CEZA HUKUKU · ONAMA · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Aynı İlamda Birden Fazla Mahkûmiyet Bulunması Hâlinde Tekerrüre Esas Cezanın Seçimi
2025/15207 E., 2026/10339 K. · 4 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Hırsızlıktan hüküm kuran mahkeme, sanığın önceki bir ilamını tekerrüre esas aldı. O ilamda birden fazla mahkûmiyet bulunduğu hâlde hangisinin esas alındığı belirtilmemişti. Daire en ağır mahkûmiyeti belirleyerek hükmü düzeltti. Aynı dosyada iş yeri dokunulmazlığının ihlali hükmünü ise esastan incelemedi: İstinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın ceza miktarı ve suçun niteliği itibarıyla temyize kapalı olduğunu belirledi.
Hukuki İlke
Tekerrüre esas gösterilen ilamda birden fazla mahkûmiyet bulunması karşısında, bu dosyada en ağır ceza veren hükmün hangisi olduğu açıkça belirtildi.
Sonuç
İş yeri dokunulmazlığının ihlaline yönelik temyiz reddedildi. Hırsızlık hükmü, tekerrüre esas hüküm gösterilerek oy birliğiyle düzeltilerek onandı.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 286/2-a, 298/1, 303
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Ceza Dairesi 2025/15207 E. , 2026/10339 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1068 E. 2025/1165 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme dair sanık ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/1068 Esas, 2025/1165 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca kısmen Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme dair sanık ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşmak kaydı ile ceza tayinine gidildiği, sanığın samimi ikrarını içeren beyanları dikkate alındığında ve sanığın isnat edilen suçlamalar yönünden almış olduğu sonuç ceza düşünüldüğünde, ceza tayini sırasında alt sınırdan uzaklaşılmasının açıkça hakkaniyet ilkesine aykırı olduğuna yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin, eksik incelemeyle savunma hakkı kısıtlanarak hüküm tesis edildiği, kesintisiz takip ile yakalandığı, mahkemece orantılılık ilkesinin ihlâl edildiği, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak:
İlk Derece Mahkemesince mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/28 Esas, 2009/289 Karar sayılı ilamında birden fazla mahkûmiyet olması karşısında, bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına, "Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/28 Esas, 2009/289 Karar sayılı ilamdaki en ağır mahkûmiyet olan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrür uygulamasına esas alınması" yazılmak suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 7. Ceza Dairesi — Hapis ve Adli Para Cezasında Tekerrür
Yargıtay 6. Ceza Dairesi — İkinci Kez Mükerrirlikte Önceki Tekerrür
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — İkinci Kez Tekerrürde İlk Suçun Tarihi
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/15207
Karar No
2026/10339
Karar Tarihi
4 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları