bu kişilerin aynı kişiler olabileceği düşüncesi ile sanıkları tutarak olay günü olan 09.08.2017 tarihli ve hırsızlığın yapıldığı 08.08.2017 tarihli görüntüleri sanıklarla izlediği ve sonrasında ihbarda bulunduğu şeklinde gerçekleşen olaylarla ilgili olarak, Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 26.03.2018 tarihli iddianamede, 08.08.2017 tarihli eylemleri anlatılıp tamamlanmış suçtan sanıkların cezalandırılması talep edildiği, 09.08.2017 tarihli eyleme yönelik hırsızlık suçuna kısmi olarak anlatıma yer verildiği ancak cezalandırma talep edilmediği ve başlık kısmında suç tarihine yer verilmediği gibi sevk maddesinde de talepte bulunulmadığı, dosya içerisindeki delillerin değerlendirmesinde 08.08.2017 tarihli eylemi gerçekleştiren kişilerin tespit edilememesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince doğru bir uygulama yapılarak 08.08.2017 tarihli eylemle ilgili sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, 09.08.2017 tarihli eylemle ilgili de sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, bunun üzerine kararın katılan sanık tarafından aleyhe istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin uygulamasının doğru olduğu gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 35. maddelerinde düzenlenen teşebbüs aşamasında kalan 09.08.2017 tarihli hırsızlık suçundan sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 7. Ceza Dairesi — Evde Ticari Miktarda Şarap Bulundurulması ve Kaçakçılık

Yargıtay 8. Ceza Dairesi — İddianamede Anlatılmayan Bağlama Eyleminden Hürriyetten Yoksun Kılma Mahkûmiyeti

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

 

Esas No

2025/12051

 

Karar No

2026/6922

 

Karar Tarihi

21 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page